Koud!!!

Koud was het gisteren, zoveel is zeker. Om het geheel nog erger te maken, was precies gisteren gepland dat de deurpost en kozijn van de openslaande tuindeuren in deze woning gerepareerd zou worden.
Dit hield in, dat er toen ik om 9 uur van school terug kwam, er 3 mannen in mijn tuin aan het werk waren, en ik een paar uur later zonder tuindeuren, en dus zonder afsluiting naar buiten zat.
Het breken ging, wonderbaarlijk snel. Rafaël was op een stoel gaan zitten, op veilige afstand, en hield de boel in de gaten, ondertussen commentaar gevend. Waar de mannen gelukkig erg leuk mee omgingen.

Tijdens de koffie probeerden ze me te rellen door te zeggen dat ze het zo lieten, en morgen(vandaag dus) af kwamen maken, omdat ze een spoedklus in de Koog hadden. Zo jammer voor ze, dat ik er gewoon in mee ging, niet verblikte of verbloosde en hen vooral adviseerde die spoedklus niet te laten lopen.

Aan het eind van de middag zat de deur er weer in, maar nog niet gebruiksklaar, ik moest overal afblijven en vooral niet poetsen. Ik heb me beheerst.
Zoon van 17 niet. Die heeft, geheel alleen, de piano, die naast het raam stond, naar de andere kant van de kamer verhuist. Ongelofelijk hoe sterk die jongen is. En eigenwijs, want echt goed voor je rug zijn deze kracht uitspattingen niet.
Ik heb helaas geen foto van wat er onder de piano lag, maar dat was ook een bijzondere vondst. Schilderijen en kinderkunstwerken die al JAREN kwijt waren, verhuizen nu zomaar mee.

De volgorde van actie bij de Boogerd is wel bepaald door deze dag, dat is weer een groot voordeel.