Nooit gedacht

Mijn vriendje is dit weekeinde weg, voor zijn werk. Hij heeft een personeelsuitje, helemaal naar het verre Berlijn.
Geweldig natuurlijk, voor hem. En ach, ik heb er geen moeite mee, dacht ik. Door de week is hij zo vaak weg, over het algemeen van maandag tot vrijdag, al is hij de laatste 2 weken meer thuis omdat hij een paar dagen in de week thuis werkt.

Maar toch is dat anders. Nu heb ik hem vanmorgen op de boot gezet. En ik vind het gewoon niet leuk.
En dat is nieuw. Dat is geen gevoel dat ik niet ken. Ten tijde van mijn huwelijk, vond ik het ook wel leuker als mijn partner thuis was, maar het was meestal ook goed, en vaak beter, als hij er niet was. De behoefte om hem overdag te bellen, heb ik nooit gehad, en email ontdekte mijn ex pas toen hij een vriendin ernaast had, dus mailen deed ik hem ook nooit.

Maar in mijn huidige relatie zijn we bijna een jaar verder, en nog steeds wil ik elke kleine gebeurtenis even melden. Is Ruurd degene die ik bel/mail/aanspreek als ik ergens mee zit, als ik een gedachte probeer te formuleren of om welke reden dan ook een klankbord nodig heb.Ik tel de uren die er zijn voor hij thuis is (en dat zijn er veel deze keer) Ik mis hem, en dat is een voor mij, totaal nieuw gevoel. Nooit gedacht dat dat voor mij nog zou zijn weggelegd. Een partner, een maatje en een geliefde te hebben in dit leven.

En al heb ik , nog steeds, veel verdriet om het failliet van mijn huwelijk. Kan ik nog steeds huilen om de pijn van de scheiding. Ik geniet ook van dit nieuwe gevoel. Ik koester me in de warmte die me geboden wordt.