Laat

Weeeer te laat naar bed. Daar dan ook eerst nog even een blogje over schrijven.

Het is zooo heerlijk om als alle kinderen in bed liggen of weg zijn, met de radio aan, even te prutsen met verf, stempels en foto's, dat ik te lang door ga. Zeker als het niet lukt is het dan prettig. Geen kinderen die aandacht vragen, fijne muziek en interessante gesprekken om naar te luisteren op de radio. En maar door prutsen, net zolang tot het er uitziet, zoals ik wil.
Ook de hele tafel tot mijn beschikking hebben, niet, zoals vanmiddag, de ruimte van een halve krant, omdat de rest van de tafel vol ligt met strijkkralen, tekeningen en meer van dat spul. Gewoon de hele tafel, die ruim 2 meter meet, helemaal alleen voor mij.

Wat een heerlijkheid.
Maar ja, morgen vroeg zijn er wel weer kinderen die aandacht vragen, dus echt slim is het niet.
Ik heb er van genoten, ga nu mijn bedje eens opzoeken.

O, het resultaat? Dat komt nog, het is een gift, en de eerste blik gun ik de ontvanger, als het lukt komen de foto's zaterdag op mijn blog. Morgen nog maar zo'n avondje dan.....