Amsterdam

Even een kort verslag, heet van de pers. De foto's doe ik morgen, want ik wil nu lekker in bed liggen, en nagenieten van een dagje met mijn kroost.

We hadden de boot van 9 uur, en waren dus om 11 uur in Amsterdam. Zoals te doen gebruikelijk als ik in Amsterdam ben, begonnen we met een kopje koffie, thee of sap met een stuk taart bij de Himalaya.
Omdat we om 12 uur weer op het station wilden zijn voor mijn oudste dochter, die dan uit Utrecht zou arriveren, hebben we eerst een tweedehands gamewinkel bezocht. Heerlijk gesnuffeld, niets gekocht.
Tegen de tijd dat we naar het station waren, had mijn oudste ook gebeld, en gezegd dat hij ook naar het station zou komen.
Daar moesten we natuurlijk wel even op hem wachten, zoveel is hij dus niet veranderd :o)) Maar juist toen we over hem begonnen te klagen, stond hij achter me. Heerlijk om hem weer te zien. Dat gebeurt veeel te weinig.

We zijn gezamelijk ergens gaan eten. Belangrijkste ingredient was gezelligheid. Ik heb na het eten een tijdje naar het stel staan kijken. Mijn kinderen! Compleet. Raak er altijd van ontroerd.
Natuurlijk foto's gemaakt, wat mijn oudste de opmerking ontlokte dat het niet erg was, hij was er inmiddels aan gewend :o)
Na de lunch hebben we ons verdeelt. Mijn dochters gingen met vriend kleren kopen, en de rest had geen plan, ging gewoon ff de stad in.
Eerst het japanse winkeltje. En alhoewel ik niet vaak meer echt origami beoefen, ging mijn hart wel open bij het zien van zulk mooi origami papier. Nu even niets gekocht, maar het komt wel weer. Wel voor de 2e zoon een cursus Japans gekocht, dat wil hij graag leren. Hetgeen een schot in de roos was, hij was helemaal blij.
Toen toch even bij Posthumus, een grote stempelwinkel gekeken, niets gekocht (knap he)
De Slegte bezocht, daar wel een (voorlees)boek gekocht. En natuurlijk, weer een gameshop bezocht. Toen waren wij eigenlijk wel klaar. We hadden nog een half uur voor we hadden afgesproken. Dus besloten we naar de Bijenkorf te gaan. Wat ik altijd een heerlijk winkel vind (en nooit wat koop)
Om bij de Bijenkorf te komen, moesten we de Dam oversteken, alwaar allemaal levende standbeelden stonden. Mijn jongste wilde heel graag dat ' rare groene mannetje' een knuffel geven. Dus gaf ik hem 50 c, en mijn fototoestel in de aanslag. En hij, stoer als hij is, deed het geld in het potje, liep op de man af, en klom op het podium er naast, klaar voor de foto.
Toen de Bijenkorf alwaar we uiteindelijk iedereen kwijt waren, en de mobiele telefoons niet bleken te werken. Maar net toen we het niet wisten, liepen we de rest van het gezelschap weer tegen het lijf.
Op naar het laatste gezamelijke drankje in het CS.
Daar nam ik afscheid van mijn oudste twee kinderen. De een zie ik waarschijnlijk volgende week weer, de ander? Wanneer? Het blijft raar, niet naar, maar raar dat hij zo ver weg woont.
In de trein terug, hadden we, na enige stress om het eten, toch een goed plekje, en toen Ilja eenmaal in gesprek raakte met een meisje van 11 over computerspelletjes was de reis verder gezellig, en vrolijk.
Enige nare was nog dat mijn jongste op de boot met een klap op de tafel viel en zo hard op zijn wang beet dat daar nu een gat in zit. Gelukkig hadden ze op de boot ook een ijsje, waardoor de schade nogal mee lijkt te vallen.
Thuis het spul gedouched, en in bed,waar ze alle 3 binnen de korste keren in slaap vielen.
Al met al een geslaagde dag. Morgen zal ik de foto's publiceren, daar heb ik nu geen zin meer in.