Nieuwe week.

Wat een week hebben we achter de rug. Een drukke, meer dan gevulde week.
Met heel veel goeds, ook wel naars, maar uiteindelijk kijk ik er met een goed gevoel op terug.

Een lijstje?
Maandag, mijn zus, die sinds de geboorte van Cecilia niet hier wil komen, want Cecilia, die naar haar vernoemd is met haar tweede naam, maakte dusdanig ruzie met andere kinderen en partner, dat het contact nu geheel verbroken is, helaas.
Er kwam een deurwaarder langs met ontrechte claim. Wat weer resulteert in een gesprek, en contact met advocaat, en weer meer stress.
Ruzie met de fysiotherapeut, een vervanger die vond dat ik me aanstelde en maar gewoon moest gaan lopen.

Dinsdag kwamen vrienden van ons, die op het eiland kamperen even aanwaaien. Maar na het slaapje bleek hun jongste zoon goed ziek, en zijn ze maar blijven eten.
Tussendoor belde Ruurd, dat zijn werkgever geen werk voor hem heeft, dat de klanten uitblijven en dat het waarschijnlijk verstandig is als hij naar ander werk uitkijkt.

Woensdag, de hele dag druk met werk, en kinderen. Bovendien kregen we loge's. Altijd heerlijk met Sabine en Tim.

Donderdag Veel kinderen om op te passen, en Sabine en Tim er bij. Na de lunch was het ff rust, en kon ik was opvouwen.
Na mijn werk, om 1700 uur, naar de blokker, en op de camping eten. Errug gezellig. Hoewel zoonlief die niet mee wilde, bij terug komst tegen ons zei: Weet je dat het al 5 over 12 is?! (zouden we nog wel eens weg mogen samen:) )

Vrijdagochtend ging de wekker heel vroeg (niet vroeger dan anders schijnt het maar het voelde als nachtwerk) Maar ik moest er uit, want ik heb deze weken ook een patient om te helpen, die niemand anders wilde hebben voor de zorg. Best een compliment natuurlijk, maar uitslapen is er dus voorlopig niet bij.
Daarna eindelijk echt alle was opgevouwen, om 12 uur kwam een andere vriendin met 3 dochters buurten. Na de lunch kwam mijn pakket uit Amerika aan, met stempels. Dicht gelaten tot 4 uur, omdat ik op M wilde wachten, met wie ik samen heb besteld.
Nog een andere vriendin kwam haar nood klagen en bleef eten.
Savonds ben ik met Zoonlief, die daar speciaal voor uit Amsterdam kwam, naar de nieuwe Harry Potter film geweest. Dat was erg gezellig.

Zaterdag naar Amsterdam en Utrecht om kinderen op te halen en weer weg te brengen. Onderwijl de Ikea in Utrecht geplunderd. We hadden eea nodig, en hebben nog een leuk kastje gescoord. Een ladenkast, jullie kennen mijn voorliefde voor ladenkasten.

Zondag ochtend eerst werken, toen de ladenkasten in elkaar, en een met alcoholinkt bewerkt. Ziet er erg leuk uit. Misschien ga ik nog ff verder maar ik moet daar eerst eens even over nadenken.
sAvonds kwamen de vrienden, die vandaag weer naar huis gaan, bij ons eten. Dus hebben we met 14 man heerlijk kaasfondue gegeten, en hebben we tot laat zitten praten, en de kinderen zitten gamen.

Een volle gevulde week., Wat zal deze brengen???

Frustratie

Ineens is het genoeg.
'Moemi, waarom blijf ik zolang 5?'

Gelukkig nam ie genoegen met mijn antwoord, dat hij een jaar 5 was, en geen seconde langer.

' IK BEN BIJNA 6!!!!!!!!'

(en dat is het jongetje dat savonds huilend uit zijn bedje komt, omdat hij het zo spannend vindt om naar groep 3 te gaan)

Kamer

Zou ik vandaag foto's maken van de kalender, dat is er helemaal bij ingeschoten.
Ik had ineens de geest, en heb de kinderkamer opgeruimd. Dat is de eerste van een serie dingen die er gedaan moet worden voor de scholen weer beginnen.
De kinderkamer wordt steeds een zootje, dus heb ik er vandaag gewoon eens wat dingen uitgegooid. Al het speelgoed is nu uit de kamer verdwenen, inclusief de speelgoedkast. Die laatste (een trofastkast van Ikea) staat nu beneden in de gang, daar gaan alleen kleine bakjes in komen, en dan heeft iedereen inene een postbakje, waar net iets meer in kan dan alleen een brief of 2.
En omdat ik toch bezig was, heb ik de kachel maar schoongemaakt. Rafael had bedacht, op een avond toen hij niet kon slapen, dat die saai wit was, en wel een kleurtje kon gebruiken. Dus de kachel met stift en balpen gekleurd. Het was helaas niet helemaal mijn stijl. De kachel is nu weer soort van wit. Helemaal kreeg ik het er niet af.
Rafael zijn bedje staat nu op een andere plek, de muur kan ik, als hij die gaat 'schilderen' tenminste makkelijk opnieuw een kleurtje geven. Hoewel ik hoop dat hij begrepen heeft dat het niet de bedoeling is dat hij op iets anders dan papier tekent en schildert.
Ook heb ik het bureautje van Lea verplaatst, dat staat nu voor het raam. Daardoor heeft Lea haar bed weer zoveel ruimte dat de laden onder het bed weer open kunnen, EN het bed weer uitgeschoven kan worden tot 2 persoonsbed (wat Ruben de uitspraak ontlokte dat Lea wel het beste en coolste bed van het hele huisgezin heeft)

Omdat opruimen altijd werkt als domino effect, heb ik ook nog de kratten van Ruurd, die nog steeds op uitpakken stonden te wachten, leeggeruimd in de prachtige ladenkast in de westwing. 5 kratten, leeggeruimd in 3 laden. Geen slechte deal.

Na het eten moest de benedenverdieping nog in orde gemaakt worden voor het werk van morgen. Ruurd had nl in de Westwing de administratie zitten doen.
Dat wil zeggen opruimen, schoonmaken, de keuken reinigen, en toen boven nog bedden opmaken.
Nu lig ik gesloopt op bed, naar Weeds te kijken. Voet doet megazeer, ik ben megamoe, maar wel zeeer voldaan dat de kinderkamer EINDELIJK weer naar mijn normen is opgeruimd. Na het bezoek van Britt, een paar maanden geleden (is het al zo lang? ) was dat niet meer gebeurd. Ben benieuwd hoelang het nu zo blijft. Kinderen waren er ook erg blij mee, misschien dat dat meehelpt in het opgeruimd houden van de slaapkamer??
Morgen beginnen we met de volgende kamer, als ik dan tenminste weer op mijn benen kan staan.

Af

Enige tijd geleden bedacht ik dat het leuk zou zijn om een verjaarskalender te maken. Ik wil meer mensen een kaartje sturen, dus is het handig als je alle verjaardagen op 1 plek hebt staan.
Dat werd, zoals dat gaat, een heel project. Een groot project ook.

In eerste instantie wilde ik een kalender maken, waar kaarten op zaten, zodat ik alleen maar een kaart hoefde te pakken en die te sturen. Dan kon ik in de loop van het jaar voor iedereen een kaart maken en die op de juiste plek opbergen. Dat idee moest ik laten varen omdat ik niet kon verzinnen hoe ik die kaarten vast moest maken.
Dan maar een gewone stempelkalender. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar ook dat idee heb ik laten varen.Het is een scrapkalender geworden.
In eerste instantie met foto's van plaatsen en gebeurtenissen, maar uiteindelijk ook met foto's van personen.
Ik had mezelf tot doel gesteld om een kalender te maken zonder dat ik er iets voor hoefde te kopen. Dat was wel een leuke uitdaging, en dat is gelukt. Allerlei oud gereedschap, en artikelen die ik gekregen heb maar nooit gebruikt heb ik gebruikt. Zelfs stickers, die ik nooit gebruik.

Vorige week had ik een mal gevuld met papierpulp, en vanmiddag heb ik die losgehaald, gekleurd, en de scrap afgemaakt.
Daarna moest ik de dagen nog afmaken, en de kalender aan elkaar zetten. Het gaf een kick dat het helemaal af was. Eindelijk weer eens een project gewoon afgerond. Heerlijk.
En het leukste is, het is klaar voor de grote bestelling met stempels binnen is, zodat ik heerlijk met die stempels kan spelen, zodra ze binnenkomen.

Morgen zal ik foto's maken, en plaatsen. Dat ging vanavond niet meer door tijdgebrek.

Regen.

Ik weet het, ik ben raar. Maar het regent en ik vind het heerlijk.
Even geen zon, even geen hitte. Even gewoon binnen mogen zitten zonder dat iedereen zegt: Het is heerlijk weer, lekker buiten. Terwijl ik echt na 5 min in de zon barstende koppijn heb.

Ik hou van de zomer, echt, ik vind het heerlijk dat ik naar buiten kan zonder jas, en normaal gesproken vind ik het heerlijk om in het bos te vertoeven. Hoewel dat na verloop van tijd ook wel gaat vervelen.
Zodra te temperatuur stijgt, en de zon feller schijnt, functioneer ik slechter. Ik ben moe, moe en nog eens moe, alles is me te veel. Ik word er ook minder gezellig van (zeg maar gewoon mega chagerijnig)
Vandaag regent het, en al is het lastig, want de kinderen kunnen niet buiten spelen, ben ik er blij mee. Het is dat er zoveel mensen op de camping staan, vind ik het vervelend dat het voor hun zulk naar weer is. Laat het dus maar snel weer droog worden.

Klantenservice

Het huis waar wij wonen stond, voor we het kochten 4 jaar leeg, nadat de vorige bewoner was overleden.
Bij de overdracht wensten de erven ons veel succes met het overzetten van alle post. Zij hadden het in de 4 jaar daarvoor niet voor elkaar gekregen.
Ondanks allerlei moeite mijnerzijds is het mij tot nu toe niet gelukt.
Gisteren kreeg ik 2! keer een brief van de KPN met een mailing aangaande het zakelijk adres van mvr.
Het bedrijf van Mvr bestaat nog, maar is , nog langer geleden , overgenomen. Ik geloof door een (schoon)dochter, maar zeker weten doe ik dat niet.
Dus ik bellen vanmorgen.

Zakelijk KPN gebeld. Keuze menu, keuze 4, nog een keuze menu, keuze 2, nog een keuze menu, keuze 3, en ja, toen had ik eindelijk iemand aan de telefoon.
Deze meneer kon niets voor me doen. Ik moet even over leggen, en dan verbind ik u door.
Ik werd doorverbonden met de afdeling Facturen zakelijk.
" Ik kan alleen de facturen wijzigen, die gaan bij deze naar het andere adres, maar voor de mailings en andere post moet ik u doorverbinden met een andere afdeling, daar kan ik niets aan doen."
Fijn dank u wel.

Met de afdeling zakelijk van KPN< waarmee kan ik u van dienst zijn?
En voor de derde keer deed ik mijn verhaal. Mvr is al 7 jaar geleden overleden, en ik krijg nog steeds post voor haar bedrijf.
O, maar daar kan ik niets aan doen, ik verbind u door met de afdeling zakelijk
Ik: Nou,daar ben ik begonnen, die verbinden me door met u voor de mailings
Hij: Ik kan daar niets van vinden, ik moet u echt door verbinden met de afdeling zakelijk. Maar ik zal er een notitie bij doen, dan kunnen ze gelijk verder.
ik: Nou, okay, dank u wel.

Met de afdeling zakelijke facturen van KPN, waarmee kan ik u van dienst zijn?
Ik: Ik krijg nog steeds post voor de vorige bewoner, en ik woon hier nu 3 jaar, en mvr is 4 jaar daarvoor overleden.
Zij: Krijgt u nog steeds facturen?
Ik; Nou ik bel nu over een mailing.
Zij: Daar kan ik niets aan doen, ik kan alleen iets aan de facturen veranderen
Ik(toch enigzins geirriteerd): Dat is al geregeld, ik wil zo graag van alle post af, en ik ben nu 4 keer doorverbonden.
Zij; met een zucht: Ik maak er een klacht van, dat lijkt me dan het beste.

Dus ik heb mijn telefoonnummer achter gelaten, en hoop er nu het beste van.

En dan te bedenken dat de KPN niet het enige bedrijf is dat nog steeds post doorstuurt....

Wanneer

Wanneer houdt het op met pijn doen?

We zijn nu 3 jaar na de scheiding, Deze week is het 3 jaar geleden dat ik mijn handtekening onder de scheidingspapieren zette. Raar dat dat zo'n onbewuste inpact heeft, want ik realiseer dat pas als ik het opschrijf.
Na een paar boze mails, en een boze ex op de stoep bij het ophalen van de kinderen, en een minachtende blik van zijn vrouw bij het thuisbrengen ben ik er weer erg mee bezig.
En vooral vraag ik me af, wanneer houdt het op met pijn doen?

Vorige week is mijn kies getrokken, doet ook pijn, maar als die pijn gaat overheersen, neem ik een paracetemol, of twee, en dan trekt de pijn weg.
Waarom is er niet een paracetemol voor hartzeer?

Winnen.

Eigenlijk doe ik nooit mee aan wedstrijden, want ik win nooit wat.
Maar die stelling kan ik niet meer hard maken. In een maand tijd heb ik 2 prijzen gewonnen.
De eerste zijn stempels van Stampin' up, waarbij er lootjes werden verdeeld over de klanten in Juni. Bij de demonstratrice bij wie ik mijn spullen koop. Erg leuk. Bij mijn volgende bestelling, die van Juli, komt mijn prijs. Cool niet?

De tweede viel vandaag op de mat. Een DVD van Marco Borsato : Wit Licht. Die had ik nogniet, en vind ik wel erg leuk. ZO maar gewonnen bij mijn verzekeringsmaatschappij omdat ik een klanten enquete had ingevuld. Ook niet verkeerd toch?

De goede dingen komen in drieen, zeggen ze altijd, zou ik nog wat winnen??

Kies

Jaren geleden had ik een wortelpunt ontsteking in mijn kies. Die is toen behandeld. Maar die kies is altijd naar gebleven. Sinds die tijd ben ik nooit pijn vrij geweest. met als hoogtepunt, zoals de oplettende lezer zich wel kan herinneren, de verschrikkelijke kiespijn van vorige zomer. Toen konden ze er niets aan doen, zelfs geen foto maken vanwege Tinus.

Een paar maanden geleden is er een foto gemaakt, en bleek er toch een forse onsteking in de kaak te zitten. Niet eens in de kies zelf, maar er onder. Omdat de kies toch wat zwak was, was de beste optie, die kies trekken. Daar moest ik maar een afspraak voor maken.
Een paar weken geleden was ik toch een rondje aan het bellen, en toen heb ik gelijk maar een afspraak gemaakt.
Vanmorgen was het zover. En hoewel het trekken me heel erg mee viel, en volgens de tandarts de ontsteking met de kies mee kwam, heb ik sinds vanmorgen 11 uur, mega pijn in mijn mond.
Ik vind dat ik zielig ben, en als je zielig bent heb je recht op cadeautjes (toch?)

Maar ja, dan heb je wel iemand nodig die je ook zielig vindt en die cadeautjes voor je koopt. De kinderen hebben tekeningen gemaakt, dat dan weer wel.
Maar helaas, ik was toch niet zielig genoeg, en morgen is het vast weer beter. En als dit het begin is van de einde van de pijn, dan hoor je me niet klagen. Eindelijk geen pijn meer in mijn mond, lijkt me geweldig.
Over een tijdje moet er nog een kies uit. Daar zie ik nu minder tegen op dan vanmorgen. Leuk vind ik het nog steeds niet.

Op

Zomaar ineens is het op. Helemaal op geloof ik zelfs.
Mijn vermogen om het positief te zien, om te blijven geloven dat mijn been genezen zal.
Zomaar ineens ben ik er van overtuigd dat het niet verder zal genezen dan dit. Van hieruit zullen we verder moeten organiseren en leven. Ik wil niet meer wachten op betere tijden. De betere tijden komen niet zomaar vanzelf langs.
Ik ga mijn eigen betere tijden maar maken.

Afgelopen schooljaar ben ik zogoed als niet op school geweest. Eerst omdat ik door mijn zwangerschap niet meer vooruit kon, en zo moe was dat anderen de kinderen haalden en thuisbrachten. Sinds 1 oktober door mijn enkel. Tot het zomer vakantie was ging ik er vanuit dat ik na de zomer vakantie de kinderen zelf wel weer naar school kon brengen. Dat was een soort van beeld dat ik voor ogen heb. Maar het betert niet, het blijft op punt x staan, en er zit geen beweging meer in. Sterker nog, het doet soms weer meer pijn, en mijn been blijft maar vocht vasthouden. Wat een rot gevoel is.
Ik heb ernstig last van bewegingsarmoede. Ik ben altijd nogal bezig,doe graag zwaar lichamelijk werk (ja echt) en dat alles kan ik nu niet. Ik kan ook geen einden wandelen of langs het strand lopen. En als ik eerlijk ben, zie ik dat niet meer gebeuren ook.
Dus moet ik nu oplossingen gaan verzinnen voor eht naar school brengen, en uit school halen van de kleinere kinderen, en ook voor mijn oppaswerk. Misschien moet ik wel op zoek naar ander (lees zittend) werk. In ieder geval, de komende weken zullen staan in het teken van herdefinieren van mijn zelfbeeld, en de daarbij behorende oplossingen.

Vakantie.

Ja hoor, het is zover, Zomervakantie.
Dat hebben we, zoals te doen gebruikelijk, in stijl gevierd.
Normaliter bak ik een taart oid, maar daar vond ik het vandaag veuls te warm voor.
Dus heeft Joshua de Aldi geplunderd, en ijsjes, milkshakes en ijskoffie gehaald, Ook nog dropjes en chips voor later op de dag.
Omdat het zo vreselijk warm was, heb ik een waterspeelgoedje laten halen. Het ding kostte 15 euro, en zelfs als er de hele zomervakantie niet meer mee gespeeld wordt, heeft ie zijn geld meer dan opgebracht. Iedereen was nat inclusief de verenigde schilder die langs kwam rijden.
F, slecht 23 maanden, werd wakker, uit bed getild, en uitgekleed. Binnen 5 minuten was hij doornat. Zijn zusje, 3,5 die tot dan toe verre van het water was gebleven, al had ze wel erg veel lol met de anderen die wel nat werden, durfde ook ineens, en was ook doornat.
De twee buurkinderen, ook oppaskinderen, die net werden opgehaald toen we het wilden zetten, waren toch tot op het bot toe nat toen ze naar huis gingen.
Ruben, die eigenlijk niet nat wilde worden, kon het toch niet laten, trok tenslotte toch zijn zwembroek aan, en toen hij ging, ging hij ook volledig, en was natter dan nat.
Joshua spande de kroon. Die was niet alleen van buiten nat, maar ook van binnen. Man wat heeft die gespeeld. Cecilia die bij de open tuindeuren in de box lag, keek haar ogen uit. Normaliter gaat ze gelijk staan als je haar in de box zet, maar nu bleef ze liggen kijken, zeker een uur innig tevreden, toen kwam het water ook haar kant op (want ik moest ook nat toen ik even buiten stond) en daarmee was het wat haar betrof over.

Toen alle oppaskinderen waren opgehaald, nog even opruimen en daarna een lekker tvdiner. Niet omdat we makkelijk wilden, maar omdat we de vakantie wilden inluiden met een picknickmaaltijd voor de tv, alwaar we een film draaiden. Atlantis. Helaas was Cecilia het uiteindelijk meer dan zat, die wilde in bad en slapen. En omdat ik er toen toch uit was, heb ik even met mijn nieuwe stempels zitten spelen toen Cecilia uiteindelijk sliep.

Daarna met de kinderen een potje korinpa gespeeld. dwz ik speelde en de kinderen leverde commentaar, terwijl ik alleen maar het record naar beneden vallen wilde verbeteren. Dat is gelukt overigens.
De jongste 3 liggen in bed, en slapen, de twee oudste zitten beneden te gamen. Die mogen vandaag laat opblijven.
Als de vakantie zo blijft, ben ik niet ontevreden, al moet ik wel werken. Zo is het heel gezellig werken.

Stempels

Zoals bekend ben ik redelijk verslaafd aan stempels, inkt en het kliederen daarmee.
Nu bestaat er een bedrijf in Amerika dat prachtige dingen maakt. Ik had al vaker wat van hen gezien, in bladen, op het internet, op Youtube. Maar nooit iets kunnen kopen.
Een paar maanden geleden zag ik weer eens wat, en ben toen echt op zoek gegaan. Naar een adres in Nederland waar je Stampin Up produkten kan kopen.
Wat blijkt nou, dat kan niet :D

Het bedrijf werkt, net als Tupperware, met party's. Een stempelparty in dit geval dus. Dan kan je bestellen bij de demonstratrice, die het dan weer bij de fabriek besteld, en weer doorverkoopt.
Dit bedrijf levert niet naar Nederland. Gelukkig is er iemand die daar een oplossing voor heeft gevonden. Zij organiseert stempelparty's via het web, en verzameld de bestellingen, en stuurt die door naar een demonstratrice in Amerika. Een die wel wil leveren naar Nederland.
Het is nogal een werk denk ik.

Om te bestellen is er een catalogus, die elk jaar vernieuwd wordt, in juni. Vlak na mijn aanmelding op de lijst van Stempelparty werd de catalogus vernieuwd. Dan gaan er een hoop produkten uit, en komen er nieuwe produkten in.
Van de oude lijst moet je dan bestellen wat je perse wilt hebben, want dat is daarna niet meer leverbaar.
Ik heb dus besteld. Een berg. En een deel van die berg werd woensdag ineens bezorgd.
Samen met Margriet heb ik de catalogus bekeken, en bedacht welke dingen ik toch wel een volgende keer zou willen bestellen. De stempels gemount (op hout gezet) en het geheel ligt nu te wachten tot ik tijd heb er mee te spelen. Want tijd, dat is een groot goed.