Het begon met een weekeindje weg, wat resulteerde in een discussie op een email lijst die bijzonder onplezierig verliep en veel tijd op consumeerde.
Maar ik ben er weer, en zal eea aan updates gaan schrijven.
Te beginnen bij dat weekeindje weg.
Dat had nog heel wat voeten in aarde, want in de auto passen 5 personen, en we waren, vrij onverwacht, toch met 6. Maandag een bus gehuurd, dezelfde als indertijd naar Ikea.
Bij het bellen donderdag voor de afspraak van het ophalen bleek een communicatiefoutje een kink in de kabel te leggen. De bus was al aan een ander verhuurd. Wat nu te doen? Op zulk een korte termijn een andere bus regelen bleek heel lastig. Uiteindelijk, na heel wat gebel en gemail was aan het eind van donderdag middag duidelijk dat er een bus was,die op vrijdagavond kon worden opgehaald, en op zondagavond terug gebracht.
Zaterdagochtend vertrokken we om half 8, na de nodige vertrek stress, richting boot. Stalend weer, dus goede zin.Helaas, we voeren het slechte weer tegemoet. Tegen de tijd dat we in Den Helder waren, pakten de donkere wolken boven ons samen, en kwamen de eerste spatten naar beneden.
De reis verliep verder voorspoedig, en de Flierefluiter was zo gevonden. Op de parkeerplaats zag ik al een ander groot gezin. Eenmaal binnen stond het ontvangstcommite al klaar, met pennen, en kleine presentjes, vooral de bellenblaas voor de kinderen viel heel erg in de smaak, bij grote en kleine kinderen.
Na het nodige geklets en gelach onderling begon de jaarvergadering van de Vereniging Groot Gezin op het moment dat hij volgens de agenda al afgelopen had moeten zijn. Ondanks dat was het een zeer constuctieve vergadering. De locatie was niet geweldig voor een vergadering, niet alleen doordat de kinderen om en over ons heen speelden, wat de nodige lawaai veroorzaakte, ook was de ruimte behoorlijk onverwarmd, en daardoor koud.
De voorzitter moest behoorlijk haar best doen om verstaanbaar te blijven, en ook de andere bestuursleden moesten hun verhaal soms herhalen zodat iedereen kon verstaan wat er gezegd werd.
De vereniging is bezig behoorlijk aan de weg te timmeren, en begint bij de politiek bekend te raken. Hierdoor, en door het harde werk van het bestuur, wordt het mogelijk om zaken op de politieke agenda te krijgen.
Er werden enige ideeën besproken om de bekendheid van de VGG nog verder te vergroten.
Na de vergadering werd er gezamelijk, of min of meer gezamelijk, gelunched.
We hebben nog met deze en gene staan praten, maar inmiddels waren we zo verkleumd, dat de aftocht begon, helaas. Want gezellig was het wel.
Na iemand naar de trein gebracht te hebben, vertrokken wij richting Lutten, waar we zouden overnachten.
Door de stromende regen reden we door en richting lutten. Waar het vreemde natuurverschijnsel van buien zeer goed geillustreerd werd op het moment dat we een bui uitreden. Wat een rare gewaarwording is dat. Het ene moment zaten we tussen de stromende regen en het andere moment
In Lutten werden we warm onthaalt, en was het weer geweldig.
Vriendje had van te voren gezegd dat hij vroeg weg wilde, na de koffie. Ik had bij die mededeling smalend gelachen en geconstateerd dat hij er nog nooit geweest was.
Toen wij, tussen 4 en half 5 zondagmiddag wegreden uit Lutten, moest hij me gelijk geven, daar van die plek, kan je niet zomaar weg. Het is een paradijsje, zowel wat gezelschap betreft, als wat huis en tuin betreft. Geillustreerd door mijn frele, timide en vrij verlegen dochter, die uit de auto stapte,en naar de voordeur liep, alsof we er vorige week, ipv vorig jaar voor het laatst geweest was.
Eenmaal thuis zat mijn oudste zoon op ons te wachten. Ter gelegenheid van Moederdag was hij op bezoek gekomen. Een prachtige afsluiting van een prachtige dag.
Heerlijk dat hij er was, en nog meer de prachtige verhalen die hij vertelde. Over zijn nieuwe baan, per 1 juli in Praag. Hij gaat als kok beginnen bij de Four Seasons in Praag. Ik is trots.
Al met al een goed edoch lang en druk weekeinde.
