Vandaag is het een jaar geleden dat ik ontdekte, of beter kon bewijzen dan mijn man een ander had. Ik 'wist' het al een aantal maanden, maar op directe vragen gaf hij altijd ontkennend antwoord. En ik heb het heel vaak gevraagd.
Maar op 8 december 2005 vond ik 3 smsjes in zijn telefoon. Onze telefoon, want we deelden op dat moment een mobiel.
De datum staat in mijn geheugen gegrift, dat wel. Ik had alleen verwacht dat ik erg verdrietig of melancholisch zou zijn vandaag, maar dat is niet zo. Het is meer een gegeven dan wat anders. Mijn ex heeft in het afgelopen jaar zoveel dingen stuk gemaakt, en me zo vaak zo onheus behandeld,dat het me bar weinig doet.
Meer moeite heb ik vandaag met het feit dat ik een jongentje naar zijn vader moet sturen, die al vanaf gisteren middag in niet mis te verstane woorden verteld dat hij dat niet wil. Maar omdat er met zijn vader niet te praten is, moet hij wel. Daar ben ik, bij voorbaat, al verdrietig over. Ondanks dat ik mijn tijd goed gevuld heb, en een afspraak heb met een leuke man. Ik kijk uit naar het moment dat ik ze weer thuis heb, zaterdagavond.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Als ik dat jongetje was peerde ik m een kwartier van te voren. En kwam pas laat terug....
LOL Annelies, inderdaad een goed plan. Ik vind het onzin een kind dat niet wil wel weg te sturen. Zou dat melden aan paps.
even voor de duidelijkheid
IK heb het gemeld aan paps, en dat kwam me heel duur te staan, met dreigementen van kort geding aan toe
Ik ben nu via maatschappelijk werk bezig, in de hoop iets te kunnen veranderen. Het is ook niet dat ze hun vader niet willen zien, ze willen alleen niet slapen.
En dat jongetje peert hem regelmatig van te voren, helaas weet zijn moeder hem van te voren op te sporen. Als hij er niet is, vrees ik niet een klein beetje heibel.
Maar er zijn echt momenten dat ik er serieus over nadenk te gaan emigreren, en Curacao gaat er steeds leuker uit zien:o)))
Ach meis wat een ellende zo. Hij kan dreigen wat hij wil, hij kan niet veel hoor. Afdwingen is een heel moeilijk iets wat ook wel weer eens tragisch is. Laat vooral het maatschappelijk werk optekenen wat het mannetje zegt en andere getuigen. Maar nogmaals als hij niet wil, laat paps maar dreigen. Zeg dat het mannetje ziek is etc.
Arm jij en arm jongetje.
Dat paps maar niet in wil zien dat hij zo het jongetje nog veel verder van zich afduwt.
Een reactie posten