Met koks, en hobbykok in huis, er komen mooie goede keukenmessen in huis.
En sinds enige tijd heb ik zowel mijn eigen messen, en gebruik ik de goede messen als ik in de keuken bezig ben.
Door gebruik worden messen bot. Vervelend, maar nog altijd zijn de messen een stuk scherper dan het gemiddelde mes dat in de huishoudelijke keuken gebruikt wordt.
Toch werd het mijn 18 jarige zoon deze week te gortig. Hij moest toch iets regelen in Amsterdam, dus hij pakte zijn foudraal, vulde dat met messen uit de keuken (en een paar stofscharen van mij) die zou hij wel eens even laten slijpen.
Gisteren hebben wij ze in Amsterdam opgehaald, we waren toch in de buurt, en nu liggen er weer goed geslepen messen in de keuken, te wachten op gebruik.
En zo kwam het dat ik vanavond de venkel sneed met een goed mes. Ik dacht nog, dat is fijn, dat gaat makkelijk. En terwijl ik bedacht dat het fijn zou zijn een pompoen met zo'n mes te slachten, voelde het niet helemaal als het moest voelen. Het snijden ging een beetje stroef. Bij onderzoek bleek dat ik niet alleen de venkel, maar ook mijn vinger had fijn gesneden.
Pijn deed het niet, maar ik bloedde behoorlijk. Zoonlief kwam zuchtend uit zijn kamer om Moeder nog maar eens een keer uit te leggen hoe je nou eigenlijk snijdt. Hij moet leermeester worden, want mijn oudste had het me al tig keer uitgelegd, en het was me nooit gelukt, maar na zijn uitleg had ik het trucje ineens door. Moet nog heel lang oefenen voor ik het zo kan als de jongens, maar de handeling snap ik.
Ach, ik zal nog wel een keer of wat in mijn vinger snijden, als het niet erger is dan dit, zal het me er niet van weerhouden van de goede messen gebruik te maken. Het gemak van goede messen weegt meer dan op tegen het ongemak van een snee in mijn vinger.
zondag, januari 20, 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten