stille dag, of stilte voor de storm

Vandaag vrij. Voor het eerst sinds 5 weken heb ik geen patient waarvoor ik om half 9 of na het naar school brengen, in de Cocksdorp moet zijn.
Ook de 2 kleine oppaskinderen, die er normaal dagelijks zijn, zijn er niet vandaag. Ik kan dus een heleboel doen. Nou nee dus.
Ik doe niets. Ik hang een beetje. Doe de was, ruim wat op, wat al weken geleden opgeruimd had moeten worden. En na 11 uur was de energie gewoon weer op.
Ik ben moe, ik wil liggen, met mijn handen op mijn buik, en genieten van het gerommel in mijn buik. Ik droom van een pasgeboren baby, en realiseer me dat een pasgeborene veel kleiner is dan ik me nu voorstel als ik aan Tinus denk.
Ik wil babykleertjes maken, maar moet boekenkasten in elkaar knutselen, en inrichten.
De babykamer heeft nog steeds geen cv, en nog steeds een gat in het plafond. Volgende week, is me beloofd door de aannemer, komt hij het in orde maken. Ik ga er vanuit dat het dan klaar is, en begin te bedenken hoe ik het ingericht wil hebben.

Wat een klaagblog, realiseer me maar, dat het donderdag is, eind van de week. Morgen een zware dag. Ik begin al met 4 kinderen, om 8 uur of daar omtrent, tussen de middag heb ik er 8 extra,maar dat is maar heel even. Het grootste deel van de middag heb ik 6 om op te passen, buiten mijn eigen kinderen om. Niet erg, wel gewoon werk.
Gisteren was er een vriendin om te helpen uitpakken. Uitpakwerk had ik op dat moment niet, maar ze hielp met de kinderen, en wat een luxe is dat. Eens niet voor elk wissewasje op te hoeven staan. Ook al ging ze weg met het gevoel niets gedaan te hebben, ik was heeel erg blij met haar hulp.
Zo worstelen we nog even door. Ik kijk uit naar het moment dat het huis ingericht, en het huishouden weer gestroomlijnd is.