Deze week is de eerste week van ons nieuwe leven, of misschien moet ik zeggen, nieuwe routine.
Ruurd is begonnen bij een nieuwe baas, en dat betekent dat hij elke dag de boot van 7 smorgens heen heeft en de boot van half 7 savonds terug heeft.
Ik draai de tent weer alleen met de kinderen.
Na lang nadenken hebben we een routine bedacht die zou moeten werken. En ik moet zeggen, de afgelopen 2 dagen ging het prima.
Er is slechts 1 kink in de kabel, ik ben eigenlijk ziek. Beetje koorts maar zo'n dikke en pijnlijke keel dat ik er slecht van slaap, en gewoon elke 4 uur paracetemol slik, want ik moet toch op de been blijven. Internet vertelde me dat het 4 tot 7 dagen duurt een keel ontsteking, dat er eigenlijk niets aan te doen is, en dat de 4e dag het ergste is. Aangezien het zondag begonnen is, hoop ik dus maar dat ik vannacht weer kan slapen.
Verder wil mijn enkel ook niet echt wat ik wil, de fysiotherapeute was ook niet tevreden, want ondanks alle oefeningen die ik doe, en de spierkracht die weer terug is , is de pijn erger dan hij vorige week was, en is de enkel ook weer gezwollen. Ik vrees dus dat ik echt tegen een operatie aan zit te kijken. En dan ben ik er weer een aantal weken uit. Maaar, als het helpt, dan wil ik dat wel proberen. Het is een beetje het laatste redmiddel. Tenslotte was het ongelukje gisteren 11 maanden geleden (jaa, dat zie je goed Cecilia was gisteren al weer 10 maanden oud)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
He meid, niet ziek worden hoor. Dat is wel heel rot gepland (voor zover je zoiets kan plannen...)
En? Loopt het moidje al??
Joh , 10 maanden al ....
Gefeliciteerd met de nieuwe baan van je DH en beterschap met je keel , hopen dat je vannacht weer fijn slaapt .
Jeetje meid, ik hoop dat je inmiddels al weer opgeknapt bent.
En die enkel van jou lijkt wel een gebed zonder end, vreselijk.
Ik kom trouwens eind van de maand een weekeinde naar Texel, op kamp.
knuff Catharina
Een reactie posten