De ochtend na het feest

Dat was me een feestje wel gisteren. Niet wild misschien, maar wel druk.

Vroeg op, om nog een brownie en een appeltaart te bakken, zeker een appeltaart bak ik het liefste op de dag zelf, dat vind ik het lekkerste.

Om 11 kwam mijn moeder, tante en neef, en zus met zonen. En daarmee waren zij de eerste in een stroom bezoekers die gisteren, met ons, vierden dat Ruurd en ik alweer 4 jaar geleden ons partnerschap geregistreerd hebben.

Tegen de tijd dat mijn moeder weer weg ging, kwamen de anderen. Ook Ilja met zijn vriendin, en Ruurd zijn broer met zijn vrouw. De laatste hadden we al een paar jaar niet gezien of gesproken, daardoor werd het extra leuk.

En nu zit ik maar even na te genieten van een goede dag. Moe, omdat ik de hele dag op mijn voeten heb gestaan. Tevreden omdat we een goed feest georganiseerd hadden.

Ons grapje, dat mensen alleen wegmochten als ze een kitten meenamen, kwam zelfs nog uit, 4 kittens zijn vergeven gisteren.
Het was een goed feest.

Jubileum week

Deze week staat in het teken van jubileums (of gewoon feesten)

Gisteren was het de 14e verjaardag van Ruurd en zijn ex hun jongste zoon. We hebben hem gebeld, en de broers hebben elkaar voor het eerst sinds maart weer eens gesproken. Hij heeft toegezegd volgend weekeinde hier te komen. Ik hoop dat het ook gebeurt.

Gisteren was het ook 3 jaar geleden dat Ruurd en ik elkaar ontmoetten. Ongelooflijk dat het pas 3 jaar geleden is. Vooral als we op een rijtje zetten wat we in de tussentijd hebben gedaan en meegemaakt is het ongelooflijk dat dat allemaal in 3 jaar is gebeurd.

Vandaag is het 1 oktober. Mijn kleine meisje is 11 maanden vandaag. Ze loopt (had ik dat hier al gemeld?) al bijna 1,5 maand. En sinds deze week klimt ze ook, overal boven op. Ook klimt ze uit haar kinderstoel (triptrap).

Vandaag is het ook 1 jaar geleden dat ik zwikte, en met een enkel in het gips thuis kwam. Ook al zo ongelofelijk. Zeg tegen iemand dat je al een jaar niet of nauwelijks kan lopen door een gezwikte enkel, en geloof me, ze kijken je zeeeer ongelovig aan. En het is toch echt zo. Maandag deed de fysio een oefening, die moeizaam ging, en na afloop ook zoveel pijn veroorzaakte dat de tranen in mijn ogen schoten. Vanmorgen stond ik op, en ben ik weer op het niveau van voor die oefening.

Zondag, dierendag, wordt mijn kleine mannetje alweer 6 jaar. Hij zit in groep 3, heeft al extra rekenwerk omdat hij het gewone rekenwerk te makkelijk vindt. En lezen gaat als een trein. Vorige week was hij heel ziek. Maar een week missen lijkt voor hem geen probleem te zijn geweest.

Een jubileum week dus. Veel feest, maar met wisselende emoties. Dat dan weer wel.

Wil ik eens een afbeelding uploaden, wil Blogger het niet. Misschien vanavond een fotoblog.

Morgen..

Nog 1 nachtje slapen, dan ben ik jarig. 45 word ik dan.
Nooit gedacht dat ik dan zou zijn waar ik nu ben. Mijn leven heeft een heel grote wending genomen de afgelopen paar jaar.
Op mijn 40e had ik niet gedacht dat ik 5 jaar later, verhuisd, zelfstandig ondernemer (soort van) voorzitter van een plaatselijke afdeling van een politieke partij zou zijn.
Bovendien gescheiden, opnieuw gebonden, en weer zwanger. Op mijn 40e verjaardag was ik ook zwanger, van, wat ik nu weet, een pracht mannetje. Ik was er toen van overtuigd dat hij mijn jongste zou blijven. Dat is zelfs in zijn naam terug te vinden.

De avond voor een verjaardag is natuurlijk wel het moment om het verleden te overdenken en te dromen over de toekomst.
De toekomst, tja, mijn karakter, opvoeding en sterrenbeeld maakt dat ik het leven neem zo als het komt. Soms, zoals de afgelopen dagen, moet ik iets verwerken en kauw ik een tijdje op een gebeurtenis. Daarna neem ik er afscheid van, en ook al praat ik er nog wel over maar zijn de heftige emoties toch wel weer over.
Dus verheug ik me op morgen.
De kinderen hebben vandaag, samen met R cadeautjes gekocht. De boodschappen voor het saladebuffet zijn in huis, de vruchten voor de bowl zijn gesneden en zitten in de emmer die voor dat doel gereserveerd is. (Bowl maak ik altijd de avond van tevoren, dan is ie het lekkerste vinden wij)
Op mijn bed liggen mijn nieuwe kleren klaar. Bij een verjaardag hoort nieuwe kleding, ter verhoging van de feestvreugde.
Ik ga nu naar bed, dan kunnen de jongens de kamer versieren. Morgen is het feest!!

Koninginnedag 2008

Een memorabele Koninginnedag voor mij. Voor het eerst sinds 1994 was ik geen onderdeel van de organisatie van de koninginnemarkt. De koninginnemarkt is een verenigingsmarkt, met kramen en dus een organisatie. Daarnaast hebben wij, zoals in de meeste plaatsen in Nederland een vrijmarkt door de rest van Den Burg.
Ik was wakker om 7 uur, en hoefde me niet te haasten. Een raar gevoel was dat. Ik hoefde niet naar de markt. Pas om half 10 was het hele gezin zover dat ze naar de markt konden vertrekken.

De jongste van 4 vond het helemaal geweldig. Zoveel kramen, zoveel leuke dingen, bij elk kleedje riep hij wat hij wilde hebben. Het duurde even voor we hem duidelijk konden maken dat dat echt niet ging. Dat hij echt wat mocht uitzoeken en doen, maar niet bij elke kraam.
Tot zijn grote vreugde mocht hij wel de brandweerauto, die hij gelijk zag bij het 4e kleedje dat we tegen kwamen, wel kopen. Ik scoorde daar een geweldig wikkeldeken voor de baby, ik dus ook blij :o))

Mijn doel was, patroonbladen (Andrea, Knippie baby, Steek,dat soort) en van die karren waar 1 jarige op kunnen zitten en rijden. Ik had er 2, en er ging er een paar weken geleden een stuk. Nou was die al 23 jaar oud. Het is alleen, met de hoeveelheid peuters die ik vaak om me heen heb, onhandig om er maar 1 te hebben.
Ondanks dat we een kleine 3 uur door den Burg hebben geslenterd, en het nodig hebben gekocht ben ik niet geslaagd in mijn doel.
Wel hebben we, voor maar 5 euro's een geweldig stuk speelgoed gescoord van Little People. Okay, niet de allernieuwste serie, maar toch. L. was er zo blij mee dat ze het grote stuk speelgoed de hele weg naar huis heeft gedragen. Uiteindelijk heb ik zelf ook nog een boek gekocht. En als ik dat doe, doe ik het goed. Het boek heeft 719 bladzijden om te lezen.

Thuia waren we redelijk af, L en R gingen gelijk aan de slag met het Little People, samen met de verzameling die we al hebben konden ze een heel Little People dorp cq pretpark bouwen.
Ik heb zitten lezen in mijn nieuwe boek.

We zouden om 14.45 samen met mijn zus een vossenjacht door Den Burg doen, maar die zat vast bij het orgel in de katholieke kerk, want daar was de luchtzak van stuk, en die moest gerepareerd worden. Morgen is er een viering en zonder orgel is dat toch minder viering.
Om half 4 kwam ze ons toch nog halen. De Vossenjacht was zowel goed georganiseerd als erg leuk om te doen. Helaas hadden we te weinig tijd om alle 23 vossen te vinden, we hadden er wel genoeg om de puzzel op te lossen. L, pas 8, bleek een geweldige puzzelaarster.

Weer thuis gingen de kinderen lekker met hun nieuwe speelgoed spelen, en toen het weer opklaarde, ook buiten.
Ruurd wilde wel patat eten, dus werd er patat gehaald, waarna we naar de Meierblis vertrokken.
Tot mijn grote verbazing was de blis nog niet aan. Wel een veelheid van kleine vuurtjes, waar L en R(allebei mijn R-en) ook aan mee wilde doen. Helaas woei het zo erg, en was er zoveel rook dat we naar de rand moesten vluchten. Niet erg, het vuur was toch goed te zien.
Maar omdat het toch blijft trekken zijn we uiteindelijk toch het veld weer op gegaan, en hebben een verlaten vuurtje geadopteerd. L en R helemaal gelukkig met het vuur, het vuurtje en alles.
Ondanks de grote rook ontwikkeling, die vlak voor ons heen woei, was het een heel spectakel.
Toen het begon te regenen zijn we naar huis gegaan. Gelukkig maar, want we waren net thuis toen het losbarstte. Niet lang, maar wel heftig. De diehards zitten er nog, nat of niet, en de blis? Die kan een flinke stortbui wel hebben, die brand nog dagen na.

Thuis alles in de was, en iedereen onder de douche. Ondanks dat, zullen we nog dagen naar rook ruiken, maar dat hoort, de dagen na de Meierblis.