Bloggen

Ik wil wel bloggen hoor. Over het opzetten van de kerstboom, waar ik hele mooie foto's bij wil plaatsen, over het naar den Bosch gaan om te tekenen voor het huis dat eindelijk verkocht is. Over de kou, die extra erg is door gebrek aan goede winterjas, over de hoge cijfers die Joshua ineens haalt, en de lol die hij er aan heeft dat hij hoge cijfers haalt.

Je ziet onderwerpen genoeg.
Maar.... Ik blog altijd savonds, en ik heb ineens de mogelijkheid om om 10 uur in bed te liggen savonds, en wat erger is, ik slaap ook voor 11 uur, al een paar dagen. Na alle stress, en drukte, is dat heerlijk.
Blog dan overdag zou je zeggen. Ook dat gaat niet, want overdag pas ik op twee van de allerliefste kleine kinderen. Een meidje dat afgelopen zondag 2 is geworden, en die heel wat feller is dan alle jongentjes waar ik oppas tezamen. Voor haar moet de deur opslot. Wat zowel voor mij, als mijn omgeving errug wennen is. Iedereen is stomverbaasd dat de deur dicht zit.
En een jochie dat zondag 4 mnd werd, een schatje, zo makkelijk als baby waren mijn eigen kinderen niet, maar het is wel het prototype van een handenbinder. Letterlijk,zolang hij in handen is, is het goed, hem neerleggen op een bank, in het stoeltje betekend brullen, tot traantjes aan toe.

Dan is er nog een jongentje van 3, die erg streng wordt opgevoed, en die nu hij ergens is waar de regels wat soepeler zijn, moet wennen aan de vrijheid. om dan tot de ontdekking te komen dat er aan die vrijheid ook grenzen zijn. Grappig proces om mee te maken.

Al met al zoveel drukte, dat ik niet aan de leuke blogs toe kom. Nu eerst maar eens naar Den Bosch, eerst de zakelijke kant van het verhaal, en daarna gaan we ook nog ff samen de stad in.