Witje

Dit zijn Zwartje, Witje en Grijsje. Voor de duidelijkheid, Grijsje is de grijs witte.

Deze kittens zijn door hun moeder verlaten toen ze 2,5 week oud waren, en sindsdien door mij opgevoed.
Toen er van de week een wegbleef nadat hij met de kinderen mee naar school was gelopen, sloeg de stress toe. WAAR is Witje????
Tot savonds 11 uur zijn we aan het zoeken geweest (dat we moet je ruim zien, Ruurd en Ruben hebben gezocht) Toen Witje smorgens nog niet terecht was, heb ik een advertentie op Koopplein gezet. Met een goede omschrijving bleek, want eind van de middag belde er iemand die wist waar Witje was.
Ze had hem gevonden in de Gasthuisstraat, en meegenomen. De dierenarts zei dat hij helemaal gezond was, en daarna had ze hem naar het dierenpension gebracht. Omdat ik niet weg kon, bood ze aan hem te halen. Graag, anders was het zaterdag geweest voro ik hem kon halen, samen met Ruurd.

Zo blij als blik was Witje dat hij weer thuis was. In het pension had hij al die tijd gejankt vertelde degene die hem had opgehaald. Hier zat hij gelijk op schoot, en spinnen dat het een lieve lust was.

Toen ik, een half uur na Witje zijn thuiskomst, op zoek ging naar Witje, bleek hij weer weg. Nu werd hij gelukkig snel terug gebracht door iemand aan het eind van de straat. Het leek me alleen beter om hem ff binnen te houden. Dus zitten Zwartje Witje en Grijsje binnen. Is het kattenluik dicht, en moeten wij steeds opstaan om voor de andere katten de deur open te doen.
Voor Witje is het even het beste. Voor Grijsje is het erg jammer, die vindt het nl heerlijk om achter bladeren aan te rennen, en buiten in de tuin te zitten, maar ook hem durf ik niet naar buiten te laten, want ik ben bang dat het dichte kattenluik hem ook aan de zwerf laat gaan.
Kattenmoeder zijn is nog moeilijker dan mensenmoeder zijn. Of zou het komen omdat ik zelf geen kat ben?

Kittens 2

Na een dag voeden met AH Katmilk, toch maar overgestapt op kittenmilk. Dat is gewoon flesvoedingpoeder, voor poezen.
Dus sta ik nu babymelk te mengen voor poezen. 3 delen water, 1 deel poeder. Dan de melk in een piepklein flesje, en afkoelen tot drinktemperatuur. Gelukkig had ik gelezen dat je een voorraadje kan maken, en hoefde ik vannacht om 3 uur alleen maar de melk op te (laten) warmen.

Grote handicap in dit geval is dat ik nog steeds met 2 krukken loop, en dus zelf niet of nauwelijks iets mee kan nemen. Hulp van de anderen om me heen is dus echt nodig. De kinderen vinden het voeden en verzorgen van de kleine kittens ook leuk, liefde en aandacht krijgen ze genoeg.
Fles geven kan ik ook delegeren, maar het verzorgen van de buik, nee daar beginnen mijn huisgenoten niet aan. De een vindt het te vies, de ander kan het niet, de rest is te klein of vindt het gewoon niet leuk. Eerlijk gezegd, is het ook niet mijn favoriete bezigheid, maar ach, ik verschoon ook (heeel erg) vieze luiers, dus deze babyplasjes kunnen er ook wel bij.
Mijn enige zorg is dat ik ze nog heb kunnen betrappen op poepen. Maar aangezien de buikjes niet hard of gespannen aanvoelen, denk ik dat dat wel goed gaat komen.

Kittens

Als verrassing beviel de kat 2 dagen na mijn operatie van 3 prachtige kittens. 2 zwarte, en een grijs/wit gevlekte. Zucht, echt blij was ik er niet mee, hoewel jonge katten altijd leuk zijn natuurlijk. Maar ik was net van alle andere kittens.

3 weken oud zijn ze nu dus, en moeder poes heeft van de week besloten dat ze er geen zin meer in heeft. Op woensdagavond verdween ze, en kwam niet terug. Donderdagochtend was ik behoorlijk ongerust, aangereden? Opgesloten? Waar is de poes?
Daarnaast zitten er in een doos 3 kittens die erbarmelijk huilen. Wat moet je met een nestje verweesde kittens? Buiten zetten en doodlaten gaan van kou en honger? Het is door mijn hoofd geschoten maar dat kan ik niet. Nu ze er zijn moet ik er toch ook alles aan doen om ze in leven te houden.

Dus heeft Ruben gisteren katmelk gehaald bij AH, en ben ik dat met een pipetje gaan geven. En? Na de eerste voeding met de hand gegeven, kwam de moederpoes eens even kijken. Maar van haar kittens wil ze weinig meer weten. Helaas, want dat betekend dat er 3 poesjes met de hand worden grootgebracht, en ik denk zomaar dat die dan niet meer op zoek hoeven te gaan naar een nieuw baasje.

Het leuke is, dat ik ze na 2 dagen al goed begin te kennen. De ene zwarte, is gulzig, maar is daardoor zo ongeduldig dat ik hem bijna niet kan voeden (of haar, want daar heb ik nog niet eens naar gekeken)
De andere zwarte snapt heel goed hoe hij melk uit een pipetje kan krijgen. Bij hem moet ik uitkijken dat hij zijn tong niet vacuum zuigt aan het pipetje.
En de kleine grijze is rustiger. Die is makkelijk te voeden en is ook tevreden als ze haar deel gehad heeft.
Ja, je leest het goed, in mijn beleving zijn de zwarte katertjes, en de grijze een meisje.

Nu nog een oplossing vinden voor het warmte en nest probleem, ik denk dat ik ze maar een soort ren ga geven, zoals je dat ook doet met puppies. Moet ik alleen de plek goed uitzoeken.