Twee

Gisteren werd ze 2, en hier poseert ze, in haar nieuw gekregen prinsessenjurk.
Veel meer ga ik niet over de verjaardag zeggen. Het was een verjaardag, zoals wij hem vieren. Behalve dan dat de Humira, samen met een griepprik voor onrust zorgde. Gecombineerd met thuiskomende pubers, was het behalve een gave feestelijke dag, ook een beetje een stressvolle dag.

Vandaag ging ze, met omarijke naar het cb, alwaar ze klein en zwaar gevonden werd. Maar de dokter drukte Omarijke op het hart dat ze niet dik is. Klopt, ze in een compact dametje. Mijn vader zou haar liefkozend een kdp-tje noemen.
Ze is heeeel erg op mij gericht, irritant veel soms. Maar ach, als ze dan op mijn schoot kruipt, en zegt Moemi sief, tja, dan smelt ik..

Twee jaar is ze...

Rafael

Vanmorgen al heel vroeg ging de wekker. Wij (Ruurd en ik) moesten de boot van 8 uur hebben, en dus om half 8 weg. Daarvoor wilde ik toch echt de verjaardag van Rafael vieren.

In de westwing stond zijn grootste wens al op hem te wachten. Wat zou hij daar blij mee zijn. Op de tafel in de westwing lagen de andere pakjes.

Om half 7 waren alle kinderen wakker en beneden. Op mijn tijdelijk bed. Ik gaf Lea opdracht om de pakjes van tafel te gaan halen. Met nadruk op het woord 'tafel' Ze begreep me meteen, en haalde de pakjes op.
9 pakjes in totaal. Want ook Ruben en Joshua hadden een plannetje bedacht.

Hij kreeg een paar sokken, een broek en een tshirt van Simply Colors. In de grote doos bleek een klein pakje te zitten, met daarin een paar sokken. Van Joshua kreeg hij een vreemd gevormd pakjes. Met daarin een linkerschoen. Gelijk wist hij dat het rare pak dat Ruben in zijn hand had, de rechterschoen moest zijn.
In het pakje dat Ruurd gaf zat een fototoestel. Toch een pakje van zijn lijstje. En in het hele grote platte pak zat hiet boek Paraplu, met bijpassende paraplu. Ook dat stond hoog op zijn lijstje.
Rafael was helemaal gelukkig. ZIjn lijstje bestond uit 3 wensen. 2 van die 3 waren vervuld, en boven dat was hij verwend met nieuwe kleren, had Lea een mooie steen voor hem gemaakt op een workshop. Dit was een goede verjaardag.
Toen stelde Joshua voor om naar de westwing te gaan, om daar een cadeautafel in te richten.

Ik wist het voor elkaar te krijgen eerder in de westwing te zijn dan hij. Nog zie ik hem binnen komen, zijn armen vol cadeautjes. Nog zag hij niets. Wij stonden in spanning om hem heen, maar hij zag niets.
Tot Joshua zei: Rafael, kijk eens naar links.
Hij keek, en in plaats van de gillen, wat ik verwacht had zei hij alleen: OOO die is mooi!!
Zijn oogjes begonnen te stralen, zijn cadeautjes werden gelijk in de aanhangwagen gelegd, en zelf ging hij achter het stuur zitten.
Achter het stuur van zijn gloednieuwe skelter. Met 2 stoeltjes en een aanhangwagen (jaaa Moeders weet haar weg op Internet)

Daarna kwam Margriet, en nam het ritueel over. Daardoor heb ik niet gezien dat hij op zijn skelter naar school ging, zijn traktatie achter op. Heb ik ook niet gezien dat hij samen met Cecilia op het achterste stoeltje weer naar huis skelterde tussen de middag.
Gelukkig heb ik wel gezien hoe gelukkig hij was van alle visite en aandacht, Hoe hij genoten heeft van het gourmetten.
Was ik erbij toen hij telefoon kreeg van zijn grote broer uit Italie, en toen zijn grote zus belde.
Hij was echt, volkomen jarig. Zo jarig als je alleen kunt zijn als je 7 wordt.

Jarig

Wat was ie jarig gisteren. 6 jaar is ie geworden.
Bij het wakker worden mocht hij wel naar beneden maar op de cadeautjes moest hij echt nog even wachten. Dat heb je als je op zondag jarig bent, dan staat niet iedereen om 7 uur te juichen naast zijn bed.
Nou was dat helemaal niet erg, we hebben heerlijk samen ontbeten en wat op TV gekeken. Tegen 9 uur hebben we iedereen uit bed getrokken, Rafael voor de tv achter gelaten en in de westwing de cadeautjes op tafel gelegd.
Toen eenmaal iedereen uit bed was, mocht ook Rafael komen, en cadeautjes uitpakken.
Wat was ie blij met alles. Alles moest uitgebreid bekeken worden, ik kon nog maar net voorkomen dat hij de gekregen DVD eerst ging bekijken voor hij het volgende pakje uitpakte :).
Zijn grote wens ging ook in vervulling, het vliegtuig van Thomas the Tankengine. Ik heb gelukkig op het juiste moment op het knopje gedrukt, en heb de foto gemaakt waarop je dat duidelijk kan zien.

De rest van de ochtend verliep rustig. Gelukkig maar want daardoor was de traktatie af, en lukte het me een grote pan pompoensoep te maken voor de lunch.
Om half 1 ging mijn mobiel, of Ruurd even de familie uit Winschoten wilde ophalen van de boot. Natuurlijk wilde hij dat. Wij, de kinderen en ik, dekte ondertussen de tafel. Waar iedereen om 1 uur uitgehongerd op aanviel. Tijdens de lunch begon te visite te komen.
Rafael zat al een prinsje aan tafel, en nam cadeaus in ontvangst. Van zijn grote zus en broer kreeg hij skeelers. Die moesten natuurlijk gelijk uitgeprobeerd worden, samen met zijn grote zus.Aan het eind van de middag had hij het trucje aardig door, en durfde hij zonder iets vast te houden op de stoep te skeeleren, en vanmorgen wilde hij eigenlijk al op zijn skeelers naar school.

De winschoter familie moest helaas met de boot van 3 uur weer weg, was leuk geweest als ze ook hadden kunnen blijven eten.
Ondanks dat er 7 mensen tegelijk verdwenen, bleef het druk, want de stroom visite bleef door gaan, en Rafael bleef cadeautjes in ontvangst nemen.
Toen zijn school vriendinnetje ook nog kwam,was voor hem het feest compleet.

Om half 6 gingen we aan tafel, gourmet op verzoek van Rafael. Met 12 man aan tafel, en een gourmetstel en een tafel grill. We hadden natuurlijk veel te veel eten. Maar leuk was het wel.
Hij was echt jarig. Een dag met een gouden randje, voor hem, en voor mij.