Om maar weer over te gaan naar de orde van de dag, een blogje over Cecilia.
Cecila praat. Ze maakt, tot onze stomme verbazing, gewoon zinnen. Kan vertellen hoe ze zich voelt, en als ze valt, kan ze ook vertellen wat er gebeurt s. Het is, als k er bij stil sta, soms vreemd om zo een klein mensje zulke dingen te horen zeggen.
Zo kan ze, ut het niets, tegen iemand zeggen: Wat doe je? (voor de kenners, klinkt erg zoals in Phineas and Furb) En vroeg ze gisteren middag ineens : pappa nou?
Ze zegt al een tijdje 1 ding dat we niet begrijpen. Soms zegt ze: 'Dobbiedabbie' We hebben de indruk dat het echt wat betekend. Ze kan het heeel boos tegen je zeggen, en als je het dan tegen haar terug zegt, is ze echt heel verdrietg. Maar een scheldwoord is het toch niet, want ze kan het ook helemaal tevreden zeggen als ze een boterham geserveerd krijgt. Soms zingt ze het ook.
Een andere keer zeg je DobbieDabbie tegen haar, en dan barst ze in een schaterlach uit.
Zij hecht er dus betekenis aan.Welke precies is ons een raadsel. Hoewel je uit de context heeel gemakkelijk de intentie kan halen. Want ik ken geeen kind die zo boos kan kijken, en zo verschrikkeljk blij of tevreden kan zijn als deze dame.
Posts tonen met het label praten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label praten. Alle posts tonen
Abonneren op:
Posts (Atom)