Jaren geleden had ik een wortelpunt ontsteking in mijn kies. Die is toen behandeld. Maar die kies is altijd naar gebleven. Sinds die tijd ben ik nooit pijn vrij geweest. met als hoogtepunt, zoals de oplettende lezer zich wel kan herinneren, de verschrikkelijke kiespijn van vorige zomer. Toen konden ze er niets aan doen, zelfs geen foto maken vanwege Tinus.
Een paar maanden geleden is er een foto gemaakt, en bleek er toch een forse onsteking in de kaak te zitten. Niet eens in de kies zelf, maar er onder. Omdat de kies toch wat zwak was, was de beste optie, die kies trekken. Daar moest ik maar een afspraak voor maken.
Een paar weken geleden was ik toch een rondje aan het bellen, en toen heb ik gelijk maar een afspraak gemaakt.
Vanmorgen was het zover. En hoewel het trekken me heel erg mee viel, en volgens de tandarts de ontsteking met de kies mee kwam, heb ik sinds vanmorgen 11 uur, mega pijn in mijn mond.
Ik vind dat ik zielig ben, en als je zielig bent heb je recht op cadeautjes (toch?)
Maar ja, dan heb je wel iemand nodig die je ook zielig vindt en die cadeautjes voor je koopt. De kinderen hebben tekeningen gemaakt, dat dan weer wel.
Maar helaas, ik was toch niet zielig genoeg, en morgen is het vast weer beter. En als dit het begin is van de einde van de pijn, dan hoor je me niet klagen. Eindelijk geen pijn meer in mijn mond, lijkt me geweldig.
Over een tijdje moet er nog een kies uit. Daar zie ik nu minder tegen op dan vanmorgen. Leuk vind ik het nog steeds niet.
donderdag, juli 09, 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten