Wist u dat:

... Ik het heel erg druk heb?
... Ik daardoor bijna niet aan bloggen toe kom?
... Ik een compleet fotoblog heb klaar staan?
... Mijn laptop moet worden geupdate naar KDE4 voor ik dat kan plaatsen?
... Dat vandaag moet gaan gebeuren?
... Cecilia los kan staan?
... Cecilia een tand heeft?
... Ik daardoor nachten niet of nauwelijks heb geslapen?
... Cecilia alleen achteruit kan kruipen?
... En daar heel boos om wordt?
... Ze wel bijna los kan lopen?
... Ruben en Joshua al vakantie hebben?
... En ze hun vakantie cadeautje ook al binnen hebben?
... De een een Samsung Ultra Tough
... De ander een LG Arena
... Lea Joshua zijn oude mobiel heeft gekregen?
... Ze daar heel erg blij mee is.
... We vrijdag allemaal geknipt zijn
... De mannen nu allemaal kort haar hebben.
... De een wel iets korter dan de ander.
... Ik dinsdag 7 wassen heb gedraait en opgehangen
... Mijn enkel al sinds dinsdagavond daar tegen protesteerd
... Ik vandaag een dag van volstrekte rust heb ik gelast
... En daar nu al van baal
... Maar wel braaf blijf zitten.
... Lea op schoolkamp is geweest
... en als een van de weinige niet gehuild heeft
... Ze ook Milly weer mee terug heeft genomen.
... Wij vrijdag zijn geinterviewd voor de Margriet?
... Ruurd bijna een andere auto had gekocht
...De verjaardagskalender bijna klaar is
... Ik daar erg blij mee ben,
... Omdat de nieuwe stempels ook bijna aankomen.
... Ik foto's zal plaatsen als de kalender af is
... Als Digikam tenminste werkt tegen die tijd.
... Mijn oudste zoon dinsdag 25 wordt
... Ik me ineens realiseer dat ik hem mis?
... Dit wel weer genoeg update is voor vandaag?

De was

Zoals bekend, heb ik een hekel aan de was opvouwen. Ik probeer het bij te houden, maar soms lukt het niet, en dan loopt het erg op.
Bovendien heb ik een been dat niet goed werkt, waardoor ik niet de was makkelijk buiten kan hangen. Onze tuin schreeuwt nl nog steeds om een paar sterke mannen die hem even omspitten en egaliseren.
En kuilen en bulten zijn heel eng met een instabiele en pijnlijke enkel.
Gisteren was het zulk mooi weer, was er zoveel was, en had ik een goede dag, zodat ik me gisteren op de was heb gestort.
7 trommels gewassen, en die 7 plus 5 andere, weggevouwen en in de kast gelegd.
Met de hoop dat ik er dan toch vandaag vrij van was, en tijd had om me even met quilling bezig te houden. Ik heb voor mijn verjaardag nl een boek gekregen over quilling.
Maar helaas. De eerste trommel draait al weer, en de tweede ligt te wachten.

Ik ga toch maar een machine uitvinden waar je de was vies instopt, en waar het gewassen, gedroogd, gestreken en opgevouwen weer uit komt.

Verwend,

Na een heel heftige week, waarin veel gebeurde en mijn pc niet deed wat ik wilde, hadden we afgelopen vrijdag schoolfeest.
Om 1700 uur werden we op school verwacht. Daar deed de gehele school (inclusief leerkrachten) de vogeltjesdans. Grappig om die stijve en stille leerkracht met verve de vogeltjesdans te zien doen.
De kinderen waren natuurlijk allemaal geweldig en schattig en leuk. Dat behoeft geen commentaar toch? Ik was mijn fototoestel vergeten, en zo niet, dan had ik toch geen foto's kunnen plaatsen, want mijn fotoprogramma van mijn laptop werkt niet naar behoren. Dus jullie houden wat te goed.
Daarna het traditionele feest. Elk jaar heeft het een ander thema, maar eigenlijk is het elk jaar hetzelfde. Wel erg leuk, dat dan weer wel.
Tegen 7 uur vertrokken we, want Ruurd en de kinderen moesten nog cadeautjes kopen voor mijn verjaardag. Door de stress van de week daarvoor was dat er nog niet van gekomen.

Ze vertrokken met een beetje tegenzin, want cadeautjes uitzoeken is lastig. Maar kwamen geheel opgetogen terug. Helemaal vol van hun geheimpje, wat ze niet nalieten om me te vertellen. (jammer genoeg ben ik niet zo nieuwsgierig, of beter, vind ik cadeautjes te leuk om te krijgen ,om eerder te willen weten wat er inzit )
Ruurd verstopte de pakjes zichtbaar in de boekenkast, hoewel, om dat nou verstoppen te noemen :D.
Er waren pakjes bij van een juwelier....dat zouden oorbellen kunnen zijn.....

De volgende ochtend, zaterdag, werden we wakker doordat er kinderen op het bed sprongen, die me vertelde dat ik nog niet naar beneden mocht. Na enig gerommel beneden, ineens een brul, en een kind dat de trap op stuiterde. De poes had 3 jongen geworpen op het bed van Ruben. Het tweede kind stuiterde de trap op, nee, 2 jongen. En met het derde kind dat de trap op stuiterde , en ook 2 jongen meldde, dachten we dat er 2 jongen geboren waren.
Toch allemaal maar naar beneden, daar de 2 jongen bewonderd, en koffie en thee gemaakt voor de liefhebbers.
Toen was het eindelijk cadeautjes tijd, dachten we, maar nee, 1 van de kinderen had het cadeautje opgeruimd, maar waaaar ook weer. In de zoektocht naar dat cadeautje, werd er ineens toch een derde jong ontdekt , die was onder het dekbed gekropen, en had de weg terug niet kunnen vinden. Gelukkig was hij nog okay, en blij weer bij de moeder te zijn.
Toen het ene cadeautje gevonden was, konden we cadeautjes uitpakken. Man o man, wat ben ik verwend door mijn 6 tal.
Een dikke vegatarier, de dunne vegetarier,(dit zijn kookboeken) het nieuwe boek van Zafon, een setje stempels, een setje nestabilities en de klapper, een armband van Pandora, met 3 bedels!!
Ik had net de armband en 1 bedel uitgepakt, toen een van de jongens kwam melden dat er 1 van de jonge katjes kwijt was. Omdat we nog een nest hebben, van 4 jongen, reageerde wij laconiek, oo die komt wel weer terug. Maar het ging om een van de pasgeboren katjes.

Onze eerste reactie was, die is van het bed af gekropen, en ligt ergens achter of onder. Maar het hele bed uitkloppen, en nogmaals de dekens uitkloppen gaf geen oplossing. Kinderen dachten dat moeder poes misschien met het jong gesleept had, dus zochten de hele bovenverdieping ook af. Maar nee, geen jong te vinden.
De kamer van Ruben met een stofkam uitgezocht, geen jong. Ik kan daar niet tegen he, ik ben gek op katten, maar die beesten geven zo'n zorg,dat ik had besloten het me niet meer te laten raken maar dat maffe jong, dat weg is, deed het laatje weer helemaal open.
Ik vond er niets meer aan, en wilde dat jong, LEVEND, gevonden hebben. Zo'n jong maakt geluid als ie zijn moeder kwijt is, dus moest ik op mijn gehoor zoeken. In de kamer van Ruben was hij/zij niet, zoveel was duidelijk, dus begon ik boven.
Ik alleen, naar boven, en daar luisteren. En ja hoor, na even geduld te hebben gehad, hoorde ik een heel zacht gepiep. Toen wist ik in welke richting ik moest zoeken. Na nog een piep vond ik het jong, verstopt in een hoekje van de kast, tussen de lappen die daar liggen.
Pff, dat was een pak van mijn hart. We hebben de jongen gelijk in een doos gedaan, met moeders erbij, en op een rustige plek gezet.
Toen kon ik eindelijk mijn laatste cadeautje uitpakken.


Daarna boodschappen doen, bowl maken, gezellig met zijn allen, Terwijl we daar mee bezig waren, kwam mijn moeder met een vriendin op bezoek. Erg gezellig. Zij bracht 3 snijlinialen mee.
Er was post, mooie en lieve kaarten van vriendinnen, en een pak dat ik besteld had (nooit verkeerd als dat op je verjaardag aankomt).
Juist toen ik de keuken in zou, om salades te gaan maken, kwam Annelies binnen. Dus eerst thee en cadeautjes, en daarna maar samen met ons 3 (Ruurd ook) in de keuken. Na het maken van de salades, verhuisden we naar de westwing voor thee en taart, en daar kwam ook ander bezoek. Ik ben er dan ook niet meer weg geweest, behalve om Cecilia te verzorgen, die het wel erg druk vond.
De kinderen speelden buiten in de speeltuin, en zijn dat blijven doen tot de laatste gast naar huis ging.

Eigenlijk gingen we best op tijd aan tafel, om 6 uur stond alles klaar. Ja, dat we zijn blijven tafelen tot tegen 9 uur, daar kan ik niets aan doen. In die tijd werd in verwend met cadeautjes, bloemen, (veel bloemen, gelukkig had ik vorige week eindelijk een plek geregeld waar ik bloemen kwijt kan) en nog meer cadeautjes.
Ik kan het wel in detail vertellen, maar het is al zo'n lang blog. Het was een heerlijke dag. Met onverwacht prachtig weer tot laat.

Puzzel

Vandaag zit ik te puzzelen met een oppaskindje, Ze is 3 jaar.
Een dieren puzzel, dus bij alles ook even noemen wat het is.
Wat is dit: Een pingping (pinguin)
En dit een zee, zeee, Goed zo een Zebra,.
wat is dat , een ka, en ka.. waarop zij, heel blij uitriep: KAdrie!!

Dat die er iets anders uitzien, daar was ze het wel mee eens (toen wij uitgelachen waren)

Ziek

Afgelopen zaterdag was er ballet uitvoering van Lea, en ik heb mooie foto's gemaakt, en zelfs op mijn computer gezet met de bedoeling die aan jullie te laten zien.
Het Liep echter even anders.

Bij thuiskomst was Cecilia wel erg warm, en bij het tempen, bleek ze gewoon flink koorts te hebben. 38.7. Niet dat ik me gelijk ongerust maakte, Rafael was donderdag ervoor ook met flinke koorts uit school gekomen, en na 8 uur extra slaap, was hij slap maar weer helemaal beter. Ik verwachtte bij Cecilia een soort gelijk ziektebeeld.
Toen ze zondagmiddag nog steeds hoge koorts had, die ook steeds verder opliep, en een bolle fontanel toch maar even naar de huisarts. Deze weekeindarts wilde haar wel gelijk zien, en na een gedegen onderzoek, en overleg met de kinderarts, toch weer naar huis. Ze zal wel een infectie hebben, maar waar? In de gaten houden, vooral zorgen dat ze niet uitdroogt, en paracetemol als de koorts te hoog oploopt.
Die paracetemol konden we gelijk bij de apotheek ophalen, want die heb ik niet standaard in huis.

Cecilia was ziek, en bleef ziek. Ziek in de zin van slap, alleen maar willen liggen en met de duim in haar mond om zich heen kijken. Een half uurtje, ene uur, en dan weer slapen. Veel slapen.
Ze wilde wel drinken, bij mij, liever niet uit een beker en zeker niet uit een fles, maar plassen was wat minder. Op enig moment heeft ze ruim 12 uur niet geplast.
Maandag nog steeds hoge koorts. Echt gerust was ik er niet op, maar diep ongerust was ik ook niet. Ik heb haar met behulp van paracetemol een beetje koeler gehouden, de koorts wilde ook niet erg zakken op de paracetemol. 40 graden en hoger vond ik echter.
Dinsdag leek het beter te gaan, al bleef de temperatuur boven de 38. Eindelijk, gisteren liep de temperatuur omloog, spontaan, zonder paracetemol. Nog steeds een temp, maar geen koorts meer . En ze werd ook weer wat tieriger. Wat meer zichzelf. Eind van de middag zat ze onder de vlekjes en stipjes, toch 4e, 5e of 6e ziekte geweest? Ik hoop het maar, want nu, donderdag ochtend is ze nog steeds niet echt beter,wel weer steeds meer zichzelf.
Zal nu de foto's van Ballet ook uploaden en een verhaaltje over schrijven.

Productie

In de tussentijd zit ik geen duimen te draaien, ik maak kaarten, met stempels, en ben bezig met het maken van een kalender.

Sinds enige tijd ben ik lid van de email lijst behorende bij de site van Kicostampers. Op die lijst komt elke maand een uitdaging, een techniek om uit te proberen. Daar maak je dan iets mee. Een kaart, en ATC, een Scrappagina, wat je maar wilt, als je daarbij maar die ene techniek gebruikt.
Erg leuk om te doen, en het levert behoorlijk productie op. Na een periode alleen kaarten te hebben gemaakt, ben ik toch ook weer aan het scrappen geslagen. Daar heb ik nog geen foto's van, maar wel van de kaarten die ik gefabriekt heb.


Met de ghost techniek. Dat is een lastige techniek, omdat het alleen werkt met de juiste materialen. Toen ik die eenmaal had, ging het als een trein. Je zet een stempel met witte pigmentinkt, goed laten drogen. Ik zette die stempels savonds, en dan kon ik er de volgende dag mee verder werken.
Dan spons je er andere kleuren overheen. ALs het nog nat is, afwrijven. Waar de witte inkt zit, wordt de inkt dan lichter.





Met Tykol, of Perfect resist. Dan stempel je met materiaal dat geen inkt pakt, en daarna spons je er stempelinkt over heen. Net even anders dan de vorige techniek, want waar Perfect Resist zit, blijft helemaal geen inkt zitten, terwijl bij de vorige techniek de kleur alleen lichter wordt. Het contrast bij deze techniek is dus groter.
Ik had een puzzelstans van een vriendin geleend, en die heb ik uitgebreid uitgeprobeerd bij deze techniek. Ik ga deze stansen zelf ook kopen denk ik, want ik ben gek op puzzelstukjes.





Met de Bleek techniek. Dwz je stempelt, en kleurt de plaatjes in met bleek. Geeft bijzondere en onverwachte effecten.

Fysiotherapie, vervolg

Tja, en dan kom ik mezelf weer heel hard tegen. Hoe doe je voorzichtig??
Ik ga dus gelijk zonder kruk lopen inhuis, en lig nu al 2 nachten wakker van de zere voet. Terwijl ik gisteren eigenlijk de hele dag MET kruk heb gelopen. Baal ervan.
Het is echt hink-stap-sprong. 2 stappen vooruit, 1 achteruit.
Om het maar positief te eindigen, uiteindelijk kom je dan wel vooruit.

Fysiotherapie

Vandaag weer naar de fysiotherapeut. Het wordt gewoonte.
Het gaat niet geweldig, maar we gaan wel door met mobiliseren. Want het herstel van de enkel is sneller. De pijn niet minder, maar de reactie op die pijn verminderd.
Dus meer doen, andere spieren trainen, zegt ze. Op mijn vraag of ik dan niet beter op blote voeten kan lopen ipv mijn voet in te pakken in een brace, en een dikke bergschoen erom heen te doen, was het antwoord helaas nee. Ik loop zo graag op blote voeten, of buiten op blote voeten met een zooltje eronder. Maar goed, voorlopig zit ik nog vast aan een bergschoen. Ik ga eens op zoek naar een leuke, met bloemen ofzo.

Ik mag op de WII fit, maar alleen de oefeningen waarbij ik met 2 benen op het balance board sta en blijf staan. Maar op 1 been staan leek mij ook al een beetje te veel van het goede.
Ook mag ik proberen te fietsen. Buiten, als het niet hard waait, en zonder kinderen of kinderstoeltjes. Niet op de bakfiets :D, dus we moeten wel eerst een gewone damesfiets regelen, die heb ik nl niet.
Zwemmen, mag ik ook. Ga ik zeker ook proberen, want ik zwem graag, en dat is zeker goed voor me. Alleen het plannen van een zwemsessie, en het in het water komen is nog even een puzzel.

Op mijn opmerking dat ik wilde gaan Nordic Walking, maar dat het er nooit van gekomen was, reageerde ze met, dat dat eigenlijk wel een goed plan was, dat de stokken ook mijn gewicht opvangen, en dat ik dat maar moest proberen, Niet in een groep, maar priveles. Dus ik moet eens even bellen van de week.

Er zit dus weer beweging in, Al zit ik nu in bed, met een heel zere voet die het niet leuk vindt dat er zo hard gewerkt wordt. Want ik heb in huis gelijk een tijdje zonder kruk gelopen, en daar houdt ie toch niet echt van. Ik hoop dat dat ook over gaat, die pijn steeds. Doordat mijn voet zolang al gefixeerd is, kan de pijn nu ook komen doordat hij niet meer goed werkt. Voorzichtig opbouwen maar (hoe doe je dat? ) en er het beste van hopen. De fysiotherapeute houdt mijn voet goed in de gaten, dus als er iets mis is, zijn we er snel genoeg achter.
Op naar het krukloze bestaan...