Zoon van 16 had een film gehuurd. Hij wilde 1, maar omdat de film die hij wilde huren geen dagfilm meer was, toch maar 5 films meegenomen (5 films, 7 dagen, 10 euro)
Een van de films was, I am Legend. Met Will Smith in de hoofdrol. Een film met een prachtig verhaal. Door een virus is de hele wereld besmet. Besmette mensen, die niet doodgaan door de besmetting, veranderen in monsters, die zich voeden met andere mensen. Daglicht, ofwel UV is gevaarlijk voor de mutanten, en dus houden ze zich schuil in het duister, en komen alleen snachts tevoorschijn, en gaan op jacht.
Will Smith speelt een wetenschapper, op zoek naar het tegengif/vaccin. Hij is alleen, als enige overlevende in New York, samen met zijn hond. Hij probeert zich staande te houden, en verborgen voor de mutanten.
Prachtig gegeven toch? Zeker doordat hij een van de weinige overlevenden is, is vooral de eenzaamheid een prachtig gegeven in de film.
Ik wilde de film dan ook graag zien. Maar al kijkende kwam ik tot de conclusie dat hij eigenlijk te spannend was voor mij, te eng misschien wel. Niet dat er vreselijke dingen in beeld gebracht werden, veel bestond uit suggestie. Toen de film af was, want natuurlijk moet ik hem dan wel afkijken, was de consensus dat het een heel mooie, indrukwekkende film was. Maar wel eng (creepy zei onze 16 jarige)
Het was pas 2300 uur, dus heb ik, samen met Ruurd nog ff iets anders gekeken, en toen zijn we gaan slapen.
Tot half 2 vannacht. Met een schok schoot ik wakker, en de beelden van de film vielen als schikbeelden over me heen. Ik kon er niet meer van slapen, en eigenlijk durfde ik ook mijn bed niet uit. Maar in het donker, aan de andere kant van de gang, lagen mijn kinderen te slapen, en ik 'moest' weten of het goed met hen ging.
Het duurde echter wel een half uur, voor ik (met licht en tv aan) voldoende was gekalmeerd om de gang op te durven. Zoonlief van 16 had nl bij het naar bed gaan nog even opgemerkt dat de lamp geen bescherming bood tegen de mutanten, alleen UV straling houdt ze tegen.
Gelukkig hebben wij tv bij het bed, en is er snachts altijd wel iets leuks op tv (De wereld draait door bijv)
Maar ja, op een zeker moment, moest ik toch weer gaan slapen. En het licht uit doen.
Tot grote hilariteit van Ruurd en de jongens heb ik de rest van de nacht niet al te best geslapen.
Voor mij voorlopig alleen maar kinderfilms denk ik.
Posts tonen met het label Film. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Film. Alle posts tonen
dinsdag, maart 09, 2010
maandag, mei 25, 2009
zondag, mei 24, 2009
Film, dag 2
Gisteren werden we , of beter werd Cecilia om 8.45 op de set verwacht. Om 9 uur begon met men opnemen van de eerste scene.
Omdat ze als een blok had geslapen was ze haar zonnige zelf tegen de tijd dat ze aan de beurt was.
De eerste scene van de dag speelde zich af in de keuken. Tinus werd door zijn moeder in een stoel gezet, en moest wat geluid maken of liefst huilen, waarna zijn grote halfbroer geirriteerd op dat gehuil reageert.
Tot groot vermaak van de hele crew valt de halfbroer uit tegen Tinus terwijl deze zeer vrolijk voor zich uit zit te spelen.
Ik heb nog aan de regisseur gevraagd of dat geen probleem was, maar daar konden ze in de montage genoeg mee doen.
Na het opnemen van die scene, was er een single van Tinus. Tinus werd in de kinderstoel gezet, vlak bij hem de camera, geluid en licht. 20 minuten lang werd, in bijna volmaakte stilte, een close up gemaakt van Tinus, die zich zeer goed vermaakte in de kinderstoel met om zich heen een stel grote mensen die hun uiterste best deden 'hem' de goede kant op de laten kijken.
Een pracht gezicht. Eerst heb ik een tijdje op de monitor gekeken, maar omdat ze wilden dat ze lachtte, ben ik de set op gegaan, en toen ze me eenmaal door had, begon ze ook breeduit te lachen.
Voor mij was het heel erg leuk om al die grote mannen te zien, grote kinderen van 22/23/24 jaar oud. Die niets van baby's willen weten, maar de een na de ander smolt, en kon niet anders dan proberen haar aandacht te vangen en een lachje op het gezicht te toveren.
De geluidsman vertelde me later dat hij echt op zijn lip had moeten bijten om niet te lachen, want elke keer als Cecilia/Tinus de microfoon zag probeerde ze die te pakken door zich uit te rekken en haar mond open te doen.
Na een minuut of 20 was ze klaar, De regisseur vertelde me dat hij zeker had wat hij wilde hebben. En Cecilia had even pauze. Die ze zeer goed gebruikte door gewoon een kleine 2 uur te gaan liggen slapen.
Wat een heerlijk meidje is het dan, gewoon ergens in een hoekje op een stoel liggen slapen. Ik ben er uiteindelijk maar naast gaan zitten, want in de ruimte waar ze lag te slapen stond ook allerlei spul opgeslagen wat steeds gehaald en gebracht moest worden. Als ze wakker zou worden en ik was er niet bij kon ze wel eens schrikken.
Voor mij ook ff lekker, 2 uur zitten gamen, om me heen kijken (wat ik het leukste van dit hele project vond) en wat tijdschriftjes lezen die daar lagen.
Om tegen 2 uur werd ik gevraagd om Cecilia te wekken want ze hadden haar over ongeveer een kwartier weer nodig. Gelukkig was ze er aan toe om wakker te worden en was ze zo wakker. Verschonen, flirten met deze en gene, en toen was ze weer aan de beurt.
Ik werd gevraagd om op de set te staan met haar, en haar aan de actrice aan te geven. Dit had als nadeel dat Cecilia een beetje in mijn richting bleef kijken, maar op 1 take keek ze geweldig verbaasd naar haar nieuwe halfbroer.
De laatste scene liet nog even op zich wachten, maar omdat het prachtig weer was, was dat geen enkel punt, we zaten heerlijk in het zonnetje, in een soort duinpan, gewoon warm dus. Op enig moment ben ik zelfs op zoek gegaan naar een beetje wind, omdat Cecilia helemaal vervelend werd van de warmte. Eenmaal uit de zon knapte ze snel weer op.
Omdat ik heel graag op de boot van 4 uur wilde zitten, deed de hele ploeg zijn best om de scenes met Tinus ook om half 4 klaar te hebben. Er moest nog 1 scene opgenomen worden met Tinus. Tinus zijn vader heeft ruzie met de halfbroer, stormt naar buiten, waar Tinus en Ina (moeder van Tinus) zijn. Vader briest en scheld, maar loopt terug om Tinus over zijn hoofd te aaien.
Bij de derde take briest vader naar buiten, en gaat zo te keer dat Tinus van schrik begint te huilen. Voor de film helemaal goed natuurlijk, maar volgens Ruurd, die inmiddels was gearriveerd om ons op te halen, vloog ik bijna uit mijn stoel om de filmvader aan te vliegen. Zelf heb ik dat niet in de gaten gehad.
Toen deze scene er eenmaal goed opstond werd de hele crew opgeroepen om afscheid te nemen van de baby. Ze kreeg een applaus en een lief cadeautje. Verder was het vrijwilligers werk, want een studenten project. Er moest nog een foto van het gelukkige gezinnetje gemaakt worden. En toen konden we weg.
De regisseur kwam nog even naar me toe om te vertellen dat het hem alles mee was gevallen, dat Cecilia het fantastisch gedaan had. Hij had op school geleerd dat opnames met baby's, boten en bejaarden (de 3 B's) altijd langer tijd kosten. En ze hadden er allemaal nogal tegen op gezien met een baby te werken, terwijl die voor het verhaal heel belangrijk was. Maar dankzij Cecilia was het ze allemaal heel erg meegevallen. Die zijn voor hun leven genezen van hun angst te werken met baby's.
Ik ben heel erg benieuwd naar de foto's en het uiteindelijke resultaat.
Omdat ze als een blok had geslapen was ze haar zonnige zelf tegen de tijd dat ze aan de beurt was.
De eerste scene van de dag speelde zich af in de keuken. Tinus werd door zijn moeder in een stoel gezet, en moest wat geluid maken of liefst huilen, waarna zijn grote halfbroer geirriteerd op dat gehuil reageert.
Tot groot vermaak van de hele crew valt de halfbroer uit tegen Tinus terwijl deze zeer vrolijk voor zich uit zit te spelen.
Ik heb nog aan de regisseur gevraagd of dat geen probleem was, maar daar konden ze in de montage genoeg mee doen.
Na het opnemen van die scene, was er een single van Tinus. Tinus werd in de kinderstoel gezet, vlak bij hem de camera, geluid en licht. 20 minuten lang werd, in bijna volmaakte stilte, een close up gemaakt van Tinus, die zich zeer goed vermaakte in de kinderstoel met om zich heen een stel grote mensen die hun uiterste best deden 'hem' de goede kant op de laten kijken.
Een pracht gezicht. Eerst heb ik een tijdje op de monitor gekeken, maar omdat ze wilden dat ze lachtte, ben ik de set op gegaan, en toen ze me eenmaal door had, begon ze ook breeduit te lachen.
Voor mij was het heel erg leuk om al die grote mannen te zien, grote kinderen van 22/23/24 jaar oud. Die niets van baby's willen weten, maar de een na de ander smolt, en kon niet anders dan proberen haar aandacht te vangen en een lachje op het gezicht te toveren.
De geluidsman vertelde me later dat hij echt op zijn lip had moeten bijten om niet te lachen, want elke keer als Cecilia/Tinus de microfoon zag probeerde ze die te pakken door zich uit te rekken en haar mond open te doen.
Na een minuut of 20 was ze klaar, De regisseur vertelde me dat hij zeker had wat hij wilde hebben. En Cecilia had even pauze. Die ze zeer goed gebruikte door gewoon een kleine 2 uur te gaan liggen slapen.
Wat een heerlijk meidje is het dan, gewoon ergens in een hoekje op een stoel liggen slapen. Ik ben er uiteindelijk maar naast gaan zitten, want in de ruimte waar ze lag te slapen stond ook allerlei spul opgeslagen wat steeds gehaald en gebracht moest worden. Als ze wakker zou worden en ik was er niet bij kon ze wel eens schrikken.
Voor mij ook ff lekker, 2 uur zitten gamen, om me heen kijken (wat ik het leukste van dit hele project vond) en wat tijdschriftjes lezen die daar lagen.
Om tegen 2 uur werd ik gevraagd om Cecilia te wekken want ze hadden haar over ongeveer een kwartier weer nodig. Gelukkig was ze er aan toe om wakker te worden en was ze zo wakker. Verschonen, flirten met deze en gene, en toen was ze weer aan de beurt.
Ik werd gevraagd om op de set te staan met haar, en haar aan de actrice aan te geven. Dit had als nadeel dat Cecilia een beetje in mijn richting bleef kijken, maar op 1 take keek ze geweldig verbaasd naar haar nieuwe halfbroer.
De laatste scene liet nog even op zich wachten, maar omdat het prachtig weer was, was dat geen enkel punt, we zaten heerlijk in het zonnetje, in een soort duinpan, gewoon warm dus. Op enig moment ben ik zelfs op zoek gegaan naar een beetje wind, omdat Cecilia helemaal vervelend werd van de warmte. Eenmaal uit de zon knapte ze snel weer op.
Omdat ik heel graag op de boot van 4 uur wilde zitten, deed de hele ploeg zijn best om de scenes met Tinus ook om half 4 klaar te hebben. Er moest nog 1 scene opgenomen worden met Tinus. Tinus zijn vader heeft ruzie met de halfbroer, stormt naar buiten, waar Tinus en Ina (moeder van Tinus) zijn. Vader briest en scheld, maar loopt terug om Tinus over zijn hoofd te aaien.
Bij de derde take briest vader naar buiten, en gaat zo te keer dat Tinus van schrik begint te huilen. Voor de film helemaal goed natuurlijk, maar volgens Ruurd, die inmiddels was gearriveerd om ons op te halen, vloog ik bijna uit mijn stoel om de filmvader aan te vliegen. Zelf heb ik dat niet in de gaten gehad.
Toen deze scene er eenmaal goed opstond werd de hele crew opgeroepen om afscheid te nemen van de baby. Ze kreeg een applaus en een lief cadeautje. Verder was het vrijwilligers werk, want een studenten project. Er moest nog een foto van het gelukkige gezinnetje gemaakt worden. En toen konden we weg.
De regisseur kwam nog even naar me toe om te vertellen dat het hem alles mee was gevallen, dat Cecilia het fantastisch gedaan had. Hij had op school geleerd dat opnames met baby's, boten en bejaarden (de 3 B's) altijd langer tijd kosten. En ze hadden er allemaal nogal tegen op gezien met een baby te werken, terwijl die voor het verhaal heel belangrijk was. Maar dankzij Cecilia was het ze allemaal heel erg meegevallen. Die zijn voor hun leven genezen van hun angst te werken met baby's.
Ik ben heel erg benieuwd naar de foto's en het uiteindelijke resultaat.
vrijdag, mei 22, 2009
Ster
Vandaag was de grote dag. Mijn meisje ging bij de film. Nog niet gelijk hollywood, maar toch, een rol was het wel. Ze speelt jongetje.
Vorige week werd ik gebeld met de vraag of ik het leuk vond dat mijn baby mee deed in een film, als figurant. Zoiets is natuurlijk altijd leuk. Ik vind het zelf ook erg leuk om op de achtergrond eens mee te maken hoe zoiets werkt.
Afgelopen week een paar keer contact gehad met de productie, en vandaag was het zover.
We moesten om 15.45 op de set zijn. Daar maakte we kennis met de regisseur, de filmleider (die ook een landrover rijdt) en nog een paar mensen. En Cecilia haar filmmoeder.
De productieassistente had gisteren al kleding voor Cecilia mee genomen, die ze haar aantrokken. Nou houdt Cecilia niet van omkleden, dus zette ze ook gelijk een keel op. Weer terug beneden was ze omgetoverd tot jongetje. Een jongetje dat luistert naar de naam... Zoiets verzin je niet, maar haar film naar is... TINUS.
De eerste scene ging geweldig. Cecilia/TInus was zo ontspannen dat ze uiteindelijk tegen de actrice haar schouder in slaap viel.
Na die scene begon het lange wachten. Langer dan ik door had eigenlijk. Helaas liep het opnemen uit, erg veel uit, zodat de tweede scene die met Cecilia zou worden opgenomen een beetje moeilijker was, omdat Cecilia echt op was. Toen ik uit beeld verdween, begon ze te huilen, heel erg te huilen. Haar grote filmbroer moet een beetje boos in haar richting kijken, en daarna was het op, dikke tranen huilde ze, ze wilde niet meer bij haar film moeder, en viel even later in de keuken in slaap.
Ik heb me weer over mezelf verbaasd. We zaten in de keuken, en de opname zou plaats vinden in de kamer. Filmmoeder Ina zou met Tinus naar de kamer verdwijnen, en ik moest eigenlijk in de keuken blijven. Maar dat voelde toch niet goed. Gelukkig mocht ik buiten de ruimte waar werd opgenomen meekijken. Toen ik haar pruillip zag, draaide mijn hart zich om. Gelukkig vond ook de productieleider dat het genoeg was, en was men het met haar eens. Anders weet ik niet hoe ik gereageerd zou hebben, hoe leuk ik dit ook vind om te doen, en hoe trots ik ben dat het mijn kind is daar, het moet wel leuk blijven, OOK voor dat kleine meidje.
Morgen verder. Helaas moet ik iets anders leuks afzeggen, want de planning is veranderd, en we zitten zeker tot 4 uur vast, en om dan nog met de boot te gaan... Maar dat hoorde ik pas vanavond en toen was het te laat om te zeggen, we kunnen niet.
Foto's heb ik niet gemaakt. Ik had wel een fototoestel meegenomen, maar geen tijd gehad om foto's te maken, Maar ik biets er nog een paar van de stilfotograaf die er rond liep. Want het is wel erg leuk om daar wat van te hebben voor haar babyboek.
Vorige week werd ik gebeld met de vraag of ik het leuk vond dat mijn baby mee deed in een film, als figurant. Zoiets is natuurlijk altijd leuk. Ik vind het zelf ook erg leuk om op de achtergrond eens mee te maken hoe zoiets werkt.
Afgelopen week een paar keer contact gehad met de productie, en vandaag was het zover.
We moesten om 15.45 op de set zijn. Daar maakte we kennis met de regisseur, de filmleider (die ook een landrover rijdt) en nog een paar mensen. En Cecilia haar filmmoeder.
De productieassistente had gisteren al kleding voor Cecilia mee genomen, die ze haar aantrokken. Nou houdt Cecilia niet van omkleden, dus zette ze ook gelijk een keel op. Weer terug beneden was ze omgetoverd tot jongetje. Een jongetje dat luistert naar de naam... Zoiets verzin je niet, maar haar film naar is... TINUS.
De eerste scene ging geweldig. Cecilia/TInus was zo ontspannen dat ze uiteindelijk tegen de actrice haar schouder in slaap viel.
Na die scene begon het lange wachten. Langer dan ik door had eigenlijk. Helaas liep het opnemen uit, erg veel uit, zodat de tweede scene die met Cecilia zou worden opgenomen een beetje moeilijker was, omdat Cecilia echt op was. Toen ik uit beeld verdween, begon ze te huilen, heel erg te huilen. Haar grote filmbroer moet een beetje boos in haar richting kijken, en daarna was het op, dikke tranen huilde ze, ze wilde niet meer bij haar film moeder, en viel even later in de keuken in slaap.
Ik heb me weer over mezelf verbaasd. We zaten in de keuken, en de opname zou plaats vinden in de kamer. Filmmoeder Ina zou met Tinus naar de kamer verdwijnen, en ik moest eigenlijk in de keuken blijven. Maar dat voelde toch niet goed. Gelukkig mocht ik buiten de ruimte waar werd opgenomen meekijken. Toen ik haar pruillip zag, draaide mijn hart zich om. Gelukkig vond ook de productieleider dat het genoeg was, en was men het met haar eens. Anders weet ik niet hoe ik gereageerd zou hebben, hoe leuk ik dit ook vind om te doen, en hoe trots ik ben dat het mijn kind is daar, het moet wel leuk blijven, OOK voor dat kleine meidje.
Morgen verder. Helaas moet ik iets anders leuks afzeggen, want de planning is veranderd, en we zitten zeker tot 4 uur vast, en om dan nog met de boot te gaan... Maar dat hoorde ik pas vanavond en toen was het te laat om te zeggen, we kunnen niet.
Foto's heb ik niet gemaakt. Ik had wel een fototoestel meegenomen, maar geen tijd gehad om foto's te maken, Maar ik biets er nog een paar van de stilfotograaf die er rond liep. Want het is wel erg leuk om daar wat van te hebben voor haar babyboek.
Abonneren op:
Posts (Atom)