Ongeval

Kom ik gisteren terug van de fysiotherapie komt mijn buurvrouw, en steun en toeverlaat, het huis uit rennen:" Ik ga met Joshua naar de dokter"
Op mijn waarom, werd ik naar binnen verwezen. Op de bank lag Joshua met een enkel die er niet goed uit zag.
Krukken gegeven,de juiste pasjes meegegeven, en met pijn in mijn hart mijn zoon uitgezwaaid. Meegaan had geen zin, en zou extra stress in het huishouden geven.

Boot van 6 uur, dus pas om kwart voor 7 in het ziekenhuis. Omdat stress goed is voor mijn huishouden, ben ik maar gaan poetsen, en op ruimen. Ik kon toch niets doen, en dat moest toch ook.
Om 7 uur kreeg ik een smsje, foto gemaakt, wachten op uitslag.
De uitslag kwam, 4 tot 6 weken gips, een jones-fractuur (en waarschijnlijk zat ie daar al even) De sprong op de trampoline is waarschijnlijk niet de oorzaak maar slechts de druppel geweest.

Om 10 uur savonds was hij weer thuis. Het bed in de huiskamer hadden we al klaar gezet, daar kon hij zo in. En toen de adrenaline uitgewerkt was, viel hij gelukkig in slaap. Zijn broer slaapt op de bank naast hem, zodat hij iemand kan bereiken, mocht het nodig zijn, gelukkig was dat vannacht niet nodig.