Veranderingen

In een week tijd kan er heel erg veel veranderen in het leven. In dit geval zijn het gelukkig leuke dingen.
Was ik vorige week woensdag nog 'gewoon' huisvrouw, gastouder en deed ik er een beetje SP werk naast. In een week tijd is dat geheel omgeslagen. In een onomkeerbare stroomversnelling geraakt geloof ik.

Vorige week vrijdag hadden we een actie gepland staan. De nieuwe ZO krant zouden we, herkenbaar als zijnde mensen van de SP uitdelen op Texel. Hiertoe was onze regiocoordinator met zijn SP bus naar het eiland gekomen, en zijn er kranten uitgedeeld. Doordat ik op vrijdag gewoon werk, heb ik dat alleen gecoordineerd.



Zaterdag had ik cursus in Utrecht. Omgaan met de Media, ook SP. Erg leuke dag gehad. Bij thuiskomst echter bleek ik mail gekregen te hebben waar ik , daar en toen, gelijk iets mee moest. Dus zat ik om 21 uur nog met een ander bestuurslid om tafel om eea te bespreken. En belde ik om 21.30 nog met een kamerlid van de SP om een afspraak te maken elkaar de volgende dag, op Walibi Flevo tegen te komen.

Zondag SPelen in Walibi. Al had ik een missie, en ben ik dus ook met politiek bezig geweest die dag. We, R, de kinderen en ik, hebben ook erg genoten van Walibi (R en J ) van het festival dat de SP er omheen had georganiseerd met ons allen. Krezip gaf een denderende show. Ik heb, zoals te doen gebruikelijk op dergelijke bijeenkomsten, erg genoten van de enthousiaste (en minder enthousiaste) omstanders.

Weer thuis moest ik toch nog even eea regelen voor de afdeling op Texel, en zat ik tot 23.00 aan de telefoon en op de mail met andere bestuursleden van Texel en Den Helder.
Maandag moest er toch het nodig geregeld worden voor de actie tegen de aanbesteding en de toltunnel die gisteren plaatsvond. Maandagavond stond er een dagelijksbestuur vergadering.

Dinsdagochtend ben ik de hele ochtend in de week geweest met het partijbureau, daar ga ik vandaag nog even mee verder, want er moet iets geregeld worden wat meer moeite kost dan zou moeten.
En smiddags was de actie.
Dan sta ik ineens, tussen kamerlid, burgemeester, directeuren, en ben een volwaardig gesprekspartner.



En de grootste verandering? Mijn telefoonangst, die me toch belemmerde in mijn functioneren, zowel als voorzitter alswel in het gewone leven, lijkt te zijn verdwenen, of iig zeer verminderd. Had ik 3 weken geleden nog moeite om een ouder te bellen als ik iets moest doorgeven, ik pak nu de telefoon, en bel het 06 van een SP kamerlid, en vind het nog 'gewoon' ook. Dat vind ik de raarste ervaring van de afgelopen dagen.

Het enige minpuntje in het verhaal is de uitspraak van een goede vriend, ook bestuurslid: Er is een leven naast de SP. De laatste dagen twijfel ik daaraan....