School,

Aan het begin van het schooljaar heb ik een gesprek gehad met de schoolleider van de basisschool van 2 van mijn kinderen. Daar heb ik uitgelegd dat ik niet op school kan komen, behalve als ik vervoer heb, en dat dat heel erg vervelend is , ook voor mijn kinderen.
Daarna probeerde ik, via de mail, in contact te komen met de juffen van beide kinderen. Ik heb uitgelegd dat het voor mij onmogelijk was om op school te komen. Zeker overdag, maar dat ik zonder vervoer gewoon aan huis gebonden ben, doordat ik niet kan lopen.
Duidelijker kan ik het niet maken.
Doordat de situatie thuis voor mijn kinderen niet 'gewoon' is, door de extra dingen die ze moeten doen omdat ik daar tekort schiet, leek het me zinvol dat de juffen en ik eens om tafel gingen over de huidige situatie.
Begin deze week heb ik beide juffen laten weten dat ik geopereerd zou worden. Verder is school even op de achtergrond geraakt, omdat ik alle energie nodig heb gehad om voormezelf dingen te regelen.

Krijg ik zojuist een berichtje van de juffen, dat ik volgende week op een ochtend welkom ben om over de kinderen te praten. Want op een andere manier willen ze niet praten.
Hebben ze dan niet gelezen? Hebben ze niet begrepen dat ik nu echt helemaal niet naar school kan komen omdat ik in het gips zit? Ik ben echt heel erg teleurgesteld in de belangstelling van de school in de thuissituatie van de kinderen. Ik denk toch dat zeker op de basisschool, dat van invloed is op het kind.

Ik heb teruggemaild, maar het gaat vast weer 2 weken duren voor ik antwoord krijg. Zal ik ze dan ook vertellen dat ik op Rafael zijn verjaardag niet op school kan zijn? Want dat ik dan weer in het AMC ben? Of zou dat verspilde moeite zijn, want het heeft er alle schijn van dat de school niet geinteresseerd is.

Ritme

Afgelopen maandag zijn de scholen weer begonnen. En hoe ik ook elk jaar weer mijn best doe het juiste ritme van waken en slapen er de laatste vakantie week weer in te brengen, elk jaar zijn we allemaal de eerste week moe en onwillig weer in het ritme te voegen.
Gelukkig voor mij heb ik de hele zomervakantie doorgewerkt, en heb ik het ritme niet losgelaten. Elke dag om half 7 gaat mijn wekker, en sta ik op, in een soort ijzeren dicipline. Ik voel me er erg prettig bij, zeker nu het schooljaar weer begonnen is, en er smorgens van mij ook actie en aandacht gevraagd wordt.

Voor de kinderen is het moeilijker. Voor hen is het ook spannender. Rafael is in groep 3 begonnen, wat hij voor de zomer heel eng vond, maar gelukkig inmiddels gewoon leuk vindt.
Lea zit in groep 7, en heeft er heel veel zin in, want zit nu bij de leukste leraar van de school.

Joshua en Ruben hebben nog een weekje respijt, die beginnen volgende week pas. Ook voor hen is het spannend. Ruben begint in een nieuwe klas, en Joshua naar de 2e, das toch weer anders dan de brugklas.

En moeders? Moeders werkt gewoon door, met of zonder kinderen thuis. Enige probleemje (dat we gewoon gana oplossen) is dat Ruurd per 1 september 5 dagen in de week aan de overkant zit, gelukkig alleen overdag, en ik nog steeds niet in staat ben heen en weer naar school te lopen.

Nou ja, en dan hebben we nog dat grote probleem van een onterecht loonbeslag dat de ex van Ruurd heeft laten leggen om achterstallige alimentatie (die er niet is!!) te innen. Kost erg veel energie zoiets. Daar ga ik dus verder geen blog aan wijden (denk ik) Dit speelt al even maand of 10 denk ik. Het loonbeslag van afgelopen week, is slechts het zoveelste deel in een vervelende soap.

Boos, of op zijn minst geirriteerd...

Sinds ik in het gips thuis zit, werkt Ruurd thuis. Met als belangrijkste reden dat de kinderen van en naar school gebracht kunnen worden zonder al te veel regelen. Hij doet de 'buitendienst' zeg maar.
Dus rijdt hij, tussen zijn werk in, 4 keer per dag naar school om de kinderen te brengen en weer op te hVaak neemt hij buurkinderen mee heen en weer. Altijd even snel, want er moet gewoon gewerkt worden. Op deze manier is het goed geregeld, en is iedereen tevreden.

Komt er van de week op school, een ouder naar een vriendin van ons toe.' Zeg, jij kent die Ruurd nogal toch? Wil jij niet eens zeggen dat het belachelijk is dat ie met de auto de kinderen naar school brengt? Hij woont verdorie op de Boogerd. Dat is helemaal niet nodig'

Wat zou ze denken, dat Ruurd, werkloos, dan wel huisman is? Dat hij alle tijd heeft om kinderen te halen? Nog los van het feit dat zij dan wel kan fietsen, Ruurd doet dat (meestal) gewoon veel pijn. Zou het haar niet opvallen dat ik niet aanwezig ben op het schoolplein, al heel veel weken niet? Want voor ik door mijn enkel ging, was ik er ook minder dan gewoon omdat de combinatie veel werken en zwangerschap gewoon zwaar was, daarom haalde mijn zus regelmatig de kinderen tussen de middag op.

Zo'n reactie vind ik op zijn zachts gezegd irritant

Auto

Lea haar klas gaat vandaag op excursie naar de boerderij van een van de klasgenoten, waar al lammetjes geboren zijn. Heel leuk natuurlijk. Dus toen ik door de klasseouder werd gevraagd om mee te gaan, zei ik, na een blik in mijn agenda, ja graag.
Maar ik neem Rafaël wel mee. Oo was het antwoord, ik moet toch een extra auto regelen.
Waarop bij mij ineens een lichtje ging branden.
Gaat het om begeleiding, of om rijden? Het gaat om rijden, mee naar de boerderij hoeft niet.
Op mijn mededeling dat ik geen auto heb, viel ze stil. Na enige seconde kwam er een bedrukt, O dat wist ik niet, uit. Het ging gelijk over.
Ik was enigszins verbaasd dat er zo vanuit gegaan wordt dat iedereen een auto heeft (of 2) dat er niet eens meer gevraagd werd of ik wilde rijden. Er werd gevraagd, wil je mee, wat had moeten impliceren, dat ik ook een auto vol kinderen reed.