En dan..

IS het al weer zaterdag.

De activiteiten van vorige week hebben zijn tol geeist. Ik ben moe tot op het bot maar het werk gaat gewoon door.
Maandag t/m vrijdag gewoon werken. Eigenlijk gebeurd er dan ook weinig vermeldenswaardigs.
Cecilia blijkt van maat 74 zo door gestoomd te zijn naar maat 86. Gelukkig had ik nog niet een hele kast vol kleding mt 80 aangeschaft, anders konden die er nu weer uit. Het viel al wel iedereen op dat ze ineens groot werd, maar zo groot??
Ze is ook aan het Nee tijdperk begonnen. Kind is nog niet eens 18 maanden (slechts 17) maar ze doet al volop Ik ben 2 en ik zeg nee.
Anderzins is het heel erg schattig dat ze al praat. Ze heeft een behoorlijk vocabulair. Ja, Nee, Mij zijn de meest gebruikte, maar ook woorden als Appel, Tomaat, Poes doen zijn intrede. Bovendien kan ze ons allemaal benoemen. Toegegeven, bij sommige namen is het slechts een klankvolgorde die maakt dat je er een naam in verstaat, maar andere (vooral Pappa en Moema) kan ze gewoon zeggen.
Het is nog steeds een geweldig leuk kind, vrolijk, gezellig. Maar ook vreselijk driftig. Nou moet ze natuurlijk wel, met altijd andere kinderen (meest groter) om haar heen. Toch denk ik dat het grootste deel aanleg is.

Vanmorgen gewoon op tijd opgestaan, en eerst maar eens puin van de vorige week opgeruimd, geschrobt, en gedweilt. Ja, ik weet het, met dat been van mij moet ik het eigenlijk aan een ander overlaten, want ik betaal straks de prijs er wel van. Alleen, wie doet het voor me?
Ik ga wel even aan de knutsel, voor een kraamcadeautje. Doe ik mijn been wel hoog en morgen achter de naaimachine. Want ons grietje moet even een stel nieuwe luiers en vooral luierbroekjes hebben.