Kraambezoek

Zoals gemeld, is onze goede vriendin bevallen van een prachtige dochter.
Natuurlijk konden we niet langer wachten met de kennismaking. Dus vertrokken we gisteren met de boot van 8 uur richting Winschoten.

Cecilia in pyama mee. Vorige keer toen we vroeg gingen, heeft ze nl lange tijd geslapen, en om haar dan wakker te maken. Cecilia dacht er echter anders over. Slapend in gesnoerd in de auto, wakker voor we bij de boot waren. Ze heeft zich kostelijk vermaakt onder weg (en ons ook)

Toen we even ergens stopte om koffie te halen, mocht ze even los. Ze ging op de bestuurderstoel zitten. Toen Ruurd terug kwam, en de deur open wilde doen, stuurde ze hem weg. Hij mocht achterin gaan zitten.
Ruurd toverde de sleuteltjes uit zijn zak, en liet die aan haar zien. Toen knikte ze JA. die had ze nodig. Ruurd gaf haar de sleuteltjes, en geloof het of niet, ze probeerde de sleutel in het contact slot te steken.
We hebben haar toch maar weer achterin in het autostoeltje gesnoerd.

Onderweg heeft ze verder zitten clownen. We hebben erg om haar gelachen (en zij om ons)

Ik wilde even naar Jacobi. een internet(hobby)winkel die ook een winkel in Drachten heeft. Daar ik op de beurs vergeten was stempelreiniger te halen moest dat wel even gescoord worden. Dat zit in zulke flesjes dat het altijd pakketpost is, en als we er toch langsrijden....
Vlak voor Drachten viel Cecilia in slaap. Zal je altijd zien. We hebben haar wakker gemaakt,en hebben eerst ontbeten bij de MacDonald die we daar op een hoek tegenkwamen.
Daarna besloten we niet uitgebreid te gaan shoppen. Ruurd zou even naar Jacobi lopen, en ik zou Cecilia aankleden. Anders zouden we zo laat in Winschoten aankomen. Wij zijn een team, en het werkte dus ook geweldig. Behalve dan dat Cecilia alles wilde, behalve kleding aan :o))
Uiteindelijk kwam ze in de kleren, en konden we weer verder.

In Winschoten aangekomen, stond de hele familie (nou ja, een deel van) ons al op te wachten. A had de Lomax uit de garage gehaald, die werd net geparkeerd. Ruurd helemaal blij, die had hij alleen nog op foto's gezien, nu kon hij Yolanda er naast parkeren.
Ikzelf was meer geinteresseerd in de jongste spruit, die bij haar moeder in de maxi cosi lag. Buiten even gespiekt,
Binnen mochten we echt kennis maken met de nieuwe wereldburger. Wat een mooi kindje is het!
Echt een plaatje, nog veel mooier dan op de foto's die ik al gezien had (en waar ik op slag verliefd op werd)
Na het voeden, mocht ik haar even vasthouden. Ze huilde even, maar viel al snel op mijn arm in slaap.WAUW, wat is dat toch lief, en wat is het toch bijzonder om een mensenkind te leren kennen als ze zo net geboren zijn.
Natuurlijk maakte ik de gebruikelijke flauwe grappen (waarbij ik mezelf gelijk afvroeg waarom ik dat eigenlijk deed) zo van Kom Ruurd we gaan. Het is alsof het van bezoek verwacht wordt. Wij hoorde het bij Cecilia ook van iedereen.

Gezellig samen gelunched, en daarna gingen A en Ruurd op stap voor een rondje met de Lomax. Wij hebben wat gekletst, met de kinderen gekletst en geknuffeld, want de jongste telg is een mooi en lief kindje, de andere 5 kinderen zijn ook geweldige kinderen. Inmiddels zijn ze zo aan ons gewend dat ze ook gewoon bij me op schoot komen hangen, en de jongste zoon na zijn slaapje helemaal blij was dat hij Ruurd weer zag.
Het duurde lang voor de mannen er weer waren, en daarna moesten we allemaal rennen. Zij moesten voor 5 uur nog een pasfoto hebben van de jongste en wij moesten ons gaan haasten om de boot te halen.

We namen afscheid, eind mei gaan we weer kijken, want Lea en Rafael willen ook kennismaken met B.
En wij gingen snel richting Texel. Al snel werd ons duidelijk dat de boot van half 7 (die we eigenlijk wilde halen) niet ging lukken. Dan maar een boot later.
Cecilia was na 2 bochten eindelijk in slaap gevallen. Dus gezellig met ons twee terug rijden. Cecilia werd vlak voor Sneek helemaal in paniek wakker, dus zijn we gaan tanken.
Ik Cecilia voeden en troosten, en Ruurd tanken. Er stopte een tweede auto met iemand die de afsluitdijk zocht. Hetgeen zeker 10 km goed was voor heeel flauwe grappen.

Bij de boot een patatje gescoord, daarbij voor Cecilia een kroket. Om onduidelijke redenen is ze daar erg dol op.
Thuisgekomen hadden de kinderen niet alleen opgeruimd maar stond er voor Ruurd een kan koffie klaar, en voor mij een halve literglas, chocoladekoffie.

Ruurd heeft gelukkig geen nadelige gevolgen over gehouden aan het ritje met de Lomax. Omdat dat een open auto was, was ik een beetje bezorgd dat hij te koud was geworden.
Omdat we zo aan het kletsen geweest zijn, heb ik niet eens een foto gemaakt van deze prachtige baby. De volgende keer neem ik mijn fototoestel mee.