Kerstkaarten

Op facebook is helemaal een discussie ontstaan over de kerstkaarten. Ik verbaas mezelf er altijd over dat ik iets bedenk (iets leuks en origineels denk ik dan toch) en dat het zoveel werk is.
Niet het orspronkelijke idee hoor. Dat is snel en simpel genoeg. Maar bezig bedenk ik dat dit ook leuk is erbij, en als ik het zo doe, is het net ff mooier dan als ik het niet doe.
En voor ik het weet ben ik weer daaaaaagen bezig met een kaartje, scrap of ander (knutsel) werk.

En als ik, zoals nu, voor de kerstkaarten, dagenlang onderdelen in elkaar zit te vouwen, die ik uiteindelijk wel kan schieten, want zoooo saai, vraag ik me af, of dat niet simpeler en eenvoudiger kan.
Volgend jaar doe ik een simpelkaartje. Hoewel.......

Druk

Pfff, ik zit ff. Wat een dag, en wat een weekeinde.
Lea is jarig dinsdag, en daartoe moest een tractatie gemaakt worden. Ik had een leuke stempelset gekocht in Amerika, en daarmee alvast het nodige voorwerk gedaan. Daarna eerst Sinterklaas gedaan, en veel, heel erg veel gewerkt.
Nu moest het in elkaar, en bleek er hier en daar een probleem te zijn. Die zijn er om opgelost te worden, maar het kostte meer tijd dan ik had ingepland. Bovendien was ik zaterdagochtend ook alleen met Cecilia, en aangezien die niet erg lekker is (tanden denk ik) deed ik ook minder dan ik wilde.
En toen moesten er ook nog cadeautjes gehaald worden. Kostte ook meer tijd dan ik had ingecalculeerd. We zijn wel goed geslaagd, daarover later meer.

Al met al heb ik zere vingers van het vouwen van karton, het opplakken van onderdelen, maar er zijn 48 tractatie doosjes klaar. Morgen zullen we ze vullen, en zal ik een foto maken van het geheel. En plaatsen.

Daarnaast wil ik voor Lea en Cecilia een min of meer zelfde jurk maken die ze aankunnen met Lea haar verjaardag, en met kerst. Dus een stof met een glimmertje wilde ik.Katoen heb ik genoeg, maar een glimmertje. Niet een glimstof, maar meer een stof met een glim draadje, of een borduurseltje erop. Dus Ruurd en ik zaterdag naar de enige stoffenwinkel die ons eiland rijk is.
Voor mij was een mevrouw, duidelijk een bekende van de verkoopster/eigenaar van de winkel. Ik kom er niet vaak, waardoor ze niet wist wie ik was. Ik zag niet wat ik zocht, en stond daarna bij het kant te kijken, maar ook daar zag ik het zo gauw niet, Toen de verkoopster dus vroeg of ze me kon helpen, zei ik Ik vrees van niet. Wat ik zocht. Dus ik vertelde, dat ik voor mijn beide dochters een jurk wilde maken en daar een stofje voor zocht. Wat voor stof? Nou met een glimmertje.
Met een vaag handgebaar naar de satijnen stoffen: daar liggen de glim stoffen, liep ze weg.
Ik heb nog even rond gekeken en heb toen de winkel maar verlaten. Volgende keer dat ik stof wil hebben, maar weer gewoon naar den Helder. Daar hebben ze meer, en zijn de dames mega veel aardiger.

Thuis heb ik mijn dozen met stoffen nagekeken, en helaas, de prachtige roze stof die ik had was te kort. Een andere, niet typisch kinderstof, was genoeg, had een glimmertje, en zal beide dames erg mooi staan. Die stof heb ik vanavond nog geknipt. Morgen ben ik vrij (voor zover ik nu weet) en ga ik 2 jurken in elkaar rammelen. Makkelijke modellen, dat scheelt, wel weer een beetje meer dan ik zou willen.

Gelukkig hoef ik voor de andere dochter, die morgen 23 wordt, geen kleding te maken, dat kan ze zelf beter dan ik. Ze is er niet morgen, ik zal haar niet spreken waarschijnlijk. Maar dat geeft niet, we doen het over als ze kerstvakantie heeft. Al zal ik morgen wel een gebakje op haar nemen.

Cadeautje

Gisteren kwam er een heel grote doos binnen vallen.
Voor Ruurd. Maar er in zat een geweldig cadeautje voor mij.
Een grote doos Derwent potloden. Alle 72 kleuren.

Dit zijn speciale kleurpotloden waarvan je de kleuren kunt laten uitvloeien door er met een doezelaar, of kwastje en terpentine over de kleur heen te gaan.

Vandaag heb ik zitten spelen (ik heb nog even geen foto) met een stempel afdruk en kleur. Veeel minder gedaan dan ik wilde, want Cecilia vond het niet echt goed dat ik het deed, elke keer als ik 10 min zat, werd ze weer wakker, en wilde aandacht.
Wat ik al wel weet, is dat ik dit heeel erg leuk vind, en zeker veel zal doen. Misschien, heeel misschien ga ik zelfs wel proberen of ik toch wat kan tekenen, voorlopig houd ik het echter nog op het inkleuren van stempels, en tekenen van accenten op scrapbook pagina's en kaarten.

Zaterdag

Zaterdagen blijven 'lege' dagen voor me. Behalve als ik het druk heb en van alles te doen maar dan nog, voelt het verkeerd. Ik maak meestal grote plannen, en doe vervolgens niets. Schijnbaar heb ik de tijd ook nodig om uit te rusten.

Deze week had ik gepland in het weekeinde het scrapbook voor M af te maken. Ik moet nog 2 pagina's en eigenlijk moet het af voor ik aan geboortekaartjes, luiertjes, lakentjes enzo begin.
Voor de pagina waar ik mee bezig ben wil ik iets met schelpen doen. Gewone schelpen die je op het strand vindt, zijn erg kwetsbaar, niet gelijk, maar wel op den duur, dus wil ik bewerkte schelpen die men voor kettingen gebruikt.
Na enig zoeken vond ik wat ik wilde, 100 schelpen stukjes, voor 1 euro. Omdat dat op internet was, en we een hobbywinkel, die ook voor voor sieraden maken verkoopt, in het dorp hebben, dacht ik eerst daar eens te kijken. Daar hadden ze wel dezelfde kralen, maar voor een heel andere prijs, nl 10 c per stuk! Dat doe ik dus niet.
Weer thuis, schelpen stukjes besteld. Niet die van 1 euro, want daar was de winkel dicht, maar bij de Kwast, waar ik gelijk nog een schelpen push mold, en 2 ponsen die ik al heeeel lang wil hebben besteld heb.
Dat was dinsdag. Ervaring leert dat bij de kwast bestellen snel gaat, dus ik had verwacht gisteren aan het werk te kunnen, maar nee. De bestelling is nog niet binnen, en ik zit dus erg vast.
Niet erg, dan ga ik toch beginnen met ontwerpen van de geboortekaartjes? Ook daarvoor loopt een bestelling, die erg veel vertraging oploopt doordat de winkel met vakantie ging, en niet eerst de lopende bestellingen heeft afgehandeld.

Al met al was het niet heel erg, gisterenochtend vroeg (ik was om 5 uur op) eerst opgeruimd , schoongemaakt, en de was gedaan. Alle was, inclusief het strijkgoed.
Daarna toch een begin van een ontwerp gemaakt voor de geboortekaartjes. Er moet nog 'iets' worden toegevoegd, maar we kunnen geen van allen bedenken wat dat 'iets' moet zijn. Op tafel ligt sinds gisteren middag dus een half ontwerp te wachten op inspiratie. Net als de naam, komt het idee vanzelf langs, ik hoop alleen dat het op tijd is, want ik moet het nog wel maken (lees vouwen)

Halvewege de middag kwam de postbode met een pakketje. Ik al blij, toch iets van mijn bestellingen binnen, maar nee, het was het kraampakket van Unive. Daardoor heb ik wel ineens de kriebels. Tinus moet er ook nog uit..

Tenslotte dacht ik gisteren een leuk blogje te schrijven over het geweldige kookboek dat we van de week hebben gekocht, de titel en de uitgever zijn me echter ontschoten, en het boek kan ik niet vinden. Waarschijnlijk heeft J het ergens neergelegd, op een voor mij onlogische plek. Straks even vragen, dan komt dat later nog vandaag.

Om 19.00 uur kwamen de kinderen weer terug, en leeft het huis weer. Nu niet, L zit op de bank naar de tv te kijken en de jongens slapen nog (alle hier wonende jongens slapen nog, inclusief John Doe, de kater) Zou het genetisch zijn? Volgens mij zit slapen, en dan vooral uitslapen op het Y chromosoom.

Origami

Sinds lange tijd is Origami mijn grote hobby. Pas sinds een jaar of 2 doe ik ook scrapbooking en andere dingen. Origami verdween echter pas naar de achtergrond toen mijn ex-man verdween. Eerst omdat ik toen andere dingen aan mijn hoofd had, vervolgens omdat ik erg weinig tijd had om te vouwen, en daarna, omdat op een of andere manier origami gelinkt is aan mijn huwelijkse periode, en daarmee een poort naar herinneringen aan die tijd. Voor al die herinneringen is de tijd nog te vroeg, die moeten nog even wachten.

Een paar weken geleden echter belde mijn zus. Zij heeft een leerling die ze op meer vlakken begeleid dan alleen muziek. Dit meisje wilde graag wat creatieve dingen leren. Origami, Scrapbook, breien, kleren maken, haken, borduren, dat soort dingen.
Doordat mijn zus me gelijk vroeg iets voor haar te vouwen, zijn we begonnen met origami. M. was gelijk om, dit wilde ze leren. Omdat het eerst kerstvakantie was, zijn we vorige week goed van start,gegaan. De meeste origami spullen, boeken, tijdschriften en papier staan nog in de garage wat een expeditie naar de garage betekende. Gelukkig zijn al de dozen goed gelabeld, en had ik de dozen snel te pakken. De doos met papier was geweldig, maar de doos met boeken die we opende voelde alsof ik oude vrienden tegen kwam, die ik heel lang niet gezien had, en weer tegen kwam.

Vanavond was ze er weer, en hebben we samen zitten vouwen. Ze is goed, ze is enthousiast, maar het beste is, ze wakkert mijn vuurtje, en liefde voor Origami weer aan. Daar ben ik heel blij mee.
Ik ben druk met scrapbook, en vooral stempels momenteel, maar zonder origami kan en wil ik niet. Met elke week een avondje origami komt het tussen mij en Origami ook weer helemaal goed.

Voordelen

In afwachting van de verbouwing, staan al mijn origamiboeken opgeslagen in de garage.
Vandaag had ik een sier enveloppe nodig, en natuurlijk is het mijn eer te na om daar voor een papiertje te snijden. Ik moet dat kunnen vouwen.
Nou kan ik, al zeg ik het zelf, heel goed vouwen, maar een geheugen voor al eens gevouwen modellen heb ik niet. Een paar basismodellen, die ik al duizenden keren heb gevouwen, ja die zitten in mijn hoofd verankerd, maar voor de rest...

Na enig zoek werk in de origamitijdschriften die sinds mijn verhuizing zijn binnen gekomen bleek dat ik niet kon vinden wat ik zocht. Toen ik eenmaal met papier in handen zat, kwam het ontwerp vanzelf, en werd het zelfs, al vouwende, beter en beter.

Uiteindelijk had ik een precies op maat gemaakte enveloppe die ook nog eens sluit zonder hulpmiddelen. Het heeft voordelen, als je je spullen niet op de greep hebt.


Voetnoot:
Om begrijpelijke redenen kan het resultaat pas op het blog gezet worden, als de enveloppe op zijn bestemming is.