Film, dag 2

Gisteren werden we , of beter werd Cecilia om 8.45 op de set verwacht. Om 9 uur begon met men opnemen van de eerste scene.
Omdat ze als een blok had geslapen was ze haar zonnige zelf tegen de tijd dat ze aan de beurt was.
De eerste scene van de dag speelde zich af in de keuken. Tinus werd door zijn moeder in een stoel gezet, en moest wat geluid maken of liefst huilen, waarna zijn grote halfbroer geirriteerd op dat gehuil reageert.
Tot groot vermaak van de hele crew valt de halfbroer uit tegen Tinus terwijl deze zeer vrolijk voor zich uit zit te spelen.
Ik heb nog aan de regisseur gevraagd of dat geen probleem was, maar daar konden ze in de montage genoeg mee doen.
Na het opnemen van die scene, was er een single van Tinus. Tinus werd in de kinderstoel gezet, vlak bij hem de camera, geluid en licht. 20 minuten lang werd, in bijna volmaakte stilte, een close up gemaakt van Tinus, die zich zeer goed vermaakte in de kinderstoel met om zich heen een stel grote mensen die hun uiterste best deden 'hem' de goede kant op de laten kijken.
Een pracht gezicht. Eerst heb ik een tijdje op de monitor gekeken, maar omdat ze wilden dat ze lachtte, ben ik de set op gegaan, en toen ze me eenmaal door had, begon ze ook breeduit te lachen.

Voor mij was het heel erg leuk om al die grote mannen te zien, grote kinderen van 22/23/24 jaar oud. Die niets van baby's willen weten, maar de een na de ander smolt, en kon niet anders dan proberen haar aandacht te vangen en een lachje op het gezicht te toveren.
De geluidsman vertelde me later dat hij echt op zijn lip had moeten bijten om niet te lachen, want elke keer als Cecilia/Tinus de microfoon zag probeerde ze die te pakken door zich uit te rekken en haar mond open te doen.
Na een minuut of 20 was ze klaar, De regisseur vertelde me dat hij zeker had wat hij wilde hebben. En Cecilia had even pauze. Die ze zeer goed gebruikte door gewoon een kleine 2 uur te gaan liggen slapen.
Wat een heerlijk meidje is het dan, gewoon ergens in een hoekje op een stoel liggen slapen. Ik ben er uiteindelijk maar naast gaan zitten, want in de ruimte waar ze lag te slapen stond ook allerlei spul opgeslagen wat steeds gehaald en gebracht moest worden. Als ze wakker zou worden en ik was er niet bij kon ze wel eens schrikken.
Voor mij ook ff lekker, 2 uur zitten gamen, om me heen kijken (wat ik het leukste van dit hele project vond) en wat tijdschriftjes lezen die daar lagen.

Om tegen 2 uur werd ik gevraagd om Cecilia te wekken want ze hadden haar over ongeveer een kwartier weer nodig. Gelukkig was ze er aan toe om wakker te worden en was ze zo wakker. Verschonen, flirten met deze en gene, en toen was ze weer aan de beurt.
Ik werd gevraagd om op de set te staan met haar, en haar aan de actrice aan te geven. Dit had als nadeel dat Cecilia een beetje in mijn richting bleef kijken, maar op 1 take keek ze geweldig verbaasd naar haar nieuwe halfbroer.

De laatste scene liet nog even op zich wachten, maar omdat het prachtig weer was, was dat geen enkel punt, we zaten heerlijk in het zonnetje, in een soort duinpan, gewoon warm dus. Op enig moment ben ik zelfs op zoek gegaan naar een beetje wind, omdat Cecilia helemaal vervelend werd van de warmte. Eenmaal uit de zon knapte ze snel weer op.

Omdat ik heel graag op de boot van 4 uur wilde zitten, deed de hele ploeg zijn best om de scenes met Tinus ook om half 4 klaar te hebben. Er moest nog 1 scene opgenomen worden met Tinus. Tinus zijn vader heeft ruzie met de halfbroer, stormt naar buiten, waar Tinus en Ina (moeder van Tinus) zijn. Vader briest en scheld, maar loopt terug om Tinus over zijn hoofd te aaien.
Bij de derde take briest vader naar buiten, en gaat zo te keer dat Tinus van schrik begint te huilen. Voor de film helemaal goed natuurlijk, maar volgens Ruurd, die inmiddels was gearriveerd om ons op te halen, vloog ik bijna uit mijn stoel om de filmvader aan te vliegen. Zelf heb ik dat niet in de gaten gehad.
Toen deze scene er eenmaal goed opstond werd de hele crew opgeroepen om afscheid te nemen van de baby. Ze kreeg een applaus en een lief cadeautje. Verder was het vrijwilligers werk, want een studenten project. Er moest nog een foto van het gelukkige gezinnetje gemaakt worden. En toen konden we weg.

De regisseur kwam nog even naar me toe om te vertellen dat het hem alles mee was gevallen, dat Cecilia het fantastisch gedaan had. Hij had op school geleerd dat opnames met baby's, boten en bejaarden (de 3 B's) altijd langer tijd kosten. En ze hadden er allemaal nogal tegen op gezien met een baby te werken, terwijl die voor het verhaal heel belangrijk was. Maar dankzij Cecilia was het ze allemaal heel erg meegevallen. Die zijn voor hun leven genezen van hun angst te werken met baby's.
Ik ben heel erg benieuwd naar de foto's en het uiteindelijke resultaat.