Pech en kleur.

Vanmorgen moest ik om 8.50 uur op controle bij de tandarts zijn. Ik had al een paar dagen erg veel last van een afgebroken kies, waarvan ik weet dat die eruit moet, en ik hoopte dat de tandarts die gelijk zou kunnen trekken.
Na de controle, en constateren van het eeuwig aanwezige tandsteen merkte hij op dat die kies er wel uit moest, maar daar had ik toch geen last van. Nou wel dus.
Dus zette hij een verdoving, en verwijderde tandsteen. Tot mijn verbazing deed het tandsteen verwijderen, ook in het verdoofde gebied zeer. Mijn mond voelde ook niet stijf of gevoelloos, in tegendeel eigenlijk.
Dus liet de tandarts mij even zitten, en hielp eerst een andere patient. Zo kon de verdoving goed inwerken. Maar ook die extra tijd hielp niet echt, nog steeds voelde ik niet echt verdoofd.
Een tweede spuit dus maar, die minder pijn deed dan de eerste, dacht ik, tot de tandarts de spuit toch iets verder in mijn wang liet zakken, au dat was toch nog wel erg gevoelig.
Ik mocht weer wachten. en twee patienten verder wist ik, die kies gaat er vandaag niet uit. Want nog steeds niet gevoelloos. De test van de tandarts wees dat ook uit,
Dus ga ik een verwijsbrief voor de kaakchirurg krijgen en moet de kies er (poliklinisch) uitgetrokken worden.
Thuis grapten we al dat dat misschien gelijktijdig met mijn enkel kon gebeuren, dan ben ik er toch :D

Eenmaal thuis ging de kies mega zeer doen, hopelijk heeft de naald met verdoving niet de ontstekingshaard geraaakt, en loopt er nu troep mijn kaak in. Dan zijn we verder van huis.

Gelukkig waren er ook leuke dingen vandaag. Mijn bestelling uit Amerika kwam binnen. Een van de dingen die ik bestel zijn stempelkussens, en in het pakket van deze maand zitten er maar liefst 17!
Die uitgespreid op tafel geeft een zee van kleur, zeker als ik de 18 eerder verzamelde kussens erbij uitspreid. Het maakt mijn hele dag weer goed.

Ook had ik (tweedehands) een leuk vest voor mezelf gekocht. Dat kwam gelijktijdig binnen. Wauw, in het echt is het vest nog mooier dan op de foto, en het past ook nog! Ik ben wat uit proportie momenteel, iets dikker dan ik prettig vind, maar door het probleem met bewegen kan ik er niet echt veel aan doen, want nog minder eten is ongezond. En door de borstvoeding... Nou ja, vul dat verder zelf maar in, voor ik allerlei stalkers op dit weblog krijg.

Al met al was het een kleurrijk geheel. Beetje balen dat ik het niet kan laten zien, want de lens van mijn camera wil niet erg meer. Wil ik eindelijk eens foto's plaatsen, kan het niet.

De afspraak

Vandaag was de vervolg afspraak. Om half 2 heeft R me in de defender gehesen, en gingen we op pad naar de boot. Heel wat rustiger dan de vorige keer, maar nog was het niet echt prettig al die hobbels in de weg. Want ondanks een week gips, doet de enkel nog steeds zeer. Mezelf kennende, vrees ik dat ik zonder gips of wat dan ook terug gestuurd ga worden , zo van, er is niets aan de hand, dus stel je niet aan.
Ik neem me voor om goed te zeggen dat mijn voet gewoon nog steeds zeer doet. R is erg optimistisch en zegt dat de doktoren echt wel weten wat ze doen, en zien dat het zeer doet als ze er aanzitten.

In het Gemini moeten we even wachten. Natuurlijk hebben we gelijk weer met deze en gene contact. R heeft een heel gesprek met een jochie van een jaar of 11, die een gebroken pols heeft.
Dan zijn we aan de beurt.Gips eraf. Ik vraag nog aan de gipsbroeder of hij voorzichtig wil doen, omdat het opknippen behoorlijk gevoelig is. R zegt ter ondersteuning, Ze maakt er wel grapjes over, maar het doet haar echt zeer.
Als het gips eraf is, komt de dokter, Geen breuk te zien. Gezien de pijn en de nog altijd aanwezige zwelling, waarschijnlijk banden. De dokter voelt hier en daar, en constateert dat tape nog niet stevig genoeg is, en er mag weer gips omheen. Ergens ben ik opgelucht. Ik ben dus toch geen aansteller, er is echt iets niet helemaal in orde met die enkel.

Dan het gips erom. De voet moet ik een hoek van ca 90 graden op de enkel staan, en met grof geweld wordt de voet als zodanig gegipst. Dit doet heel erg verschrikkelijk veel pijn. Ik moet me echt concentreren om dat aan te kunnen. Tranen springen in mijn ogen, zeker als de broeder na het gipsen de voet nog moet vasthouden, enige minuten, om het gips in de juiste stand te krijgen.
Dan mogen we weg, naar de balie voor een afspraak over 2 weken. R hijst me weer in de rolstoel, en daar gaan we. Bij de balie kopen we een douchezak, zodat ik eindelijk kan douchen.

Inmiddels zit ik thuis op de bank. Voet doet zeer, gips zit strak, veel strakker dan het eerste gips, dat is tegelijk prettig als vervelend. De steun is prettig maar ik voel het wel steeds.
Eerst maar eens een nachtje slapen, dan is het lijf vast gewend aan het gips.

En natuurlijk is het gips knal roze, zo roze dat R zegt dat hij er oogklachten van krijgt.

Dat kan er ook nog wel bij..

Vanmorgen fanatiek van start met stofzuigen en opruimen. Vanmiddag moest ik tenslotte weer oppassen. We zouden even cadeautjes gaan kopen voor kleine R die zaterdag al weer 5 jaar wordt. En dan wilde ik nog even achter de naaimachine, zodat ik vanmiddag, tijdens het oppassen, wat handwerk zou kunnen doen.

Eerst AH, voor de broodnodige boodschappen voor 2 dagen. Daar liepen R en ik te geiten, zoals gewoonlijk, wat ik nou precies deed weet ik niet, maar ik stapte mis, en mijn enkel klapte helemaal dubbel. Het werd, van de pijn, even helemaal zwart, maar achter het karretje leek ik heel wat.
Een verzwikte enkel, dat gaat wel weer over. Beetje balen dat het dezelfde enkel was die een paar maanden geleden zo gekwetst was toen ik gevallen was, maar kniesoor die daar op let.

Na AH op naar de Intertoys, maar nog geen 10 m verder gaf ik het op. Lopen deed te veel zeer. R heeft me met de boodschappen, naar huis gebracht en is toen alleen naar de Intertoys gegaan, en heeft zelfs lint en elastiek voor me gehaald bij de Witte Engel, voor de babykleertjes die ik aan het maken ben.

Mijn enkel is behoorlijk dik, en heel erg pijnlijk. Helaas zit het huis vol met (kleine) kinderen, en kan ik dus niet gewoon met mijn been op de Chaise Longe gaan liggen. Eind van de middag wel hoop ik, want dit is niet goed.

De straat is open gebroken en bij thuiskomst van AH, bleek dat we ook geen elektriciteit hadden, en geen kabel. De werklieden hadden niet alleen de oude rioolbuizen verwijderd, maar ook de kabel van de electriciteit. Terwijl ze bezig waren die te repareren, hebben ze ook nog de verbinding met het water gemold, dus zaten we eerst uren zonder stroom, en daarna nog enige tijd zonder water.
Het lijkt allemaal wel weer te werken.

R gaat straks de babykamer sausen dat is in ieder geval leuk. Daar komt dan ook schot in. Ik hoop morgen weer achter de naaimachine te kunnen, want natuurlijk is het mijn rechtervoet, en daar geef je gas mee.