Rare dag

Deze week is gevuld met rare dagen. Koninginnedag was een vrije dag, ook voor mij, maar donderdag, Hemelvaartsdag/Dag van de Arbeid, was gewoon een werkdag. Voor mij dan wel te verstaan, niet voor mijn vriendje, waardoor het wel relaxed werken was. Hij heeft de baby de fles gegeven, dat was wel ff lekker. Had ik toch even mijn handen vrij.
Vandaag was het voor beiden een werkdag. Hij boven, op kantoor, en ik beneden met een hok vol kinderen. Ik had er vanmorgen vijf, en vanmiddag zou ik een paar anderen hebben, waardoor het er de hele dag vijf zouden zijn. Maar toen de moeder van 2 van de kinderen die alleen smorgens zouden zijn, ze op kwam halen, riepen beiden dat ze niet mee gingen. Moeder, die om de hoek woont, ging alleen naar huis.
Kinderen bleven tot een uur of 6 hangen. Toen had ik er 7.
Ik voldoe met mijn gastouderschap aan de regels waardoor ik er maximaal 6 mag oppassen. Toen mijn baas, zoals ik haar gekscherend altijd noem dan ook op bezoek kwam, en koppen telde, had ik wat uit te leggen. Gelukkig nam ze genoegen met mijn ' Ja maar er zijn er al 2 opgehaald'
Ik heb nou eenmaal een kinderhuis, waar buurkinderen ook vaak, en graag, aanwaaien. Met de verbouwing, door mijn jongste al concequent 'Speelkamer' genoemd, zal het nog wel erger worden.

Bij het binnenkomen vanmorgen trokken de eerste al het Little People te voorschijn. En ik heb veel. Het is zulk aantrekkelijk speelgoed dat het een pracht opstelling werd, waar ze de hele dag, af en aan, zonder ruzie, mee gespeeld hebben. Tussen het buitenspelen door.
Omdat de meeste rond half 5 zouden worden opgehaald, gaf ik om 4 uur opdracht dat er toch echt opgeruimd moest worden. Zonder mopperen deden ze allemaal hun best, en om half 5 was de vloer en de tafel weer leeg.

Klinkt als een gezellige gewone doorsnee vakantiedag. Toch was het raar, want al mijn eigen kinderen verblijven elders. De jongste 2 bij hun vader, die daarboven zit de hele voorjaarsvakantie in Duitsland op vakantie. Zoonlief zit op de Animay conventie in Zwolle, Dochter aan het werk op het strand, en de oudste in Praag. Tuurlijk, het is de gang des levens, maar toch is het raar, als je dag zo in het teken staat van kinderen, dat er niet een van mezelf tussen door speelt. Gelukkig kwam er een prachtig tshirtje van Tinus P binnen, maatje 50-56. Waardoor ons kleintje wel weer even heel aanwezig was.
Voor nu ga ik mijn spullen pakken, douchen en te bed. Morgen gaan we met de boot van 7 uur, nog een poging doen de Cricut op te halen.