Druk

Vakantie. Dat zou een tijd moeten zijn waarop ik zowel veel meemaak, als tijd heb om dat ook te bloggen.
Maar helaas, niets is minder waar. Vakantie is een tijd waarin alles wel dubbel lijkt te zijn. Dubbel zoveel oppaskinderen (wat wel weer leuk is) maar ook dubbel zoveel strubbels met de puberzoons. Die toch al moeilijk vooruit te branden zijn.
Nu is het argument 'we hebben vakantie' Dat de andere kinderen OOK vakantie hebben schijnt er niet zo toe te doen, zolang zij maar op de bank mogen hangen en gamen.
Ruurd is nog steeds ziek thuis, al begint het beter te gaan (keeping my fingers crossed). Wat de zaak niet echt makkelijker maakt, want die werken als de beroemde rode lap op de stier op elkaar.

Zondag wilde ik met het hele gezin een dagje uit, helaas lijkt dat buiten het budget te vallen. Ik ben dus nog op zoek naar een goedkoop gezinsuitje. We zijn de financiele ellende van vorig jaar gewoon nog niet helemaal te boven.

Om alles maar vol te houden, sta ik extra vroeg op. Dan heb ik iig een uur per dag even rust aan mijn hoofd. Ik ben bezig met een moederdag cadeautje voor mijn eigen moeder. En daar werk ik smorgens vroeg aan.

Om met een positieve noot te eindigen. Het huishouden lijkt eindelijk weer wat soepeler te draaien, hoewel de mannen mijn poetslust nog steeds onzin vinden, doen ze het wel op de aangegeven momenten. Waardoor de boel schoner is, er minder rommel ligt overal, EN ik spullen gewoon terug kan vinden op de plek waar ze horen.
Nu alleen de jongenskamers nog.....

Alweer woensdag.

Ik heb een te druk bestaan. Om maar eens even met de deur in huis te vallen. Het is nu bijna 8 uur en dan begint mijn werkdag, ofwel komen de eerste oppas kinderen binnen. Het zijn er veel vandaag, gewoon volle bak. Gelukkig heb ik een stagaire, anders zou ik het helemaal niet redden.
De laatste worden vanavond om 18.30 opgehaald.
Dan moeten we nog eten, Ruurd en ik moeten vanavond een uurtje weg, en er moet ook nog gewoon huishouden gedaan worden.

Gisteren was ik vroeg klaar, om 4 uur al, was ook om 8 uur begonnen. En toen moest er schoongemaakt worden, er moest een puber een proefwerk leren (gek dat dat mij altijd zoveel energie kost) en bij het opruimen bleek de afwasmachine het niet te doen. Zout bijvullen was niet de truc, de afvoer bleek verstopt, en dat heb ik verholpen, maar ondertussen toch maar even de afwas (van de hele dag) met de hand gedaan. Omdat dat niet was ingecalculeerd, stond Cecilia langer in de box dan ze leuk vond, en die huilde dus haar longen uit haar lijf(je)
Uiteindelijk heb ik haar er maar uit gehaald, en op een krukje naast me gezet. Dat was prima, alleen at ze wel het sop op (moemi ze is nu net de kerstman zei Joshua)

Toen ik eenmaal boven was, bleek daar nog een bed (mijn bed) te moeten worden opgemaakt. Dat had ik dan wel zelf afgehaald, ik was alleen even vergeten dat de huiskabouter geen bedden op maakt. zeker niet van die grote.

Het was half 10 voor ik zat. Rustig? Nee, want er moest nog duits geoefend worden. Gek, dat kost tijd, en na 10 min kwam hij melden dat dat veel tijd ging kosten (he he, heb je het ook door?)

Toen dat allemaal achter de rug was, had ik echt geen zin meer om een blog te schrijven, en al helemaaaal niet om foto's te uploaden.

Weekeinde

Pfff, het zit erop, dit weekeinde. Nee, naar was het niet, wel vol, erg vol.

Afgelopen vrijdag kwam de jongste zoon van Ruurd voor een weekeinde naar Texel. Dat was voor het eerst in ruim 7 mnd, en dus voor alle partijen spannend. Dat was ook goed te merken, want we moesten allemaal alle zeilen bijzetten om het zonder slag of stoot te laten verlopen.
Ik merk dan aan mezelf dat ik wat stroef word, en heb me dan ook wat terug getrokken in de westwing, met stempels, inkt en Cecilia :D.
Nou is de WestWing, in tegenstelling tot de huiskamer, gewoon ingericht op (kleine) kinderen. Dus ik zit daar sowieso veel overdag.

Ik had van de week leuke achtergrondjes gemaakt, en heb daar, nog leukere kaartjes van gemaakt. Moet ze nog plaatsen.( Ik blijf daar maar een afkeer van hebben, dat gedoe met foto's plaatsen :D )

Vandaag was mijn moeder jarig, en nadat we D op de boot hadden gezet, zijn we doorgereden naar Oosterend. Op zich was het leuk om wat mensen weer te zien, die ik te weinig zie, Erg emotioneel was dat mijn jongste zus daar ook was, voor het eerst sinds bijna een jaar zag ik haar, en ze heeft me geen blik waardig gekeurd. Triest vind ik dat. En dat alleen omdat ik mijn dochter haar tweede naam, de naam van mijn zus heb meegegeven.

Nu ben ik op, moe en klaar met dit weekeinde. Het was een goed weekeinde maar zwaar, emotioneel en vermoeiend. NIet echt een goede voorbereiding op een nieuwe werkweek. Gelukkig ben ik morgen vrij (denk ik, soms heb ik ineens toch kinderen)