Weer thuis,

We zijn weer thuis, na een wat een enerverend dagje overkant was.
We namen, bepakt en bezakt, de boot van 9 uur. Reden zonder problemen naar Amsterdam, waar we even, letterlijk de weg kwijt raakten, maar met behulp van de mobiele telefoon was dat snel opgelost.
Op het kruispunt stond mijn zoon ons op te wachten. Al die pakken en zakken waren namelijk voor hem bedoelt, hij trok vandaag in zijn nieuwe kamer in Amsterdam. 18 jaar oud, betrekt hij vandaag zijn nieuwe kamer, en begon vandaag bij zijn nieuwe baas.
Ik vond dat hij wat verloren stond, toen we na een klein half uur afscheid namen, maar toen ik hem 10 minuten daarna belde klonk hij weer als zichzelf, en het smsje aan het eind van de dag bevestigde dat ook nog een keer. Bovendien, het netwerk om hem heen is er, dus helemaal alleen in een vreemde stad is hij ook niet. Maar wennen zal het wel zijn, zowel voor hem, als voor mij/ons. Zijn jongste broer (3) zat te huilen in de auto, omdat hij Ilja zo mist. 10 september komt hijweer naar huis, om zijn fiets op te halen.

Inmiddels was het tegen 12 uur, hadden we slechts zeeeer licht ontbeten, en lustten we wel was. Joshua wilde graag eten bij V&D, dus hebben we een La Place opgezocht vlak bij Ikea. Die ging pas om 11 uur open op zaterdag (en zondag) We waren dus de eerste klanten, in een verder, compleet leeg restaurant. En leuk dat het was :o)) Kinderen hebben heerlijk wat gedronken (smootie is zooo lekker bij La Place) en een broodje gegeten (de een meer dan de andere)

Omdat we toch aan de overkant waren, omdat ik een nieuwe techniek wil uitproberen, omdat ik weer opnieuw wil gaan scrapbooken, zijn we door gereden naar Zwanenburg. Daar zit Scrapart, een geweldige winkel. Ik heb daar veel gekocht, eigenlijk beetje boven het budget (en dat was al groot) maar het was zo mooi, en de uitverkoop was zo verleidelijk. Ik kom niet zo vaak in een scrapwinkel.
Het voorste gedeelte van de winkel was ingericht met een leestafel, en een ruimte met kinderspeelgoed. De kinderen hebben zich kostelijk vermaakt. Ik heb geen seconde last van ze gehad. Ze hebben heeel rustig gespeeld. Zodat ik lekker de tijd had om mijn materiaal bij elkaar te zoeken (en meer :o))
Ik heb een stapel papier, stazon stempelinkt, in 3 kleuren (waarvan 1 roze natuurlijk), 2 pakjes, van 3 kleuren alcoholinkt, pakje goud en zilver alcohol inkt, brons en pearl alcoholinkt, een adaptor, extra viltjes, een blending solution voor alcohol inkt, een cadeautje voor Annelies, reiniger voor stazon inkt, en nog wat stanzen die in de aanbieding waren. Ruurd wist zich te beheersen, maar stopte toch nog een pot met bloemen stempels (30!) in mijn mandje. Achteraf vertelde hij dat hij nog meer stempels had gezien die hij wel had willen kopen, hij is nog erger dan ik :o))
Na afrekenen moesten de kinderen (en ik ook) nog even naar toilet. Nou is de kassa voor in de winkel, en voor de toiletten, moesten we heel de winkel door. Op de weg terug zag ik nog een gespje wat ik niet kon laten liggen. Dus toch nog maar een keer langs de kassa. Het goede van deze actie is, dat mijn vingers nu jeuken om te gaan beginnen, experimenteren en mooie dingen wil maken.

Na deze actie zijn we naar de eindbestemming van deze dag gegaan. Een verjaardagsfeest van Ruurd zijn schoonzusje. In Amstelveen.
Omdat het nog erg vroeg was, Rafael ff schone kleren nodig had, we de kinderen nog een speelgoedje hadden beloofd, zijn we in Amstelveen nog even het winkelcentrum in gegaan. Behalve dat we voor Rafael pracht kleding vonden bij de Hennes, en voor Ruurd films voor zijn PSP, en voor Joshua een spelletje bij de Free Record shop, vonden we nog wat anders. Een Build a Bear workshop. De kinderen moesten er in, en waren vervolgens niet bij de etalage weg te slaan. Ik heb ze nu beloofd dat we bij een volgend uitje in Amstelveen daar heen zullen gaan, en dat ze dan een knuffel mogen maken. Daar kan ik ook niet meer onderuit, want ze blijven het me vertellen. En als ik eerlijk ben, ik vind het zelf ook wel leuk om eens mee te maken. Al levert het me wel weer 3 nieuwe beesten op, en die hadden we nog niet :o)))

Daarna het familie feestje, Ik blijf het moeilijk vinden, grote groepen mensen die ik niet (goed) ken. Voel me altijd een beetje een kat in een vreemd pakhuis dan. Een combinatie van ingebakken verlegenheid en een erfenis uit het verleden vermoed ik.
We moesten op tijd weer weg voor de boot. In de auto wat zitten suffen, en de kinderen zitten wiebelen achterin. Geheel tegen de verwachting in, gingen ze niet slapen. Dat deden de jongens pas toen ze weer thuis waren. Dochterlief niet gelijk, die klaagde dat haar ogen nog heeel erg wakker waren:o)))