Een kleine 14 uur na de geboorte van Cecilia gebeurde er iets waardoor ik met een smak van de roze wolk afviel.
Dat was het begin van een zeer moeilijke periode. Financieel, emotioneel en familiair niets dan ellende, en stress.
De gipsen poot hielp ook niet in dit proces. We waren meer bezig met overleven dan met genieten.
Vandaag was ik goeddeels alleen met Rafael en Cecilia, en of het daar aan ligt, of aan ander gesternte, de roze wolk ten aanzien van Cecilia is weer even terug. Zo maar ineens, weer rust in mijn hoofd, en vreugde in mijn hart.
Misschien duurt het maar kort, misschien langer, voor nu geniet ik er even extra van.
Als ik er even niet ben, ik zit met Cecilia op een roze wolkje, links van de regenboog.
