ff bij praten

Druk en enerverend weekeinde.
Stel je voor, je ontmoet iemand op Internet. Het klikt en via MSN babbel je wat af met z'n tweeen. Dus besluit je elkaar op een rustig moment ook eens in het echie te ontmoeten. Die plan ik natuurlijk op een moment dat er geen kinderen in huis zijn. Van de 5 thuiswonende kinderen zouden er vrijdagavond geen thuis zijn, dus had mijn MSN maatje een kamer gehuurd in de buurt en zouden wij uit eten gaan samen.
Echter, de 3 jongste kinderen wilden perse thuis blijven vrijdag, verandering in plannen. Dan zou hij bij ons komen eten. Ook leuk, minder rustig maar wel leuk. Oudste dochter belde smiddags om te zeggen dat ze ziek was, en ook naar huis kwam. Heel gezellig, dat wel, maar ipv rustig uit eten, wel een andere setting. En om het geheel ter af te maken, had ik een dwingende uitnodiging gekregen van mijn moeder om daar te komen eten, ter gelegenheid van de verjaardag van mijn oudste broer, die in Nederland was ten tijde van zijn verjaardag. Dus je ontmoet iemand voor het eerst irl, en dan gelijk mee naar je moeder. Is een wat zotte situatie.
Na de verjaardag heb ik hem nog ff ingemaakt met Tetris Attack, heerlijk iemand gevonden te hebben waarbij dat lukt, en daarna heb ik hem de deur uit gegooid. Had ik toen MSN maar niet aangezet, dan had ik nog redelijk op tijd in bed gelegen ook:o)))
Zaterdag hadden we wat meer tijd om ook ff met elkaar te praten, maar zaterdag is ook mijn klusjes dag, en die ging gewoon door. Echt een rustig weekeinde was het dus niet, maar zeker voor herhaling vatbaar.

Zondag was al een niet veel rustiger dag.sMorgens naar den Helder, waar ik hoorde dat een van de vrijwilligers een paar weken daarvoor was overleden. Heel erg naar dat ik dat niet op tijd gehoord had, ik was er nu helemaal naar van. Zo een lieve en vrolijke vrouw,en dan zomaar weg. Nou ja, ze was heel ziek, maar toch....
Eigenlijk had ik nog naar een feestje gemoeten, maar dat zag ik smiddags niet meer zitten. Een half uur fietsen, en dan gehaast na een half uur feestje weer terug omdat de buurkinderen te oppas kwamen. Niet erg, wel heel jammer want het was een leuk feestje waar ik veel zin in had.

Vandaag begon rustig, behalve dan dat ik de administratie moest bijwerken, en daar gewoon een broertje dood aan heb. Maar alle spullen uitgezocht, ook van mijnoudste zoon, want zijn postbakje was ook overvol.
Begin van de middag was het gedaan met de rust. Een vriendin kwam melden dat ze door haar makelaar was gebeld en dat hij haar het pand waar ik mijn oog op had laten vallen, te koop had aangeboden. Dus ik heb mijn makelaar maar gebeld, met de mededeling dat het pand nu in de verkoop is, gaat hij er achter aan.
Hij vertelde tevens dat mijn kijker van donderdag, nog niet uitgedacht is. Ze was wel erg weg van mijn huis, dus ik duim me rot. Heb zelfs voor mezelf een kaarsje aangestoken. Zou het allemaal gaan lukken nu??????