PFFF

Volgens de boeken is het weekeinde bedoelt om uit te rusten. Ik denk nu al weken dat ik een weekeinde nodig heb, om bij te komen van het weekeinde.
Niet erg, maar uitgerust raak ik er de laatste weken niet van.

Deze zaterdag moest ik mijn telefoon ophalen in den Helder, die was gerepareerd, want een keer te vaak gevallen. De KPNwinkel zit in den Helder, dus daar naar toe. Nog ff zitten zwijmelen bij de nieuwe die ik eind maart mag uitzoeken. Daarna natuurlijk ff naar Simpel Scrappen, en ons uitje van de maand, uitgebreid gelunched bij V en D.
Om het uitje compleet te maken, nog ff naar Action in den Helder. Die is verhuisd vanuit het centrum naar het industrie terrein, en daar waren we (mijn vriendin en ik) errug nieuwsgierig naar. Bovendien moest ik voor Lea ff kijken of ze nog de knuffels hadden die ze spaart, maar helaas, die waren in den Helder ook op.
UIteindelijk hadden we de boot van half 6 terug naar huis. Daar nog lekker gegeten met ons allen, en daarna rust in de tent.

Zondagochtend met de boot van 9 uur richting Winschoten.
Een heerlijke, maar errug koude heenreis bracht ons bij de mini meeting in Winschoten. Heel mini.
We hebben thee/koffie gedronken, cupcakes gegeten, gekletst, ervaringen gedeeld, elkaars kinderen bewonderd (die het uitermate goed met elkaar kunnen vinden) Pizza gebakken en gegeten, en om klokslag 6 uur reden we weer huiswaarts. Allemaal blij met deze geweldige dag.

Bij thuiskomst in een heeeeeel heet bad om door te warmen. Yolanda is een geweldige auto, en ik zou echt niets anders meer willen, maar koud is het wel op een lange winterrit.
Een heerlijk weekeinde dus. Maar om nou vandaag te moeten werken, is eigenlijk een beetje te veel van het goede (en ik moet ook nog naar de tandarts)

Goede weekeinde!

Dit was een goed weekeinde.
Vrijdag was Ruurd vroeg thuis, dat is altijd een goed begin van het weekeinde. Kinderen gingen vrijdagavond al naar hun vader. Daar word ik nou nooit blij van, maar het is het gevolg van een gescheiden leven.
Ruben zijn telefoon was gerepareerd en moest in den Helder opgehaald worden. Daarop besloten we zaterdagochtend naar Den Helder te gaan, en daar het bezoek op te halen. Nog even samen den Helder in, en dan naar Texel.
Terwijl ik het huis aan kant bracht, regelde Ruurd de rest, inclusief de pompoensoep om het bezoek de volgende dag voor te kunnen zetten.

Vrijdagavond was een bijzondere avond. 3 van onze kinderen waren bij hun vader, de 4e was naar vrienden, en nr 5 sliep zowaar.
Ruurd en ik genoten van een rustige avond, hij met verf en doek, ik met inkt en papier. Onderwijl met elkaar kletsen, muziekje op. Echt een goed begin van het weekeinde.

Om 7 uur op zaterdagochtend ben ik opgestaan om de beneden verdieping helemaal schoon te maken. Als ik dat zaterdagochtend doe, kan ik de rest van het weekeind een tandje lager functioneren, en omdat ik door de week hard werk, heb ik dat meer dan nodig.
Boot van 10 uur, en eerst de telefoon geregeld van Ruben, gelijk gekeken wanneer ik een nieuwe mag uitzoeken, en welke (HTC Decire HD is de keus van dit moment)
En toen was het opschieten naar de Hema, waar we hadden afgesproken Alleen, Ruben en ik strandde in de Free Record Shop om games te kijken. Alleen games die we ooit wel wilden, of die nog niet uit zijn. Niets gekocht dus. Ik heb nog even staan denken over de nieuwe van Marco Borsato, maar heb het nog even uitgesteld. Ik wilde nl ook graag naar Simpel Scrappen.
En aangezien Annelies dat ook wilde, vertrokken van de Free Record store naar SImpel Scrappen. Tussen door kwamen we nog een boekenwinkel tegen, waar ik een chocolade kookboek (prachtige uitgave voor 8 euro) en Ruurd een ander boekje scoorde.

Simpel Scrappen is een verhaal apart. Ik wil iets maken met, over, voor cupcakes. En zocht papier met cupcakes. Dat hadden ze niet, dus papier in de Cupcake kleuren gekocht (cupcakes kunnen in alle kleuren natuurlijk, dus ik ben gegaan voor roze, teal en geel, errug mooi bij elkaar )
Als ik er toch ben, ga ik ook ff de winkel door gegaan. Ik werd nog gewaarschuwd dat de Martha Stewart Ponsen en de EK succes ponsen heel erg in prijs gaan stijgen en na de set 6 keer terug gezet te hebben ben ik toch gezwicht voor een set Martha Stewart ponsen.
Toen ik wit papier uit de kast trok, bleek er toch cupcake papier in huis te zijn. Ik helemaal blij.
Na een lunch bij V en D, namen we de boot van half 3 terug naar Texel. Daar direct nieuwe ponsen uitgeprobeert, lekker gekletst met Annelies. Ruurd, en Caroline gingen boodschappen doen, Cecilia sliep, Astrid las een donald duck en Ruben moest werken, We hadden dus de tijd aan onszelf.

Eenmaal terug, ging Ruurd koken, en ik een taart bakken (die een beetje mislukte, maar prima smaakte) HEt gezelschap nam de boot van 8 uur terug naar Nibbixwoud.

Vanmorgen zijn we met het hele gezin naar de bioscoop geweest. Rapunzel. een aanrader voor iedereen die hem nog niet gezien heeft, 3D, ik vond het wel vermoeiend kijken door dat brilletje, maar de film was geweldig. Zoals Rafael zei na afloop, Af en toe wilde ik iets pakken maar ik kon er niet bij, De illusie is geweldig!
Cecilia wilde perse geen bril op, maar de film was ook zonder bril te volgen, en ze heeft een pracht ochtend gehad.
Eenmaal thuis gelunched, en daarna aan de knutsel. Voor de ene lijst moest ik 2 kaarten maken, en voor een ander 1. En ik wilde eigenlijk cupcake spul maken.
Omdat het een nieuwe techniek was die ik moest uitproberen, had ik wat koudwatervrees, en heb ik dus allerlei omtrekkende bewegingen gemaakt voor ik aan de gang ging, een beetje zoals vroeger toen ik studeerde en een tentamen moest leren Eerst schoonmaken, boodschappen doen, en de keuken kastjes poetsen voor ik aan het leren kon beginnen. ZOiets.
Eerst de tafel opruimen, stempels mounten, nog een bakkie thee zetten, maar om half 5 ging ik echt los. En wat een leuke techniek is dit, het werden bijna vanzelf 3 kaartjes.
Ruurd kookte, en schoon was het al.

Morgen begint het leven weer, vakantie is om. Eigenlijk zijn we er wel weer aan toe, aan de routine. Maar een lekkere vakantie was dit wel.

Weekeind

Het weekeinde is weer om. Weer te kort om echt uitgerust te raken, maar wel een lekker weekeinde. Op mijn hobbyblog kun je zien wat ik vandaag gedaan heb (tussen de bedrijven door)
Gisteren heb ik eerst een workshop scrapbooken gegeven, Was weer eens heel erg leuk om te doen. Ooit ga ik weer regelmatig workshops geven, want dat heb ik altijd met erg veel plezier gedaan.
Bij thuiskomst was er post uit Amerika. Stempels en papier, maar niet de houtblokjes om de stempels op te doen. Die zijn nog onderweg. Nu heb ik bij voorbaat al erg veel lol om het idee dat de douane nou juist DAT pakje open maakt om te kijken wat er nou werkelijk inzit. Dan zullen ze toch wel denken dat ik gek ben, houtjes bestellen in Amerika :o))

Daarna zijn we naar de barbeque plaats gegaan om ons 3 jarig geregistreerd partnerschap te vieren. De kinderen hadden voor de hapjes, en het eten gezorgd. Vanwege de droogte mocht de barbeque niet aan stond in de krant, en daar hebben we ons aan gehouden. Helaas waren er 2 barbeques aan toen we in het bos aankwamen. Het voelde een beetje als het braafste kind uit de klas. Maar het eten dat Joshua en Lea hadden gemaakt was lekker, het gezelschap was goed.

Thuis nog een bakkie koffie, en daarna was het echt bedtijd voor mij. Na een week van zieke kinderen ben ik zelf ook niet helemaal vrij van griep.

Vandaag heel rustig gehouden. Samen met de kinderen film gekeken, geprutst met mijn nieuwe potloden, en lekker gegeten.
Aankomende week gaan we proberen weer in een normaal ritme te komen. NOg 1 week zomer vakantie. Is die even omgevlogen.

Zaterdag

Dan is het weer zaterdag. Een vrije dag. Zo heet dat dan, maar de druk om te 'ontspannen' is groot, erg groot. Ik werk heel hard momenteel, 12 uur per dag, 5 dagen per week, omdat er een moeder een cursus doet, en de jongens bij ons zijn.

Voor mijn relatie met deze twee jongens (die na de cursus 40 uur per week in de opvang gaan blijven) is het heel goed geweest. Maar voor ons allemaal is het zwaar. Voor moeder, die behalve werk ook thuis nog heeft, voor de jongens, die elke dag vroeg uit bed moeten omdat moeder met de boot van 8 uur moet, en voor mij, omdat ik elke dag vanaf half 8 paraat, gezellig en aanwezig moet zijn.

Dus moet ik zaterdag uitrusten, en leuke dingen doen. Alleen, hoeveel plannen en ideeen ik heb door de week, op zaterdag komt er niets uit mijn handen. Ik surf wat, wat ik stom vind, en dus staar ik gewoon wat rond. Cecilia hangt aan mijn arm, is ook moe van een hele week kinderen.
Ik wil wel, maar ik kan niet, ik lijk wel gewoon 'op' te zijn.
Maar als ik niet vandaag en morgen dingen doe, kom ik er weer een week niet aan toe. De druk is groot. Zo groot dat ik er snibbig en naar van word, vooral voor mezelf. Dat gehang ook. Niets voor mij eigenlijk.

De post werkt ook niet mee, want het pakje dat ik verwacht is ook vandaag niet bezorgd. Nieuw speelgoed wil wel eens inspirerend werken. Maar zelfs die luxe heb ik niet.
Het enige zinnige dat ik vandaag heb gedaan, is een verlanglijstje gemaakt voor mijn verjaardag, op verzoek van Ruurd omdat ik toch wat specifieke dingen hebben wil. Bovenaan het lijstje staat een nieuwe enkel, als iemand weet waar ik die kan krijgen, wil die dan even mailen/bellen/schrijven? Want op een dag als vandaag vliegen de muren weer op me af. En zelfsstandig kan ik niet eens tot het eind van het tuinhekje komen...
Nu ga ik eens proberen of ik nog kan vouwen. De bloemen van de week lukte aardig....

Moe (tot op het bot)

Vrijdag een heel erg fijne verjaardag gehad. Veel bezoek, veel cadeau's en tot mijn verbazing (en die van Elly waarschijnlijk) 2 bossen rood met gele rozen. Waarvan er 1 op de tafel staat te pronken, en de ander op mijn slaapkamer bij gebrek aan tafel beneden. (notitie voor mijn hoofd, bij de herinrinchting van de huiskamer, een plek creeren waar bloemen kunnen staan)

Als klap op de vuurpijl haalde dochterlief(8) tussen 1700 uur en 1800 uur nog even haar zwemdiploma, wat is nou een mooier cadeau dan dat? Een stralende dochter met een zwemdiploma?

Niet alle mensen die waren uitgenodigd voor het eten kwamen langs, of hadden de uitnodiging niet goed begrepen en kwamen na het eten :o)) Er waren dus iets te veel salades en kippenpootjes. Al wilde het bezoek dat na het eten kwam ook graag nog een kippenpootje. En ook de salades vonden nog grif aftrek. Er bleef dus veel minder over dan ik had gevreesd. Omdat ik toch erg veel op mijn moeder lijk dan ik wil toegeven, maak ik altijd veel te veel eten bij dit soort gelegenheden.

Later dan gewoonlijk lag ik, lagen de kinderen, in bed. De wekker gezet want ik kon de volgende ochtend om 7 uur meerijden naar Amersfoort. Zoals te doen gebruikelijk kan ik niet slapen als ik de wekker zet. Wat heel vreemd is want ik ben elke dag om 6 uur wakker, zodra ik de wekker zet omdat ik op tijd wakker moet worden ben ik bang dat ik me verslaap en slaap bijna helemaal niet.
Bovendien slaapt er een jong katje op mijn bed (of 2) die van tijd tot tijd moeten laten weten hoe fijn ze dat vinden door boven op mijn hoofd (bij voorkeur) te gaan liggen spinnen.

Na een genoeglijke autorit en een kopje koffie (nouja sap) bij J thuis in Soest, arriveerde ik ruimschoots op tijd bij de Eenhoorn in Amersfoort.
Mijn eerste SP partijraad. Bij binnenkomst voelde het niet anders dan als ik binnenkom op een Origami conventie, waarschijnlijk is het iets universeels, zet gelijk gestemde zielen bij elkaar en er ontstaat een genoeglijk sfeertje.
Na een kopje thee met een brownie zag ik een paar bekenden in het gezelschap. Omdat alleen ook maar alleen is, gingen we gedrien verder. Zij zijn wat bekendere op partijraden en SP bij eenkomsten, dus kreeg ik wat inside informatie zo nu en dan.
Behalve het bespreken en overleggen in een plenaire zitting, is zo'n dag ook uitermate geschikt voor netwerken, zoals dat heet.
Wat ik dan ook veelvuldig gedaan heb. Ik heb afspraken gemaakt over zaken die met Texel te maken hebben, gesprekken gevoerd over de gevolgen voor de gastouders van de versobering van de vergoeding van de gastouderopvang. Wat met name heel goed was omdat Marianne Langkamp en ik daar al een hele serie mail over gewisseld hadden, en niet tot elkaar leken te komen. Terwijl in een gesprek na 5 minuten bleek dat we voor het overgrote deel op 1 lijn zitten. Waarna we verder konden in bedenken hoe hier actie op te voeren moet zijn. Tenslotte wordt de regeling in september vastgelegd dus erg veel tijd is er niet.

Gedurende de dag liepen er veel mensen foto's te maken. Professionele fotografen, al dan niet in dienst van de SP, maar ook partijraadleden die voor hun eigen archief foto's maakten. Op enig moment viel mijn blik op 1 van hen, en ineens herkende ik haar. Anja Meulenbelt wiens blog ik niet alleen volg, maar waar ik ook regelmatig op reageer. Omdat wat zij schrijft me vaak heel erg raakt. Vooral de toestand in Gaza gaat me erg aan het hart.
Dus heb ik tijdens de middagpauze de stoute schoenen aangetrokken en ben naar haar toegelopen en heb me aan haar voorgesteld.
Haar reactie was hartverwarmend, en we hebben na afloop van de partijraad nog even met elkaar gesproken. Waarbij zij opmerkte dat ze graag een keer als SP 1e kamerlid op Texel wil komen, als wij een avond organiseren waarbij zij iets kan betekenen. Een aanbod dat ik graag aanneem.
Wat voor mij het totaal brengt op 3 afspraken om op Texel iets te komen doen vanuit de fractie.

Bij het weggaan liep ik de voorzitter van afdeling Den Helder tegen het lijf. Ook hij was met de trein, en we hebben samen terug gereisd. Ook hier zijn afspraken over samenwerking uit voortgekomen.
Al met al was het voor mij een zeer wel bestede dag. Maar moe dat ik ben, na twee zulke drukke dagen.
Vanmorgen moest ik om half 9 al weer werken, een meneer uit bed helpen. Prachtig werk, dat wel, vooral om dat de meneer, die een hersentrauma heeft, duidelijk liet merken dat hij me herkende, en het ook leuk vond dat ik hem kwam helpen.
Eenmaal weer thuis, was het echt op. De rest van de dag heb ik gebladerd in scrapbladen, in origami boeken en wat met origamipapier omgeklooid. Het plan om een layout te maken heb ik opgegeven. Ik ben blij als ik recht op het einde van de dag haal. Gelukkig heb ik een minder drukke week in het vooruitzicht, met als toppunt waarschijnlijk de mogelijkheid het bad te gebruiken.
Het absolute hoogtepunt van de komende week zal zijn het moment dat ik mijn oudste in mijn armen kan sluiten, die komt voor een paar dagen naar Nederland. En al is het weer veel te kort, ik verheug me er erg op.

Enerverend weekeinde

Het begon gisterenochtend goed met het missen van de boot, doordat ik zo misselijk was dat ik voor ik op de boot zat, echt een stel schone kleren moest.
Toch wilde ik perse naar de cursus filosofie van de SP in Utrecht, dan maar een boot later en een kleine 20 minuten te laat.
Helaas liep dat anders omdat de trein in Alkmaar wegens gedoe met spoorwegpolitie en uiteindelijk ook politie, 20 minuten bleef staan, en daar slechts 3 minuten op wist in te lopen. Daardoor was ik bijna een uur te laat.
Helaas zou ik haast zeggen, want het was een bijzonder interessante cursus.
Ik ben nog even uit mijn slof geschoten toen het ging over menswaardigheid, en eerste levensbehoeftes. Dan komt toch de voedselbank, en mijn ervaringen ermee, om de hoek.
Hoe diep dankbaar ik de mensen van de voedselbank ook ben. Ze kwamen op een moment dat ik weg dreigde te zakken in een lethargie omdat alles leek te mislukken, en hebben me/ons weer op het goede spoor gezet. Het feit dat ik gebruik moest maken van de voedselbank, dat voedselbanken in ons land nodig zijn, is natuurlijk een mensonwaardige situatie.
Soms komen traumatische ervaringen onverwacht om de hoek zetten.

Vanmorgen met de boot van 9 uur naar de overkant. 3 kinderen mee. (Ik kan niet zeggen alle kinderen mee, want dan heb ik het gevoel dat ik er 3 ontken. Ook al zijn die groot, en wonen niet meer (echt) thuis)
Eerst naar Roelofsarendsveen, alwaar de Babydump een geweldige aanbieding had bij de aanschaf van een kinderwagen. Een verzorgingstas en een autostoeltje krijg je er dan gratis bij.
We hebben, na lang zoeken en kijken hebben we gekozen voor een Musty in College Red.



Het was vooral moeilijk een mooie kleur te vinden. De wagen zelf, daar waren we eigenlijk al uit.
Het blijkt ook moeilijker dan ik dacht om los te komen van wat ik 'gewend' ben. Mijn oude kinderwagen was donkerblauw, gekregen van schoonouders indertijd. Dat wil ik perse niet, vind ik eigenlijk te donker, en heb ik ook altijd te donker gevonden. Maar toch, in mijn hoofd is een kinderwagen donkerblauw. Ik had enige moeite om dat concept los te laten, en te kiezen voor de kleur die ik altijd heb willen hebben namelijk rood.



Daarna naar Waspik, waar een vriendin van R haar verjaardag vierde. Behalve wat contact via email en hyves had ik haar nog nooit ontmoet. Toch voelde ik me daar volledig thuis, en heb ik met haar zitten kletsen alsof we elkaar al jaren kenden. Wat enige verbazing opriep bij anderen, toen zij opmerkten dat dit onze eerste ontmoeting was.
Het was erg gezellig, en jammer genoeg moesten we om 1700 uur weer weg om op tijd de boot te halen. Nou, we hadden wat later kunnen rijden, maar dan hadden we geen tijd voor een tussenstop gehad, en dat wil ik graag met de kinderen, tis toch een hele rit van Waspik naar Den Helder.
Uiteindelijk waren we ruim op tijd voor de boot van 20.30.

Thuis kinderen in bed, wat uiteindelijk tegen 2200 uur gelukt was. Eerst moesten ze even uitstuiteren.

Eigenlijk ben ik, na zo'n weekeinde, erg toe aan een rustig weekeinde, zonder weg te hoeven
maar er is aanstaande zaterdag een leuke cursus voor de SP in Utrecht, die ik misschien wel wil volgen..........