Vermist

Zoals ik al eerder heb verteld, heb ik 3 kittens met de hand opgevoed. Die daardoor zo op mensen gericht zijn, dat ze nieuwsgierig meelopen als er naar school gelopen wordt, of boodschappen worden gedaan. Nou hebben mijn katten daar toch wel een handje van, en meestal gaat het goed.

Deze keer hadden we het echter niet goed in de gaten. 2 kittens zijn meegelopen, naar school? Gewoon den Burg in? Niemand heeft gezien dat ze meeliepen.
Omdat mijn katten in principe buitenkatten zijn, dwz ze mogen zelfstandig naar binnen en naar buiten via het kattenluik, hadden we ook niet ogenblikkelijk in de gaten dat er 2 miste. Pas savonds na mijn werk miste we er 2.
Zaterdagochted gelijk een advertentie op Koopplein gezet, en zondagavond was er 1 weer thuis.
Degene die zich over Witje had ontfermd, wist dat Grijsje bij de kapsalon zat.
Maandagmiddag werd duidelijk dat ze zich inderdaad over Grijsje hadden ontfermd, maar hem na enige tijd toch weer op straat hebben gezet, omdat ze al 2 honden hebben, en ze er geen kat bij konden hebben.

Een volgende advertentie levert alleen tips opdat hij in de omgeving van de GOllard zou lopen. maar tot nog toe is en blijft Grijsje vermist.
Ik heb heel erg het gevoel dat hij nog ergens is, dat hij ook op zoek is naar mij. We lopen elkaar alleen steeds mis.

Ik mis hem heel erg, en hoop dat hij nog terug komt, dat iemand hem vindt, dat hijzelf de weg terug vindt.

Terug

Een paar weken geleden heb ik geblogd dat we twee kittens kwijt waren, en dat de een opgehaald hebben bij het dierenpension.

De ander was langer weg, en heb ik op Koopplein geplaatst (de plaatselijke 'marktplaats') Daarop werd ik gebeld, en hebben we een cyperse kater opgehaald. Ik twijfelde, de kop was te dik, en hij deed 'anders' dan ik van Archimedes gewend was.
Aan de andere kant een paar dagen zwerven veranderd een kater gewoonlijk ook wel.

De lieve kater is een paar dagen gebleven en toen was ie weer verdwenen. Katers ook, dacht ik, en besloot het even af te wachten.

Vandaag zat er een cyper op de vuilcontainer, en toen de zwarte kitten de ander zag, en hij hem, wauw, ze sprongen een meter de lucht in van vreugde, zo blij waren ze dat ze elkaar weer zagen.
Dit was duidelijk onze Archimedes. Had ik bij de andere kater mijn twijfels, bij het zien van deze was ik geheel overtuigd.

Archimedes ligt nu beneden te slapen, blij weer thuis te zijn. Nee niet tegen zijn broertje aan, maar op zijn favoriete plek, Boven op Joshua zijn tas.
Het is het derde goede dat ons deze week overkwam. 2 dingen kan ik nog niet bloggen ivm Sinterklaas.