Ben best een beetje trots op mezelf, want we hebben het gisteren toch maar goed gered met ons 5-en. Joshua heeft geweldig zijn best gedaan, en extra gelopen. Hij heeft boodschappen gedaan en extra opgeruimd.
Lea heeft me geweldig geholpen met de was, en Rafael heeft hand en spandiensten verleend.
Natuurlijk redden we het wel. Alleen, de kinderen zijn, zoals dat heet las ik laatst Jonge Mantelzorgers. Het is niet anders, en als ik me nou maar rustig hou, en niet te veel wil, is dit allemaal tijdelijk.
Maar ja, vanmorgen kon ik ze weer niet naar school brengen, want nee, de buitendienst gaat niet, ook fietsen niet. Zou ook te link zijn, met een been dat gewoon niet wil. We twijfelen of we een rolstoel, danwel scootmobiel moeten gaan regelen for the time being
Om me aangenaam bezig te houden heb ik gisteren papier besteld zodat ik een scrapbook kan maken over de eerste dagen van Cecilia. Dan heb ik in ieder geval iets leuks om te doen, tijdens mijn huisarrest.
Gisterenochtend eerst maar eens gestofzuigd (of is het stofgezogen) en gedweild,daar knapte mijn humeur ernstig van op, want ik hou erg van een schoon en opgeruimd huis. Zover is het nog niet, maar de huiskamer en keuken kunnen er weer mee door nu. Vandaag ga ik maar lekker scrappen voorzover Cecilia het toelaat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Zie je wel. Kop op hoor. En tis inderdaad maar tijdelijk. Hopelijk!;-) Wanneer is Ruurd weer terug, vanavond? Tot die tijd ben ik ook weer eens de onbestorven weduwe. (Maar dan met twee functionerende benen.)
Groet. Britt
Een reactie posten