Nerveus

Maandag mag ik er weer een week bij tellen en dan tellen we 24 weken in verwachting. Dat klinkt nog wel goed, en rustig, tot ik het omgekeerd ging tellen. Nog 16 weken te gaan...
De schrik slaat me om het hart. De verbouwing is nog niet klaar, dat is pas eind Juli het geval. En dat moet eerst klaar voor I weer naar beneden kan, en de babykamer vrij komt.
Dat Babykamer moet je ruim zien, is een heel kleine kamer, aansluitend aan onze eigen slaapkamer. er was, toen we hier kwamen wonen een doorgang gemaakt, die we hebben gesloten. Die moet weer open. De vorige bewoners hadden een te grote kast in dat kamertje staan, waardoor er in het plafond nog steeds een gat zit, wat nog gesloten moet worden. en de deur moet een schuifdeur worden.
Pas als dat het geval is, kunnen we gaan schilderen en inrichten.

Mijn spullen staan nog in de opslag, die moeten eerst terug, want daar zit ook nog een klein beetje babyuitzet tussen. Pas als dat weer hier is, kan ik zien wat ik nog nodig heb.

Dan de namen, we hebben zelfs nog geen idee in welke richting we het moeten zoeken. Riep ik eerst, als grap, de meest vreselijke namen, die R dan serieus in overweging nam, tot mijn grote vermaak. Inmiddels weet ik dat ik serieus moet gaan zoeken, en denken, ik heb alleen geen idee.

Het kaartje, ik heb een soort van een idee, min of meer uitgewerkt op tafel liggen. Is nog niet af, nog niet goed, en vandaag zit de opvang tot half 6 vol met kinderen waar op gepast moet worden. Helpt ook niet in de denkproces, het creatieve denkproces. Ook daarvoor geld, nog maar 16 weken, en dan moet het klaar. Maandag eens kijken of ik bij de drukkerij kan komen om de boeken met kaarten (blanco) kaarten op te halen. Dat helpt het denk proces wel een eind voorwaarts weet ik uit ervaring.

Als ik dit zo allemaal opschrijf slaat de paniek ene beetje toe. Het enige wat ik zeker weet, is dat er oppaskinderen met vakantie gaan, en ik straks, eind Juli begin augustus een paar weken mijn handen iets meer vrij heb, dan zal er iets moeten gebeuren. Want als de verbouwing klaar is, zal ook het woonhuis gedeelt heringericht moeten worden, want de opslag moet dan leeg.
Het zal allemaal wel goed komen, daar twijfel ik niet aan, als ik echter de berg zo overzie is het wel heel erg veel wat er nog moet.

Glas

Na 2 dagen stilte, 5 als je het weekeinde meetelt, was er vanmorgen ineens weer reuring op de bouwplaats.
Om half 8 kwam er iemand die we nog niet kenden de tuin in. Eindelijk werden de deuren er in gezet, en het glas geplaatst.
R (4) ging ff polshoogte nemen. Hij kwam terug met de mededeling dat die man erg aardig was. Op mijn vraag hoe hij dan heette, ging hij terug om dat even te vragen :o)

Maar goed, de deuren zitten er in, en het meeste glas ook. Behalve het glas in de deuren, dat is nog niet geleverd. Daar komt de glaszetter dus voor terug.

De keukendeur staat open, maar er komt geen tocht binnen. De omtrekken van mijn nieuwe ruimte zijn bijna klaar. En al kon ik al maanden dromen van hoe het er uit komt te zien, een fantasie die steeds vastere vormen aannam de afgelopen weken. Ineens kan ik niet zien hoe het gaat werken. Hoe deze nieuwe ruimte onderdeel uitmaakt van mijn nieuwe bestaan. Ineens zie ik niet hoe de ruimte wordt ingericht.
Koudwatervrees? Ik denk het. Het komt vast wel weer terug tegen de tijd dat de badkamer badkamer is, de muren gestucd zijn, en de vloer egaal is.
Morgen wordt iig de tuin weer getegeld, en gaan we een hekwerk bestellen voor om de tuin.

Kleiner

Met de bedoeling mijn huis te vergroten, verdwijnen er steeds meer kamers en vooral opbergruimtes.

Het begon met de garage, die moest leeg. Dat was niet zo erg, daar hadden we spul opgeslagen. Okay, ik had een paar kasten in gebruik, bij gebrek aan ruimte binnenshuis, met garen, band, knopen, klitteband. Maar dat kon ik wel naar binnen halen als de mannen de garage leeg zouden halen, dacht ik.

Het bleek een grote misrekening. Toen ik 3 keer met mijn ogen geknipperd had, was de garage leeg, en dus staan al mijn knopen, garen, band, klittenband, en meer van dat soort noodzakelijke fournituren bij de aannemer in de schuur opgeslagen. Lastig maar overkomelijk.

De volgende ruimte die leeg moest, was de bijkeuken. Daar stonden de wasmachine en droger, de zomer schoenen van het hele gezin, en meer dan dat soort.
Met uitzondering van de wasmachine en de droger, staat alles nu , je raad het al, bij de aannemer in de garage.

Dit was allemaal nog overkomelijk.
Vandaag echter moest de kamer van I leeg. I is een werkende jongeren van 19 jaar. Zijn hele leven al verzamelaar van electronica, muziek en film. Letterlijk zijn hele leven overigens.
Van een redelijk ruime kamer, 2 bij 4,5 m, moet hij, met al zijn troep, verhuizen naar een kamertje van 1,5 bij 2 m. Voor hem een hele aderlating, maar ook voor mij, Want al zijn spul past natuurlijk niet in dat kleine kamertje. Waardoor het dus gedeeltelijk in de huiskamer is terecht gekomen.
Het kamertje waar I nu gaat slapen, was het kamertje waar de oppaskinderen sliepen als ze hier waren. De twee campingbedjes staan nu dus elders in huis.

En dan de ergste ramp. De verbouwing is eind juni klaar, tenminste als we op schema blijven liggen. Maar dan ligt er een dekvloer, van 8 cm, die per cm 10 dagen moet drogen voor het marmeleum gelegd kan worden.
Al met al gaat het dus toch ff langer duren dan ik had gehoopt.

Om het toch geen ramp mail te laten worden. Maandag wordt de tuin weer betegeld, dan ben ik eindelijk de zandbak voor de deur kwijt.
Verbouwen is leuk, vind ik nog steeds, maar soms........

Tegels

Vanmorgen zouden we tegels uitzoeken. De aannemer had ons gemeld dat we ons om 9 uur dienden te melden in Oosterend bij het tegelhuis. Daar aangekomen bleek het tegelhuis pas om 13.30 geopend te zijn, en was er ook niemand aanwezig.
Vanmiddag gingen we in de herkansing.
In mijn gedachte had ik een zwarte en witte tegel op de vloer (wilde vriendje graag) en een witte op de muur.Maar dan met rode accenten.
Het leuke uit het verhaal is, dat ik groot geworden ben in Oosterend, en dat 'men' mij, en mijn familie dus kent.

Toen de mevrouw van het Tegelhuis vroeg om de tekening, en wij antwoordden dat zij die al moest hebben, moest ze even weg, en liepen wij een rondje door het tegelhuis, op zoek naar een goede rode tegel voor een accentje.
Weer terug, zonder tekening die lag in de auto en zou gebracht worden, zei ze, dat ze wilde voorkomen dat het een koelcel werd, die badkamer van ons, en daarom wat wilde spelen met de witte tegels. Omdat ik op bekend terrein was, vertelde ik dat in de spreekkamer van mijn vader, alles altijd pikwit was, met rode accenten. Dat dat het beeld was dat ik voor ogen had voor mijn badkamer. Meteen wist ze wat ik wilde hebben. Ze liep naar een tegel, en die was het gewoon. In 1 oogopslag zag ik voor me hoe het er uit kwam te zien in het grote vlak.
Een grote witte tegel, ik heb de maat niet gezien, maar ik denk wel 30 bij 60 cm, wit met een streepje er door, in het wit, ton sur ton voor de kenners. en een mooie rode tegel voor de accenten. Ook zo groot.Maar dan smal.
Op de vloer 30x30 cm antraciet. Een ruwe tegel. maar mooi.
Bij elkaar rustig, niet echt pikwit,en makkelijk te onderhouden.

Het gaat beginnen....

Vanavond had ik de aannemer op bezoek. as Maandag gaat het beginnen, en hij schat in dat het eind juni klaar is (of zo goed als klaar) Ik tel de dagen dat ik in bad kan zitten, daar is nu dus eindelijk weer zicht op.
Ik vind het mega spannend, echt wel. En ik moet leren hoe ik snel foto's op het blog zet, zodat ik de voortgang kan laten zien. Nu plaats ik weinig foto's omdat ik een lui varken ben (als het om foto's bewerken op de pc gaat tenminste) en het bewerken van foto's voor publicatie zo'n werk vind.
Maar daar gaat verandering in komen, ik beloof dagelijks een foto verslag van de verbouwing (en iedereen mag me er aan houden)

Minder leuk is dat ook de eerste rekeningen binnen beginnen te lopen. Dat is toch even schrikken, al is het afgesproken, en heb ik er rekening mee gehouden in de begroting. Zoals het er nu uitziet kan ik wel een afwasmachine bekostigen, tot groot genoegen van de afwasheren hier in huis :o))

Ik zal zondag nog even een paar foto's maken van het geheel in de staat zoals het nu is, en dan zal voorlopig het blog in teken staan van de verbouwing.

In de krant

Vandaag werd ik getipt dat het in de Texelse Courant staat
De gemeente is voornemens toestemming te verlening op grond van artikel 15, aan de vergroting van het woonhuis ten behoeve van de kinderopvang aan Boogerd 1.

Wauw, stukken liggen nog 14 dagen ter inzake. Van de directe buren heb ik alleen positieve reacties gehad. Nu de officiele toestemming nog, dan kunnen we gaan bouwen.

Keuzes en beslissingen

De plannen voor de verbouwing beginnen zulke vaste vormen aan te nemen dat we vanavond geconfronteerd werden met keuzes.
Wat voor lichtkoepel wil je op het dak, moet die open kunnen of mag die dicht blijven. Wat voor kleur tegels wil je, wat doen we met de CV ketel.

We hebben er zeker 1,5 uur over zitten praten. Dat wat het mooiste is, is niet altijd betaalbaar. Natuurlijk wil ik wel marmer in de badkamer, en gouden kranen, maar aangezien ik een simpele ziel ben, ga ik voor witte en zwarte tegels, en omdat ik, ik ben, wil ik er een kleurtje bij, Ik weet echt precies wat ik wil, en hoe het er uit moet komen te zien.
Leuk is, dat Tom, de aannemer, met ons meedenkt, we zijn echt samen bezig om de verbouwing mooi en goed te maken. Dat is leuk zaken doen.

Vloerbedekking, keukenblok, badkamer, dakisolatie. Ik vind het waanzinnig spannend allemaal.

Toen ik daarnet naar buiten liep, om in de bijkeuken de was in de machine te doen. In mijn fantasie liep ik door mijn nieuwe gang, stond ik in mijn nieuwe ruimte, waar het licht aan kon. In de bijkeuken droomde ik van mooie witte tegels, een ligbad.
Alleen de toestemming nog........dat is pas spannend.

Lekkage

Na een lange avond en een korte nacht stond er vandaag eigenlijk een grote opruim en schoonmaak beurt van het huis op mijn agenda. Even wat achterstallig onderhoud.
De bovenverdieping is (weer) voorzien van een dunne laag stof, die niet weg wil omdat er nog steeds bouwstof neer dwarrelt (houdt dat ooit op?) En er moest dringend eens gestofzuigd worden ook boven, wat betekende dat ik eerst enige tijd bezig ben de Littlest Petshop van mijn dochter op te ruimen.
Gelukkig vroeg wakker, en fit. Zoonlief dook onder de douche, en andere zoon liep naar beneden om met zijn DS te spelen. Hij riep naar boven, Kom eens kijken moeder, er is hier water.
SHIT, lekkage, en ik ben allergisch voor lekkage.
Gelukkig klonk zijn roep allarmerender dan het was. Er was inderdaad een behoorlijk natte plek bij het plafond, en er drupte ook gestaag water naar beneden. Omdat het nog vrij vroeg was (6.30) heb ik er een emmer onder gezet.
Om half 8 de aannemer gebeld, en 10 min later stond de eerste bouwer in de kamer, en T zelf een paar minuten erna.

De enige manier waarop ze erbij konden, wat via het plafond van de woonkamer dat helaas, helaas open moest.

Toen het plafond eenmaal open was, was de lekkage snel gevonden. Het verhelpen kostte meer tijd. Er was een afsluit ring ergens stuk. Niets aan te doen, niemands schuld, maar wel heel erg vervelend.
En, door al dat gedoe, heb ik dus niet grote schoonmaak kunnen houden vandaag. Dat ga ik nu dus morgen doen.

Verbouwing

Na een paar dagen ernstige drukte, weer even tijd voor een blogje.
Donderdagochtend kwam ging het van start, het jekkeren. Na een half uur zei ik tegen T dat ik blij was dat het gebeurde, maar dat ik hem vanavond niet meer aardig zou vinden. Gek genoeg was ik tegen de middag aan het geluid gewend. Het is ook lekker dempend op een gekke manier. Omdat ik toch niets kon doen of horen, ging de telefoon ook ineens niet meer (of ik hoorde hem niet dat kan ook)
Vrijdag was, wat jekkeren betrof, nog erger. Begonnen het echte jekkeren donderdag tegen de middag, door voorbereidende werkzaamheden, op vrijdag konden de mannen gelijk van start, en begon de herrie al om 8 uur, om op pauze na, door te gaan tot 16.00 uur.
Mijn vrijdagse oppaskindje viel echter, zoals te doen gebruikelijk, na de lunch in slaap, en werd pas wakker toen de mannen pauze hielden, vlak na 3 uur. De stilte was toen ook oorverdovend. De mannen zelf waren wit, wat vooral bij T goed te zien was, daar die normaal gesproken weinig haar heeft:o) Nu had hij een witte helm, alleen zijn ogen, en oren (bril en gehoorbeschermers) waren nog gewoon bruin.

Het is bijna klaar, dinsdag nog een uurtje of wat, maar dan ben ik er niet, en de kinderen ook niet, dus dat is voor ons geen probleem. De gevel wordt daarna gezandstraald om de resten klimop te verwijderen, en dan komen de nieuwe voegen. Bij de gemeente gaan we een nieuw straatbordje halen, op die schone opgeknapte gevel hoort ook een nieuw naambordje vinden wij.

verbouwingspech

Het moest er van komen. De verbouwing van de badkamer verloopt zo soepel, en spoedig, er moest iets mis gaan. En dat deed het, en goed ook.
De muren moesten gestucked worden. Dat is donderdag (hemelvaartsdag) en zaterdag gebeurd. En mooi geworden, ik ben er zo blij mee, dat er van mij niet eens tegels tegen aan hoeven (gebeurd natuurlijk wel:o)))
De muren in de slaapkamer hebben ze gelijk ff meegenomen, en die zijn nog veeeeel mooier.
Dat is dus duidelijk niet het probleem.

Het probleem ontstond zaterdagavond. Ikz at achter de naaimachine, en de jongens zaten boven een dvdtje te kijken. Toen ineens alle stroon er uit klapte. En wat we ook probeerde, we kregen een en ander niet weer aan de gang. Behalve als we boven de spanning er afhaalde, dan hadden we in de rest van het huis wel stroom, zo niet, dan was er helemaal geen stroom.
Nou ja, boven slaap je, en met een zaklamp kan je je bed ook vinden, daar ga ik geen electricien, of aannemer voor bellen.

Zondag aan het begin van de avond, kwam aannemer T, langs om te kijken of het stuckwerk al droog genoeg was om te kunnen tegelen maandag. Natuurlijk heb ik hem toen wel even gevraagd naar de stroom te kijken. Ook hij kon niets vinden. Maandag ochtend om 8 uur stond A al op de stoep om te kijken of hij iets kon vinden.De nieuw gemaakte stopcontacten zijn nagekeken, maar niets aan de hand, en de aardlek sloeg er zo mogelijk alleen maar sneller uit dan de avond ervoor.

Om acht uur kwam T, met een kacheltje voor de badkamer om het stuckwerk sneller te laten drogen. Hij zou een electrien bellen, en dan zou ik van hem horen.
Om 10 uur had ik ook in de huiskamer geen stroom meer. Zo op het oog geen stop er uitgeslagen, de aardlek deed eht ook nog, maar stroom ho maar.
Gelukkig is zoon van 18 iets dapperder dan ik, en uiteindelijk heeft hij een nieuwe stop op de groep van de huiskamer gedraaid, en ja hoor, dat was het probleem, gelukkig, in de huiskamer weer stroom, dan was tenminste iets. Ik had toen wel een uur zonder gezeten, en vreselijk zitten balen, wat mijn humeur niet ten goede kwam.

Aan het eind van de dag kwam T weer langs. Hij had de electricien gebeld, en die had gezegd, droog die badkamer eerst maar, het is gewoon vocht. Als je aan het eind van de dag terug komt, en de stroom doet het nog niet, dan kom ik, en gaan we aan de slag.
T komt kijken, draait de stroom er aan, en stak alle lampen aan, en.... de stroom bleef het doen. Het was gewoon vocht geweest.

Morgen gaat er begonnen worden met tegelen. EN gaan ze jekkeren, om te kunnen voegen.
Maar nog leuker, morgen gaan we de verdere verbouw plannen bespreken.

De verbouwing

Elke verbouwing gaat gepaard met tegenslag. Tenminste ik heb nog nooit gehoord van een verbouwing die soepel verloopt.
In dit geval was de tegenslag niet voor mij, maar voor de aannemer. Donderdag, een week geleden, was E er wel, maar schitterde T door afwezigheid. Bij navraag bleek dat zijn rug het nu echt niet meer deed, en hij voorlopig even thuis bleef. s Avonds belde T, om te vertellen waarom hij er nu niet was geweest, A zou zijn taak als opzichter van een afstand overnemen tot zijn klus elders in de straat klaar was, en dan zouden ze samen hier komen bouwen. T dacht vrijdag wel weer te kunnen komen werken, maar nee, dat ging (natuurlijk niet) Gevolg van dit alles is, dat de badkamer bijna klaar is (en moooooi wordt) maar dat het voegwerk nu as maandag gaat beginnen.
Gelukkig woon ik in een goed geisoleerd huis:o))) ( even voor de duidelijkheid, ik heb niet de illusie dat dat helpt)

A bleek vrij alround, en behalve riolering ook electriek aan te kunnen leggen. Bovendien, is hij in huis zo goed als onzichtbaar. Soms wil ik wat vragen, en verwacht hem boven, bij de badkamer aan te treffen, maar dan is hij buiten in de tuin bezig. Heerlijk zo iemand, die mag blijven klussen hier.
Donderdag heb ik tegels uitgezocht voor de badkamer. Van die mooie ouderwetse op de vloer, en voor de muur, net van het wit af. Gisteren hebben we tegels uit gezocht voor de badkamer die beneden gaat komen, zwart wit op de vloer, in een blok patroon (en ik denk dat ik het diagonaal gelegd wil hebben) en pikwit op de muur. Want ja, zo als het er nu uitziet, ben ik nog wel even aan het bouwen, en verbouwen, maar MOOI dat het wordt.

Ik zal straks eens wat foto's op mijn blog zetten......

Pff wat een dag.....

Vandaag heb ik, naar ik hoop, de lawaaierigste dag van de verbouwing gehad.
Het plan was dat er een riool zou worden aangelegd. T en E hadden bedacht dat dat via de slaapkamer van Lea en Rafaël zou moeten. A dacht er echter anders over. De oplossing is prachtig, echt eerlijk waar, maar wat een herrie maakt dat. Er moest daartoe nl een gat in het graniet geboord worden. En dat met de verkeerde boor/zaag is niet echt fijn.
Het kleine oppasmeisje dat ik hier had vond al die herrie ook niet fijn, maar doorstond het manmoedig:o)) Rafaël was niet bij de werkmannen (zoals hij ze noemt) weg te slaan. Waardoor zij alle gevaarlijke plekken gelijk afdekten, omdat ze er niet aan moesten denken dat hij er doorheen zou zakken.

Toen ik terug kwam van het naar school brengen van kinderen zat er ook ineens een gat in het plafond van de gang. Gek gezicht hoor, dat je van beneden ineens naar boven kan kijken.
Ik heb er foto's van gemaakt, maar helaas, vriendje heeft de kabel van het toestel in zijn tas zitten, en dus kunnen die niet geplaatst worden. Die komen van of na het weekeinde wel.
De muur in mijn kamer is weer dicht, maar nu heb ik geen stroom in mijn kamer. Ik heb, met behulp van verlengsnoeren een noodvoorziening aangelegd. Waardoor ik nu, in bed, op de laptop dit blog kan schrijven, voor ik ga slapen.....

Het begin is er....

Gisteren aan het eind van de middag belde hij op, en om 19.10 stonden ze ineens in mijn tuin. Mijn aannemer, die als alles goed gaat, de gemeente meewerkt, en we geen al te gekke dingen tegen komen, mijn huis voor mij zal maken zoals ik het hebben wil. Te beginnen met een toilet boven.

In het eerste plan, wilde ik een badkamer, met ligbad boven. Op de tekening kon dat makkelijk, en het kan ook makkelijk, echter, eenmaal wonend hier, vind ik het zo jammer om de heerlijk grote slaapkamer voor de kinderen op te offeren voor een badkamer. Plan is dus veranderd, als de gemeente meewerkt, wil ik graag een badkamer beneden, waar nu de bijkeuken is. Omdat dat nog even kan duren, doen we het anders. Boven worden twee inbouwkasten opgeofferd voor de badkamer. Die komt dan tot de gevel, dan kunnen we aanvragen een raam in de gevel te maken zodat er onlucht kan worden, en daglicht in de badkamer kan binnenstromen. Een bovenlichtje, want dat is in stijl met de huizen in de buurt. In de badkamer zal dan een toilet gebouwd worden, een wasbak en een douche.
De aannemer heeft zijn plannen aangepast en kan niet aankomende week, maar de week daarna beginnen.
Het begin van wat waarschijnlijk een serie van verbouwingen, opknapbeurten en aanpassingen zal zijn, met uiteindelijk resultaat, een droomhuis, met een droomtuin.