De tuin

De tuin is me al tijden een doorn in het oog. Toen we hier kwamen wonen stond de tuin vol met bloemen en planten. Te vol, want er bleef weinig speel en zit ruimte over,zeker als alles in volle bloei stond.
2 jaar terug, aan het einde van het seizoen heb ik, samen met de jongens, het meeste groen er uit gesloopt en samen met een vriend de tuin omgespit, en opnieuw ingezaaid met gras. De hortensia's die ik graag wilde laten staan, hebben we verplaatst in de hoop dat ze zouden aanslaan.
Dat deden ze, maar de verbouwing deed de tuin geen goed. Na de verbouwing, moesten we eerst inrichten, en ook een babykamer regelen. De tuin kwam achter aan de lijst.

We waren net begonnen met opruimen en wilde de tuin goed gaan aanpakken voor de winter, toen we een brief kregen van de gemeente, waarin stond te lezen dat de straat zou worden open gebroken en ze waarschijnlijk ook onze tuin moesten openbreken.
Dus hebben we de tuin even gelaten, en maar goed ook want na de opknapbeurt van de straat zag de tuin er helemaal niet meer uit.
Alleen, tegen die tijd kon ik niet meer lopen en zeker niet spitten en grutten in de grond, dus blijft de tuin liggen waar die ligt, en tiert het onkruid er welig.
Eigenlijk kan het niet, we zijn Ma Flodder in een nette buurt. Ik heb ook het idee dat de buurt er schande van spreekt.



Morgen komen de graszoden, die we besteld hebben, en vandaag is Opa Henk, onze adoptief opa, de tuin aan het egaliseren. Dat wil zeggen, het gedeelte dat we willen afscheiden voor de kinderopvang. Zou het dan ooit goed komen met ons??