Ziek

Cecilia is ziek. En zelfs zo ziek dat ze er naar van is. De vorige keren dat ze koorts had, was ze heel erg hyper, maar nu is ze gewoon ziekziek (zoals ik het uitdruk)
Vervelend is alleen dat oppaskindje Q zich ook ellendig voelt. En bij hem uit dat zich door gillen en krijsen. En OOK door op schoot te willen zitten.
Daardoor heb ik dus vandaag de hele dag ofwel 2 gillende kinderen of 2 kinderen op schoot gehad.

Nu ligt mijn meiske naast me te slapen, ruim 40 graden koorts, en ziek.
Hopelijk voelt ze zich morgen weer beter, want dit is helemaal niets.

Zaterdag

Dan is het weer zaterdag. Een vrije dag. Zo heet dat dan, maar de druk om te 'ontspannen' is groot, erg groot. Ik werk heel hard momenteel, 12 uur per dag, 5 dagen per week, omdat er een moeder een cursus doet, en de jongens bij ons zijn.

Voor mijn relatie met deze twee jongens (die na de cursus 40 uur per week in de opvang gaan blijven) is het heel goed geweest. Maar voor ons allemaal is het zwaar. Voor moeder, die behalve werk ook thuis nog heeft, voor de jongens, die elke dag vroeg uit bed moeten omdat moeder met de boot van 8 uur moet, en voor mij, omdat ik elke dag vanaf half 8 paraat, gezellig en aanwezig moet zijn.

Dus moet ik zaterdag uitrusten, en leuke dingen doen. Alleen, hoeveel plannen en ideeen ik heb door de week, op zaterdag komt er niets uit mijn handen. Ik surf wat, wat ik stom vind, en dus staar ik gewoon wat rond. Cecilia hangt aan mijn arm, is ook moe van een hele week kinderen.
Ik wil wel, maar ik kan niet, ik lijk wel gewoon 'op' te zijn.
Maar als ik niet vandaag en morgen dingen doe, kom ik er weer een week niet aan toe. De druk is groot. Zo groot dat ik er snibbig en naar van word, vooral voor mezelf. Dat gehang ook. Niets voor mij eigenlijk.

De post werkt ook niet mee, want het pakje dat ik verwacht is ook vandaag niet bezorgd. Nieuw speelgoed wil wel eens inspirerend werken. Maar zelfs die luxe heb ik niet.
Het enige zinnige dat ik vandaag heb gedaan, is een verlanglijstje gemaakt voor mijn verjaardag, op verzoek van Ruurd omdat ik toch wat specifieke dingen hebben wil. Bovenaan het lijstje staat een nieuwe enkel, als iemand weet waar ik die kan krijgen, wil die dan even mailen/bellen/schrijven? Want op een dag als vandaag vliegen de muren weer op me af. En zelfsstandig kan ik niet eens tot het eind van het tuinhekje komen...
Nu ga ik eens proberen of ik nog kan vouwen. De bloemen van de week lukte aardig....

Eerste Pinksterdag

Vroeg wakker. Ik zou zo graag eens willen uitslapen, maar om 7 uur ben ik gewoon mijn bed meer dan zat. Dus uit bed, naar beneden, en samen met de meiden naar de film "Step Up 2" gekeken.
Sinds een paar weken doe ik dat op zondagochtend samen met Lea, en die had een vriendinnetje te logeren. Samen naar films kijken die wij wel leuk vinden, maar die mannen niet. Musicals, dansfilms, en meer van dat soort. Bevalt ons prima. Lea is net zo'n vroege vogel als ik, daarom is zondagochtend zo'n goed tijdstip.

Daarna toch een poging gedaan om de kamer op te ruimen, om mij onduidelijke redenen voelt de huiskamer altijd als een troep. Daarna een poging gedaan om iedereen op te starten, want we wilden naar de boot van 11 uur. Dat lukte een beetje te goed. Lea, Rafael, en het vriendinnetje gingen in de auto zitten, daardoor ging het inpakken net ff langzamer, en konden we pas om 10.50 wegrijden, wat net ff te laat is. Maar om 11.30 zat, bijna, iedereen toch in de auto, toen bleek dat er een kleine kat ontsnapt was, en die liet zich niet zo makkelijk vangen.
Daardoor was het toch weer een race naar de boot, die we overigens zo op konden rijden. Lang leve de V kaart.

Aan de overkant besloten we via de binnenwegen naar Nibbixwoud te rijden. Alleen kwamen we uit op een punt wat we niet verwachtten, en toen deed Ruurd maar wat, ondertussen zeggend dat hij was verdwaald. Aangezien Ruurd een Tomtom op pootjes is, was dat een hilarische opmerking.
We reden dan ook rechtstreeks Nibbixwoud in, alleen van een andere kant als verwacht. Onderweg hebben we een paar prachtige huizen te koop zien staan, en gezamelijk gefantaseerd dat we er zouden wonen.

In Nibbixwoud werden we hartelijk onvangen door de jarige, en het cadeau viel in de smaak. Ik had een mandje met scrapspullen samen gesteld. Wat erg leuk is om te doen, mandje neer zetten, en er steeds iets bij gooien, al moet ik zeggen dat ik bij het leeuwenaandeel hulp heb gehad, want zo goed winkel ik niet tegenwoordig.
Heerlijk buiten gezeten, in de schaduw want de zon was fel en ik voelde het gelijk prikken. Lekker taart gegeten, en met de jarige, en andere aanwezigen gebept. De kinderen speelden in de speeltuin, of binnen achter de computer. Cecilia liep er tussen door, gekleed in een prachtig setje uit de familie van de jarige. Ze stal er de show mee.

Om 8 uur savonds reden we weer richting de boot. De terugreis was rustiger dan de heen reis, omdat we saai over de snelweg reden. Geen geexperimenteer op dat tijdstip, want de laatste boot gaat onherroepelijk om 21.30. Maar die haalden we dan ook ruim.
Thuis wachtte een verrassing, zoonlief uit Amsterdam was ondertussen thuis gekomen, en wachtte ons op. Gezellig.

En daar we niets gewend zijn, zijn de eerste kinderen pas een kwartiertje op, en maken we ons op voor een rustig dagje.

Nog meer post

Donderdag verzucht ik, tegen mijn oppaszoon van 3 :" Ik wil een pakje uit Amerika"
"Ik ook" zegt hij.

"Wat zit er dan in een pakje uit Amerika?" Vraag ik

Hij is even stil, en roept dan, blij dat hij het weet: "STEMPELS!"

Hoezo geintegreerd in het huishouden???!

Post

Ik heb besteld in Amerika, stempels. Begin deze week bericht gekregen dat de pakjes zijn verstuurd.
Omdat het tegenwoordig in enveloppen wordt verstuurd, is er geen tracking code. Geeft niets, want ik heb al vaak gemerkt dat de tracking code niet werkt, dat pakjes onvindbaar zijn of niet verstuurd volgens die code, terwijl ik ze keurig met 4 tot 5 dagen in de bus krijg.

4 dagen?? Dan zou het NET kunnen op zaterdag. Dat zou leuk zijn, met het pinksterweekeinde nieuwe stempels om mee te spelen...

Gisteren staat de TPS voor de deur MET een pakje. En de vraag: "Mag ik dit pakje bij jou afgeven? Het is voor de buurvrouw van nr 12"

Natuurlijk mag dat.

Ik heb maar "tot woensdag" gezegd. DAN zal het pakje toch wel aangekomen zijn????

Boos

Gisterenavond, na het eten werd Lea thuisgebracht door een vriendin. Lea doet mee aan een toneel uitvoering, en dus hebben ze nog een paar extra lange repetities. Tot 7 uur. Dochter van vriendin doet ook mee, en zij reed deze week.
Na een genoeglijk bakkie koffie, ging ze, met dochter, rond 9 uur weer richting huis.
Dat was ook het moment dat ik vanuit de westwing weer terug liep naar de huiskamer, door de keuken.

Had ik verwacht dat die was opgeruimd? Ik denk het wel, want dat er in de keuken nog geen bordje in de afwasmachine was gezet, schoot me mega verkeerd.
En ik was boos, erg boos.
Ik kan geen moment verslappen, want zodra ik verslap, gaat de rest van het gezin helemaal uit. Dat was ook het verwijt dat ik kreeg toen ik boos reageerde. Ik zat toch ook koffie te doen? En ik had niet gezegd dat de keuken gedaan moest worden. Ja doei, er kon geen kopje meer op het aanrecht gezet worden, en de vieze pan van het eten stond nog gewoon vet te wezen op het fornuis.
De afwasmachine vullen was al een groot verschil geweest.
Zucht, een beetje meer medewerking zou mijn leven zoveel makkelijker maken. Een beetje meer zelf denken en niet afwachten tot ik het zeg.
Want toen ik eenmaal begon aan de keuken, kwamen de hulptroepen zonder problemen op gang, want helpen willen ze best wel, en opdrachten uitvoeren willen ze ook best wel. Alleen het besluiten wat er moet, en wanneer, dat laten ze graag aan mij over....

Lijst

Elke dag heb ik een soort van lijst van dingen die gedaan moeten worden. Een aantal dingen doe ik standaard (zoals de was) maar ook schoonmaken, koken, en kinderen verzorgen. Dat zijn de dingen die boven aan de lijst staan.
Lager op de lijst staan dingen als boek lezen, gamen, met stempels en inkt spelen. Maar zijdelings komen die dingen wel dagelijks langs. Ik surf over het net naar stempels, bereid eea voor, of probeer iets uit. Ook zonder creatief bezig te kunnen zijn, ben ik er mee bezig.
NOg lager op de lijst staan dingen als tv kijken (behalve Casulty op zaterdag, daar moet iedereen voor aan de kant), maar ook huishoudelijke klussen die ik of niet zo belangrijk vind, of waar ik echt een hekel aan heb. Ramen lappen, of verstelwerk bijv.

De dingen die op de lijst staan worden in volgorde van belangrijkheid uitgevoerd. Zo is het voor mij heel belangrijk een opgeruimd en schoon huis te hebben. Daar zorgen we dus met elkaar voor. Hoewel ik mijn standaarden voor een schoon en opgeruimd huis de laastste 20 maanden ernstig heb bij moeten stellen. Zo is mijn tuin (toch ook onderdeel van het huishouden) is me echt een doorn in mijn oog, maar mijn enkel belet me daar actie in te ondernemen. Wat ik echt erg jammer vind, want al is tuinieren niet mijn ding, het zware lichamelijke werk dat er nu gedaan moet worden, is dat weer wel.

Wat ik steeds vaker merk, is dat al het werk waarbij de computer nodig heb, als eerste van de lijst afvalt als ik moe ben. Dan heb ik geen zin in mailen, in bloggen, in surfen of wat dan ook met de computer. Ik heb prachtige foto's die ik ook echt wel wil laten zien, maar dan moeten de foto's op mijn computer, en dat is me dan gewoon te veel.
Er zijn blogcandy's waar ik best aan mee wil doen, maar dan moet ik dat blog in mijn sidebar plaatsen, en ik heb nog niet uitgevonden hoe dat moet. Dat moet ik gaan uitzoeken, en daar heb ik dan geen zin in.

Als ik lang niet blog, of foto's niet plaats die ik wel zou moeten plaatsen, dan vind ik dat echt wel vervelend. Maar ja, het echte leven neemt het gewoon over.
En het echte leven bestaat uit werk, huishouden, beetje hobby, en vooral uit veel, heel erg veel kinderen.

Opstaan..

Dochterlief heeft een wekker. Een katknuffel, die als extra functie een wekker heeft ingebouwd. Op de gestelde tijd gaat dat dier miauwen.
Door een verleden met kinderen en dit spul wijs geworden hebben we de wekker ingesteld op 7 uur smorgens. Zodat ze de functie echt kan gebruiken, en wij niet midden in de nacht wakker worden van een verkeerd ingestelde wekker.

Gisterenmorgen word ik wakker van die kat. SHIT, het is 7 uur, en de eerste oppaskinderen komen echt om half 8 want moeders moet de boot van 8 uur halen.
Ik schiet overeind, schiet in de kleren. Strompel zo snel als mijn benen het kunnen (lol) naar beneden, open de deur, doe de gordijnen open, zet de radio aan, en vlieg weer naar boven want Joshua moet naar school en dus uit bed. Zo stom dat de ene helft van het gezin vakantie heeft, en de andere helft gewoon naar school moet.
Joshua houdt van vroeg opstaan, dus ook hem maak ik enigszins gejaagd wakker. Joshua er uit, het is al over zevenen. Ik heb me verslapen, mijn wekker is niet afgegaan.
En ik schiet weer naar beneden. Gejaagd, want ik moet nog ontbijten voor half 8.

Halverwege de trap roept Joshua me terug. Het is geen 7 uur, het is tien over 6.

Was ik opeens lekker op tijd :o)))

Moederdag

Gisteren was het moederdag. En behalve dat ik verwend ben met een mooie bedel voor mijn (pandora)armband, een plantje van Lea (hellup ik ben een ramp met planten of eigenlijk voor planten) en een mooi knutselwerk van Rafael (we noemen het een presse papier) heb ik zitten knutselen.

We hadden een dagje uit gepland. Het plan werd al steeds minder spectaculair vanwege de financieen. Maar toen Cecilia zaterdag de hele dag hoge koorts had, en uiteindelijk ook waterpokken liet zien, besloten we helemaal niet weg te gaan.
We hebben films gekeken (3 op een dag is best veel eigenlijk) geknutseld (Ik, Lea en Rafael) en op de DS gespeeld. Dat laatste geld vooral voor Ruben en Joshua. Ik moet bekennen dat ze me hebben aangestoken en dat ik Prof Layton weer tevoorschijn heb gehaald. Nu maar eens uitspelen, kan ik eindelijk aan deel 2 beginnen.
Ik heb zelfs een stuk in mijn boek kunnen lezen. Het wordt nu wel erg spannend, wanneer heb ik weer tijd???

Toen het weer beter werd, zijn Lea en Rafael nog wel een tijd buiten aan het spelen geweest. Al met al een andere dag dan we gepland hadden, maar wel mega knus.

Spijbelen

Ik spijbel. Eigenlijk al sinds woensdagmiddag. En gek genoeg, ik knap er nog van op ook :o))

Woensdagmiddag had ik gewoon oppaskindertjes. Margriet kwam haar nieuwe Big Shot expres demonstreren. En met 2 extra ogen, en extra handen, konden we samen zowel met papier en bigshot spelen, als op de kinderen passen. Het was mooi weer, er waren parachutisten in de lucht, en vliegtuigen (want hoe komen die parachutisten anders in de lucht ) De kinderen vermaakten zich met het in en uit lopen.
Toen de Big Shot eenmaal in actie kwam, begon de een na de ander toch te knutselen.
Dus hadden we tegen 5 uur een volle tafel met knutselspullen, een stapel afgemaakte kaarten, een cadeautje voor moederdag in de Koog. En ik had een aardig begin voor mijn moederdagcadeautje voor mijn moeder.
Sindsdien ben ik daar mee bezig. Gisteren had ik maar 1 groter oppaskind, en vandaag ook. Dus kan ik gewoon iets minder alert zijn, en knutselen.
Opvallend genoeg komt er dan de eerste halve dag gewoon helemaal niets uit mijn handen, en ben ik ook smorgens vroeg veel minder actief dan op drukke dagen. Maar uiteindelijk heb ik een hoop gedaan. En ook vanmorgen laat ik de boel de boel (niet dat het erg is, want gisteren hebben we gezamelijk grondig opgeruimd en schoongemaakt, tussen 5 en 8 uur savonds) En pruts lekker nog even door. Vanmiddag een trouwerij, en dan weekeinde. Nog een paar extra dagen om te spijbelen dus.

Druk

Vakantie. Dat zou een tijd moeten zijn waarop ik zowel veel meemaak, als tijd heb om dat ook te bloggen.
Maar helaas, niets is minder waar. Vakantie is een tijd waarin alles wel dubbel lijkt te zijn. Dubbel zoveel oppaskinderen (wat wel weer leuk is) maar ook dubbel zoveel strubbels met de puberzoons. Die toch al moeilijk vooruit te branden zijn.
Nu is het argument 'we hebben vakantie' Dat de andere kinderen OOK vakantie hebben schijnt er niet zo toe te doen, zolang zij maar op de bank mogen hangen en gamen.
Ruurd is nog steeds ziek thuis, al begint het beter te gaan (keeping my fingers crossed). Wat de zaak niet echt makkelijker maakt, want die werken als de beroemde rode lap op de stier op elkaar.

Zondag wilde ik met het hele gezin een dagje uit, helaas lijkt dat buiten het budget te vallen. Ik ben dus nog op zoek naar een goedkoop gezinsuitje. We zijn de financiele ellende van vorig jaar gewoon nog niet helemaal te boven.

Om alles maar vol te houden, sta ik extra vroeg op. Dan heb ik iig een uur per dag even rust aan mijn hoofd. Ik ben bezig met een moederdag cadeautje voor mijn eigen moeder. En daar werk ik smorgens vroeg aan.

Om met een positieve noot te eindigen. Het huishouden lijkt eindelijk weer wat soepeler te draaien, hoewel de mannen mijn poetslust nog steeds onzin vinden, doen ze het wel op de aangegeven momenten. Waardoor de boel schoner is, er minder rommel ligt overal, EN ik spullen gewoon terug kan vinden op de plek waar ze horen.
Nu alleen de jongenskamers nog.....