Gisteren toen we genoten van een snelle lunch omdat we de boot wilden halen, beet ik op wat hards.
Een pit dacht ik, om even later te concluderen dat niet alleen de vulling uit mijn kies was, maar mijn halve kies uit mijn mond verdwenen was.
Nou heeft die kies 3 jaar geleden al een , zeer pijnlijke, zenuwbehandeling ondergaan, dus pijnlijk was het niet. Wel vervelend. Vervelender werd het, toen er nog een stuk uit mijn mond viel, spontaan, en er scherpe stukjes kies in mijn mond achterbleven.
De kies doet nu niet zeer, de tong ernaast des te meer.
Toch maar even de tandarts bellen vanmorgen. Straks om 12 uur kan ik terecht. Ben benieuwd wat ze gaan doen. Ik zat hier niet echt op te wachten op dit moment.
Wordt vervolgd.....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Oh, he bah, ik ken het gevoel.
Jakkes iedere keer je tong langs dat scherpe randje.
Wordt waarschijnlijk een kroon met 3 stiften omdat er te weinig houvast is overgebleven op het overgebleven stuk.
Eén voordeel, je voelt er niets van, dus je gaat fluitend de behandelkamer in en er net zo fluitend weer uit.
Geen verdoving, geen echte pijn, alleen een wat beurs gevoel van het duwen en doen.
Ondergetekende, die nog net geen angst fobie had voor de tandarts, heeft binnen 6 weken tijd 2 kronen laten plaatsen.
Ik vind elk mondprobleem een enorm probleem. Nee, geen angst voor de tandartas, maar wel voor dat vervelende gevoel van pijn ergens in de mond. kiespijn, afjes, blaartjes of scherpe kiezen. Ze moetne jou wel hebben hè, de laatste tijd...
groet. Britt
ennn ?? wat zei de tandarts ????
Hoe is het afgelopen?
Een reactie posten