Eerste Pinksterdag

Vroeg wakker. Ik zou zo graag eens willen uitslapen, maar om 7 uur ben ik gewoon mijn bed meer dan zat. Dus uit bed, naar beneden, en samen met de meiden naar de film "Step Up 2" gekeken.
Sinds een paar weken doe ik dat op zondagochtend samen met Lea, en die had een vriendinnetje te logeren. Samen naar films kijken die wij wel leuk vinden, maar die mannen niet. Musicals, dansfilms, en meer van dat soort. Bevalt ons prima. Lea is net zo'n vroege vogel als ik, daarom is zondagochtend zo'n goed tijdstip.

Daarna toch een poging gedaan om de kamer op te ruimen, om mij onduidelijke redenen voelt de huiskamer altijd als een troep. Daarna een poging gedaan om iedereen op te starten, want we wilden naar de boot van 11 uur. Dat lukte een beetje te goed. Lea, Rafael, en het vriendinnetje gingen in de auto zitten, daardoor ging het inpakken net ff langzamer, en konden we pas om 10.50 wegrijden, wat net ff te laat is. Maar om 11.30 zat, bijna, iedereen toch in de auto, toen bleek dat er een kleine kat ontsnapt was, en die liet zich niet zo makkelijk vangen.
Daardoor was het toch weer een race naar de boot, die we overigens zo op konden rijden. Lang leve de V kaart.

Aan de overkant besloten we via de binnenwegen naar Nibbixwoud te rijden. Alleen kwamen we uit op een punt wat we niet verwachtten, en toen deed Ruurd maar wat, ondertussen zeggend dat hij was verdwaald. Aangezien Ruurd een Tomtom op pootjes is, was dat een hilarische opmerking.
We reden dan ook rechtstreeks Nibbixwoud in, alleen van een andere kant als verwacht. Onderweg hebben we een paar prachtige huizen te koop zien staan, en gezamelijk gefantaseerd dat we er zouden wonen.

In Nibbixwoud werden we hartelijk onvangen door de jarige, en het cadeau viel in de smaak. Ik had een mandje met scrapspullen samen gesteld. Wat erg leuk is om te doen, mandje neer zetten, en er steeds iets bij gooien, al moet ik zeggen dat ik bij het leeuwenaandeel hulp heb gehad, want zo goed winkel ik niet tegenwoordig.
Heerlijk buiten gezeten, in de schaduw want de zon was fel en ik voelde het gelijk prikken. Lekker taart gegeten, en met de jarige, en andere aanwezigen gebept. De kinderen speelden in de speeltuin, of binnen achter de computer. Cecilia liep er tussen door, gekleed in een prachtig setje uit de familie van de jarige. Ze stal er de show mee.

Om 8 uur savonds reden we weer richting de boot. De terugreis was rustiger dan de heen reis, omdat we saai over de snelweg reden. Geen geexperimenteer op dat tijdstip, want de laatste boot gaat onherroepelijk om 21.30. Maar die haalden we dan ook ruim.
Thuis wachtte een verrassing, zoonlief uit Amsterdam was ondertussen thuis gekomen, en wachtte ons op. Gezellig.

En daar we niets gewend zijn, zijn de eerste kinderen pas een kwartiertje op, en maken we ons op voor een rustig dagje.