PFFF

Volgens de boeken is het weekeinde bedoelt om uit te rusten. Ik denk nu al weken dat ik een weekeinde nodig heb, om bij te komen van het weekeinde.
Niet erg, maar uitgerust raak ik er de laatste weken niet van.

Deze zaterdag moest ik mijn telefoon ophalen in den Helder, die was gerepareerd, want een keer te vaak gevallen. De KPNwinkel zit in den Helder, dus daar naar toe. Nog ff zitten zwijmelen bij de nieuwe die ik eind maart mag uitzoeken. Daarna natuurlijk ff naar Simpel Scrappen, en ons uitje van de maand, uitgebreid gelunched bij V en D.
Om het uitje compleet te maken, nog ff naar Action in den Helder. Die is verhuisd vanuit het centrum naar het industrie terrein, en daar waren we (mijn vriendin en ik) errug nieuwsgierig naar. Bovendien moest ik voor Lea ff kijken of ze nog de knuffels hadden die ze spaart, maar helaas, die waren in den Helder ook op.
UIteindelijk hadden we de boot van half 6 terug naar huis. Daar nog lekker gegeten met ons allen, en daarna rust in de tent.

Zondagochtend met de boot van 9 uur richting Winschoten.
Een heerlijke, maar errug koude heenreis bracht ons bij de mini meeting in Winschoten. Heel mini.
We hebben thee/koffie gedronken, cupcakes gegeten, gekletst, ervaringen gedeeld, elkaars kinderen bewonderd (die het uitermate goed met elkaar kunnen vinden) Pizza gebakken en gegeten, en om klokslag 6 uur reden we weer huiswaarts. Allemaal blij met deze geweldige dag.

Bij thuiskomst in een heeeeeel heet bad om door te warmen. Yolanda is een geweldige auto, en ik zou echt niets anders meer willen, maar koud is het wel op een lange winterrit.
Een heerlijk weekeinde dus. Maar om nou vandaag te moeten werken, is eigenlijk een beetje te veel van het goede (en ik moet ook nog naar de tandarts)

Zaterdag

Dan is het weer zaterdag. Een vrije dag. Zo heet dat dan, maar de druk om te 'ontspannen' is groot, erg groot. Ik werk heel hard momenteel, 12 uur per dag, 5 dagen per week, omdat er een moeder een cursus doet, en de jongens bij ons zijn.

Voor mijn relatie met deze twee jongens (die na de cursus 40 uur per week in de opvang gaan blijven) is het heel goed geweest. Maar voor ons allemaal is het zwaar. Voor moeder, die behalve werk ook thuis nog heeft, voor de jongens, die elke dag vroeg uit bed moeten omdat moeder met de boot van 8 uur moet, en voor mij, omdat ik elke dag vanaf half 8 paraat, gezellig en aanwezig moet zijn.

Dus moet ik zaterdag uitrusten, en leuke dingen doen. Alleen, hoeveel plannen en ideeen ik heb door de week, op zaterdag komt er niets uit mijn handen. Ik surf wat, wat ik stom vind, en dus staar ik gewoon wat rond. Cecilia hangt aan mijn arm, is ook moe van een hele week kinderen.
Ik wil wel, maar ik kan niet, ik lijk wel gewoon 'op' te zijn.
Maar als ik niet vandaag en morgen dingen doe, kom ik er weer een week niet aan toe. De druk is groot. Zo groot dat ik er snibbig en naar van word, vooral voor mezelf. Dat gehang ook. Niets voor mij eigenlijk.

De post werkt ook niet mee, want het pakje dat ik verwacht is ook vandaag niet bezorgd. Nieuw speelgoed wil wel eens inspirerend werken. Maar zelfs die luxe heb ik niet.
Het enige zinnige dat ik vandaag heb gedaan, is een verlanglijstje gemaakt voor mijn verjaardag, op verzoek van Ruurd omdat ik toch wat specifieke dingen hebben wil. Bovenaan het lijstje staat een nieuwe enkel, als iemand weet waar ik die kan krijgen, wil die dan even mailen/bellen/schrijven? Want op een dag als vandaag vliegen de muren weer op me af. En zelfsstandig kan ik niet eens tot het eind van het tuinhekje komen...
Nu ga ik eens proberen of ik nog kan vouwen. De bloemen van de week lukte aardig....

Druk

Vakantie. Dat zou een tijd moeten zijn waarop ik zowel veel meemaak, als tijd heb om dat ook te bloggen.
Maar helaas, niets is minder waar. Vakantie is een tijd waarin alles wel dubbel lijkt te zijn. Dubbel zoveel oppaskinderen (wat wel weer leuk is) maar ook dubbel zoveel strubbels met de puberzoons. Die toch al moeilijk vooruit te branden zijn.
Nu is het argument 'we hebben vakantie' Dat de andere kinderen OOK vakantie hebben schijnt er niet zo toe te doen, zolang zij maar op de bank mogen hangen en gamen.
Ruurd is nog steeds ziek thuis, al begint het beter te gaan (keeping my fingers crossed). Wat de zaak niet echt makkelijker maakt, want die werken als de beroemde rode lap op de stier op elkaar.

Zondag wilde ik met het hele gezin een dagje uit, helaas lijkt dat buiten het budget te vallen. Ik ben dus nog op zoek naar een goedkoop gezinsuitje. We zijn de financiele ellende van vorig jaar gewoon nog niet helemaal te boven.

Om alles maar vol te houden, sta ik extra vroeg op. Dan heb ik iig een uur per dag even rust aan mijn hoofd. Ik ben bezig met een moederdag cadeautje voor mijn eigen moeder. En daar werk ik smorgens vroeg aan.

Om met een positieve noot te eindigen. Het huishouden lijkt eindelijk weer wat soepeler te draaien, hoewel de mannen mijn poetslust nog steeds onzin vinden, doen ze het wel op de aangegeven momenten. Waardoor de boel schoner is, er minder rommel ligt overal, EN ik spullen gewoon terug kan vinden op de plek waar ze horen.
Nu alleen de jongenskamers nog.....

Zucht

Erg hard gewerkt afgelopen week, en zaterdag ook opgepast. De buren moesten naar een begravenis en dan zeg je geen nee. Was zowaar heel gezellig zaterdagmiddag. Maar niet echt vrij.

ZOndag gebruikt om het huis eens goed door te werken, samen met de thuiszijnde kinderen. Ruurd en Ruben moesten naar Amsterdam om Ilja te helpen verhuizen en een huisbaas terug in zijn hok te duwen. Beide acties zijn gelukt.

Maar nu ben ik moe. Zo moe, dat een nacht goed slapen (wat ik gedaan heb vannacht) niet genoeg is om het op te lossen. Gelukkig ben ik vrij vandaag, minus te stapel was die ligt te wachten om op gevouwen te worden. Ik ga zo eerst maar eens een kop chocolademelk (echte) drinken bij de tv, kijken of mijn lijf er van opkikkert. Het is ook nog de tijd van de maand om moe te zijn.

En dan wil ik scrappen. Pagina 3 van het boek. Het idee zit in mijn hoofd, het snij werk zit kant en klaar in de Gypsy. Ik hoef alleen maar eea samen te voegen en het het snijden kan beginnen, alles in 1 keer, precies zoals ik het wil.

En vandaag het gastouderbureau bellen voor tips voor een moeilijk jongetje. Tenslotte is zij de deskundige, en ik zit echt met mijn handen in het haar. Alle andere kinderen moeten wijken voor deze bijna 2 jarige peuter Dat kan niet goed zijn, niet voor mij, niet voor de andere kinderen, maar ook niet voor het jochie.