Tja, en daar sta je dan. Het is niet het droomhuis dat ik zou willen. Maar wel ruim genoeg om elk kind een slaapplek te bieden. Deze woning heeft 5 slaapkamer, en dan bedoel ik kamers, geen hokjes zoals in dit huis. En nog een bergzolder waar je niet kunt staan, maar okay, je kunt er wel wat wegbergen. En een boel kastruimte.
Zoals de makelaar zei, alles klopt, behalve je gevoel. De woning is goed. Nieuw (maar ja, gewend aan een monument, vind ik dat altijd), en goed in de verf. Kleine keuken, ruime huiskamer, minder ruim dan ik zou willen, maar niet verkeerd. Dus onder bod nu. Eens kijken wat de mogelijkheden zijn. En dan maandag maar een afspraak maken bij de bank, voor een hypotheekadvies, en de rest.
Weet niet of ik blij, opgelucht, of verdrietig ben, alle 3 geloof ik.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Oh lieverd, wat kan ik hier nu op zeggen.
Dikke cyberhug dan maar?
Liefs
Irene
Ja ik snap je gevoel. En het gewoon zien als een waardevaste tussenwoning zeg maar?
Spannend, Marrigje! Met je eigen spulletjes en je eigen kinderen wordt een huis evengoed een thuis hoor!
*knuffel*
Een reactie posten