Ambivalent

Vanmorgen kreeg ik bericht van mijn advocaat dat ex accoord gaat met de verkoop van het huis.
Naast opluchting dat dit geen strijd hoeft te worden. Samen met de opluchting dat ex niet in dit huis gaat wonen, ook een zwaar gevoel.
Het huis, dat mijn veilige haven is geworden de laatste maanden, het huis waar ik 20 jaar heb gewoond, het huis waar 5 van mijn kinderen zijn geboren, waar al mijn kinderen hebben gewoond, zal straks het mijne niet meer zijn. Ook dat is afscheid nemen. Heb het gevoel dat ik de laatste maanden alleen maar aan het afscheid nemen ben.

Morgen komt de makelaar, en komt het huis officieel in de verkoop. Nu maar hopen dat het snel gaat, en ik er een goede prijs voor maak.
Ik ga me richten op een nieuw begin. In een nieuw pand ga ik voor mij en mijn kinderen een bedrijf en een leven opbouwen.

Nieuwe Stoelen....
Ik wist wel dat ik niet zo vroeg op de dag moest posten vanmorgen. Maar veel meer blogwaardig zou er toch niet gebeuren op een doodgewone maandagmiddag???
Nou wel dus.
Mijn tafelstoelen moeten dringend gemat worden. Natuurlijk wil ik dat graag zelf doen. Tijd en inspiratie ontbreekt echter momenteel, dus staan er bij de tafel een paar stoelen die eigenlijk niet meer kunnen. Zeker nu er hier in huis zaken worden gedaan, moeders komen kennis maken met hun kinderen, moest er op korte termijn iets anders. Dus heb ik van de week mijn moeder gebeld, met de vraag of zij iets voor me zou kunnen versieren.
Zo juist komt ze ze brengen. 5 prachtige eikenhouten stoelen. Helemaal mijn smaak, stevig en hoog genoeg bij mijn tafel (de oude waren eigenlijk te laag)
Ik ben zo blij als blik.