Half twaalf, vrijdagochtend.
Terwijl ik de laatste hand leg aan de trouwjurk voor woensdag, trouwt mijn zus(je) voor de wet.
Gisteren heb ik haar, haar trouwrok voor deze dag gebracht. In de tailleband heb ik twee hartjes geborduurd. Een zegen en gelukwens in een.
Nu heb ik een kaarsje voor hen aangestoken. Gek genoeg voel ik me er emotioneel onder. Alsof het mijn dochter is die trouwt vandaag, en niet mijn kleine zusje.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Ben je er niet bij vandaag?
*zucht*
Zelfs ik als buitenstaander wordt emo van je woorden.
Er spreekt liefde en genegenheid voor je zus(je) uit.
Mooi, de hartjes in de tailleband.
*nog een zucht*
Een reactie posten