Roddel

Eigenlijk wilde ik een gezellig blog schrijven over de kittens, daartoe heb ik zelfs erg leuke foto's gemaakt. Maar er is iets dat me op dit moment even meer bezig houdt.

Sinds mijn scheiding werk ik oa als gastouder. Ik heb in totaal 6 kinderen onder mijn hoede. Met 5 ervan zijn er geen problemen. De meeste haal ik op van school, en soms breng ik er eens eentje.
Nooit een probleem. De kinderen en ik hebben het gezellig, doen leuke dingen en is gewoon goed.

1 kind, jongetje is moeilijk. Vooral voor zichzelf, al werkt zijn manipuleer, en gedrein wel eens op mijn zenuwen, vooral omdat hij het alleen in publiek doet. Als er andere volwassenen bij zijn.
Zo ook vorige week. Toen ik hem van school haalde. Natuurlijk ging hij huilen, natuurlijk trooste ik hem , en vervolgens wilde ik naar huis gaan. Omdat ik nog even werd aangesproken door een andere moeder, liet ik hem even los, en toen ik hem weer zag, stond hij bij een schoolopa te huilen.
Omdat ik zeker wist dat er niets was, heb ik hem een hand gegeven, en gezegd dat we gingen. Dit hele proces herhaalde zich nog een keer bij een juf.

Hij achter op de fiets, zoon van 3 voor in de bak, en naar de volgende school. Wetende dat zijn tranen over zouden zijn, zodra we de hoek om fietsen.
Dit was ook zo. Eenmaal bij de andere school heb ik even met hem gesproken, en daarmee was het eigenlijk wel over. Op de fiets naar huis, had hij hele verhalen.
Thuis gekomen stond er een vriendin van zijn moeder, andere ouder van die school, me op te wachten om dit jongetje van me over te nemen. Ze wilde met hem avond 4 daagse lopen. Natuurlijk geen probleem, en hij is met haar mee gegaan.

Een dag later hoorde ik, dat ik heb staan krijsen als een viswijf, aan het jongetje getrokken heb, andere ouders heb afgebekt, en erger. Gelijk Hendrik Haan uit Koog aan de Zaan, wordt het verhaal natuurlijk steeds erger, en nu hoor ik zojuist dat het verhaal ook bij de Blokker, waar de moeder van het jongetje werkt, wordt verteld aan een ieder die het horen wil.
Moeder reageert echter niet op bellen of sms mijnerzijds behalve de mededeling dat ze 'van de week' langskomt. En dat is nu ruim een week geleden.

Ik weet wie het verhaal verspreid. Ik weet ook dan andere ouders die het gezien hebben, vertellen dat het niet zo gegaan is, maar ja, het negatieve legt meestal meer gewicht in de schaal.
Voor mijzelf is het echter wel prettig dat ik dat ook hoorde, want ik ging aan mezelf twijfelen.

Hoe wapen je je tegen een roddel? En als die er is hoe ontkracht je zoiets?