Spannend

Zondag werd de wereld opgeschrikt door rellen in Londen. Misschien niet gelijk DE wereld, maar iig MIJN wereld. Het district waar de rellen begonnen is het district waar mijn zoon woont.
Natuurlijk, Londen is groot,maar toch heb ik hem maar ff gesmsed. Hij had er nog niets van meegekregen.

De berichten werden intenser, en de rellen leken zich uit te breiden. Toen ik gisteren hoorde dat er zelfs in Oxford Street relschoppers waren gesignaleerd, en er toch wel heel veel gebouwen in brand stonden, werd ik ongerust.
Dus sms ik mijn zoon, die, net begonnen aan zijn nieuwe baan, niet in de gelegenheid was om terug te smsen. De hele dag troost ik me met de gedachte dat geen bericht, goed bericht is.
Maar de onrust groeide. Meer en meer. Ruurd was ook ongerust, en smsde ook. Ook hij kreeg geen reactie. Nog steeds wist ik mezelf te kalmeren met de gedachte dat hij er waarschijnlijk niets van gemerkt had.
Tenslotte woonde ik in Amsterdam ten tijde van de grote krakersrellen, en heb ik daar ook weinig tot niets van gemerkt.

Toch was ik heel erg blij toen om half 1 vannacht het verlossende smsje kwam. Zoon is okay, en merkt niets van de rellen.
Toch wel erg opgelucht ben ik door dat bericht.