Incompleet

Kerst 2008, nog vreemder en pijnlijker dan voorgaande jaren.
Het begon er al mee dat Lea heel ziek op de bank lag, en ik alleen al daarom niet naar de kerk kon. Ik vier al jaren eerste kerstdag in den Helder, in het Gemini. Met krukken en baby, was het me nog wel gelukt dat ook dit jaar te doen, met een zieke dochter thuis op de bank, zag ik het niet zitten.

Daardoor miste ik de gebruikelijke dosis kerstliedjes, waardoor het nog moeilijker was om in kerststemming te komen. De mensen, en kinderen, die wel thuis waren, zijn allemaal van die nachtbrakers, dat een vroeg gezamelijk ontbijt ook geen optie was. Nou hadden we dat compleet met kerstbrood ook al op de dag voor kerst gedaan. Waardoor ik het niet echt als gemis ervoer als wel een beetje kalig vond.
Lea ziek op de bank, ik met een gipsenpoot ernaast, en de rest van het huis in diepe rust. Gelukkig zijn er dan nog kerstfilms, dus hebben Lea en ik, samen naar Casper het vriendelijke spookje in kerstsfeer gekeken. En daarna naar de Fabeltjeskrant musical. Erg gezellig. Dat dan weer wel.

Toen eenmaal iedereen op gestaan was, en de gebruikelijk huishoudelijke mededelingen waren afgehandeld, ging de gamecube aan. Ruben wilde wel Pikmin spelen, dus de rest van de dag ging op aan poppetjes uit planten oogsten, en andere poppetjes verslaan.
Aan het eind van de middag, Ilja en Lea naar hun vader gebracht om daar het kerstmaal te gebruiken. Waarna wij ook het kerstmaal gingen bereiden. Gourmet, wat ook met 4 personen erg gezellig was.

Tegen half 8 kwamen de anderen ook weer thuis van het kerstdiner. Joshua en Rafael hadden bij hun vader geslapen en waren dus langer weggeweest.
Het voelde weer een beetje compleet. Want hoe gezellig ook, er mist toch altijd wat.
Tweede kerstdag zullen Ruben en Daniel in den Haag vieren, dus mist er weer wat. En zo blijft het schipperen, en in mijn slechte momenten baal ik erg van dat altijd incompleet zijn.
Ik zou zo graag meer dagen hebben zoals 5 december, met het hele cluppie ongedwongen bij elkaar.
Gelukkig zijn er meer goede momenten, en kan ik erg genieten van wat er wel is, in plaats van verdrietig te zijn om wat er mist.
Maar gemis is er altijd.