Boos

De buurvrouw, waar ik veel contact mee heb, komt gisterenavond witheet het tuinpad oplopen.
Haar ventiel is eruit, en het is Rafael zijn schuld.
Als ik probeer er achter te komen of het echt Rafael zijn schuld is, weigert ze antwoord te geven.
Als ik dan vraag wat ze precies van me verlangt, komt er een eisenlijstje. Ze EIST dat het gerepareerd wordt, Zij kan het niet, en ze gaat geen fietsenmaker betalen hiervoor.
Uit wat ze verteld, is alleen het ventiel eruit, is er verder niets stuk. Ik begrijp niet helemaal het probleem, een ventiel er weer inzetten, band oppompen , probleem opgelost toch?
Maar voor ik aan kan bieden dat voor haar te regelen, stampt ze heel boos weg.

ALs ik Rafael erover doorzaag, beweert hij bij hoog en bij laag dat hij dat niet gedaan heeft. Hij heeft de fiets van de buurjongen thuis gebracht, waarbij de band pang zei. Rafael heeft gekeken wat er was, en is weer naar huis gegaan. Het klopt dus dat hij bij de fiets was, maar stuk maken heeft ie niet gedaan, zegt ie.
Ik neig ernaar Rafael te geloven, ook omdat hij steeds hetzelfde verhaal verteld. Maar zelfs al is het niet zo, dan nog vind ik deze boosheid wat overdreven.

Het vervelende is dat ik haar stress nog wel begrijp. Donderdagavond is haar avondje uit. Ze wil dan dat alles soepel loopt, en elke hobbel is dan gelijk een grote.
Maar deze hobbel had ik eenvoudig voor haar kunnen oplossen. Misschien frustreert dat me nog het meeste.