Of het de bedoeling is van de prik, weet ik niet. Maar inmiddels ben ik via 1 kruk weer terug bij het lopen op 2 krukken. Ik kan de enkel helemaal niet belasten zonder gek te worden van de pijn. Ik ben vanmorgen maar op de bank gaan zitten, en eigenlijk zit ik daar nog. GEK word ik er van.
Had ik eindelijk een manier gevonden om toch nog enigszins te functioneren, geven ze een prik in die voet, en in plaats van beter gaat het slechter en slechter.
Ik worstel me wel door vandaag heen. Had leuke plannen die ik allemaal niet kan uitvoeren.
Dit was niet wat ik me voorstelde bij dit weekeinde. Ik wil weer lopen, naar buiten, met mijn dochter voor op de fiets naar de cocksdorp fietsen. Of samen met zoonlief naar het bos (dat is dichterbij en voor hem te doen) maar nee, ook dat lijkt me niet gegund te zijn. Hoelang nog???
En vooral, hoelang hou ik het nog vol zonder depressief te worden? Ben er zo verschrikkelijk klaar mee. Met de pijn, en de instabiliteit van de enkel., maar ook met het afhankelijk zijn, met het hulp nodig hebben van mijn kinderen, met het niet kunnen lopen en goed in mijn lijf zitten. Eigenlijk moet ik aan de lijn gaan doen, maar ik kan het niet opbrengen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Kun je niet even bellen om te vragen of die pijn wel normaal is en erbij hoort?
Maandag heb ik een belafspraak met de orthopead (de prof himself)
Eerder kan ik toch niets. Maar ik baal zo stevig van deze terug cq tegenslag. Op Internet kan ik het niet vinden.
Een reactie posten