Niets te melden

Gisteren zou ik bijna twitteren dat ik wel een heel saai leven heb momenteel.
Het is een beetje bezijden de waarheid, hoewel het wel saai voelt.

Het meest spannende wat ik afgelopen dagen heb meegemaakt is een lijsttrekkersdebat zondagavond.

Eerlijk gezegd was dat uitermate boeiend. Een goede politieke discussie was het echter maar bij vlagen. De SP had een goed verhaal, maar kwam niet goed uit de verf, ook omdat ze door de mededebaters in de hoek van linksgezwam werd gedirigeerd.
Voor mij waren de grote winnaars van het debat de PvdA, hoewel de lijsttrekker zich te weinig liet horen in het debat, en het CDA. Deze man had een goed verhaal, wist waar hij het over had, en heeft duidelijk hart voor zijn zaak.
De grote verliezer is de VVD. Die lijsttrekker gaf geen antwoord op de vraag, bleef in een eigen kringetje rond draaien, en gaf iedereen, inclusief de presentator een veeg uit de pan als ze dat nodig vond. En dat vond ze mij veel te vaak.
Voor mij maakte het niet zoveel verschil, ik heb mijn keuze al bepaald. Zou ik dat nog niet hebben gedaan, op basis van partijprogramma's, dan zou mijn keuze na deze avond niet verrassend anders zijn geweest.

Het gedeelte na de pauze vond ik het interessantst. De theatrale interupties hadden wat mij betreft achterwege mogen blijven. Die haalde de vaart uit de discussie en voegde niets toe.

Helaas moesten wij naar huis en hadden we geen gelegeneheid om nog ff na te zitten, dat plannen we een volgende keer beter.