Al de hele middag zit ik te surfen op het net, in de hoop dat er ergens nieuwe huizen in de verkoop zijn, waar ik kan en wil wonen. Den Burg is, mede door mijn werk als gastouder, de eerste optie. Al weet ik een heel leuk huis in Oudeschild te koop......
Dan belt de makelaar, het huis waar ik eventueel wel naar toe zou willen, is toch verkocht aan een ander, dat was nog even onduidelijk van de week. Jammer. En dus een afspraak gemaakt voor een ander, nieuwbouw, huis.
Nieuwbouw huizen hebben voor een groot nadeel, de beneden verdieping is klein en de ruimte zit in de slaapkamers, ik wil dat graag anders om. Ik moet wel wonen over 2 maanden, en dit staat te koop. Huren is geen optie hier en van de gemeente niets meer gehoord.
Ik voel me onder druk gezet, en ben geneigd op voorhand ja te zeggen, ook als het huis me erg tegen staat.
Het stemt me verdrietig.
Aan de andere kant. Kijken is altijd leuk, en als dit niet het droomhuis is, maar wel goed voelt, wat let me dan dit te kopen, erg duur is het niet (en misschien nog wel iets af te dingen) en te blijven kijken naar huizen? Misschien dient het droomhuis, voor een droomprijs, zich volgend jaar ineens aan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten